Heeft Ducati de perfecte naked bike gebouwd met de Ducati Monster?

Voor de vijfde generatie van de Ducati Monster trekken we vanaf Ducati Zaltbommel de Betuwe in. Geen circuit of een bergpas in Italië, maar oer-Hollands, retestrak asfalt van eigen bodem.

Het is heerlijk rijden op de dijkwegen rond Tiel. De lange bochten langs het water, kleine dorpjes en stukken weg waar je nét genoeg overzicht hebt om het tempo lekker hoog te houden lijken gemaakt voor deze machine. De nieuwe Monster probeert niet de meest extreme naked bike van zijn klasse te zijn. Hij probeert vooral de leukste te zijn.

Toen Ducati begin jaren ’90 met de eerste Monster kwam, was het idee eigenlijk verrassend simpel. Pak een sportief motorblok, strip alles weg wat niet essentieel is en bouw een machine die draait om pure rijbeleving. “Alles wat nodig is, niets meer.” Die filosofie bleek een dartpijltje in de bullseye.

De Monster werd niet alleen een commercieel succes, maar groeide uit tot een van de belangrijkste modellen uit Ducati’s geschiedenis. Hij maakte het merk toegankelijker, bereikbaarder en zorgde ervoor dat Ducati niet langer alleen draaide om compromisloze superbikes.

Maar succes brengt ook verwachtingen met zich mee. Er lag er behoorlijk wat druk op deze nieuwste generatie.

Gelukkig hoef je maar één blik op de nieuwe Monster te werpen om te zien dat Ducati goed begrijpt wat dit model zo sterk maakt. De basis klopt nog steeds.

De brede tank domineert het ontwerp, de korte achterkant houdt het geheel compact en gespierd, en de minimalistische uitstraling zorgt ervoor dat alles draait om de essentie van de motor. Geen overbodige lijnen of geen visuele chaos, maar strak Italiaans design.

De nieuwe LED-koplamp met dubbele C-signatuur – waarmee het past in de designfilosofie van andere Ducati-modellen - geeft hem een moderner gezicht zonder dat hij zijn herkenbaarheid verliest. Hetzelfde geldt voor het aluminium frame en de compactere proporties. Wij zijn fan van het buizenframe in de vorige generatie, maar dit misstaat ‘m geenszins.

Een van de grootste verbeteringen zit in het gewicht. Of beter gezegd: het gebrek eraan. De nieuwe Monster weegt droog slechts 166 kilo, waardoor hij aanzienlijk lichter is dan zijn voorganger. Dat merk je natuurlijk in het rijden.

Bij lage snelheid voelt hij speels en toegankelijk, bijna alsof je op een veel lichtere machine rijdt. Op de smalle dijkwegen rond Tiel laat hij zich moeiteloos van links naar rechts gooien, zonder dat het ooit nerveus wordt.

Het hart van de Monster wordt gevormd door Ducati's 937 cc Testastretta V2. Een motorblok dat inmiddels zijn sporen ruimschoots heeft verdiend en ook in deze generatie weer precies doet wat je ervan hoopt. Met 111 pk en 93 Nm heb je meer dan genoeg vermogen onder je rechterhand, maar wat vooral opvalt is de manier waarop het blok zijn kracht afgeeft. Geen explosieve vermogenspiek die je constant op scherp zet, maar een brede, soepele powerband die je uitnodigt om lekker door te rijden.

Hij trekt vanaf lage toeren moeiteloos op, klinkt heerlijk mechanisch zonder opdringerig te worden en geeft bij iedere acceleratie precies dat rauwe randje dat een Ducati hoort te hebben. Het resultaat is een motor die snel aanvoelt, maar bovenal ontzettend lekker rijdt. Het voelt alsof Ducati een perfecte balans heeft gevonden tussen karakter en controle.

Wat tijdens deze rit vooral opvalt, is hoe goed de Monster werkt op normale wegen. Op dijkwegen met hobbels, snelle richtingswisselingen en stukken waar het wegdek niet altijd perfect strak is, voelt de Ducati zeer stabiel. De vering is sportief genoeg om tempo te maken, maar nooit zo hard dat hij vermoeiend wordt. Dat maakt hem ontzettend toegankelijk.

De nieuwe Monster zit vol moderne elektronica: traction control, wheelie control, launch control, ABS in de bocht en meerdere rijmodi. Normaal gesproken klinkt dat alsof je een halve handleiding moet doorploegen voordat je kunt rijden. De systemen grijpen alleen in wanneer nodig en blijven verder netjes op de achtergrond. Daardoor voelt de motor nooit klinisch of overdreven digitaal. Jij bent de chef in de keuken.

De zithouding is sportief, maar niet extreem. Het brede stuur geeft veel controle, het zadel is comfortabel genoeg voor langere ritten en ook in stadsverkeer blijft de motor beheersbaar. Dat klinkt misschien niet spannend, maar het rijdt wel verdomd lekker.

Is hij dan perfect? Nee. Puristen zullen het oude vakwerkframe missen. Sommigen zullen vinden dat de Monster iets van zijn rauwe randje kwijt is geraakt. Daar zit misschien wel een kern van waarheid in.

Deze Ducati is verfijnder dan vroeger. Maar óók sneller, lichter en simpelweg beter. Is dat niet exact wat een icoon moet doen om relevant te blijven?

Met een vanafprijs van ongeveer €15.000 begeeft de Ducati Monster zich stevig in het premium naked-segment. Goedkoop is hij niet nee. De Monster draait om echter om gevoel, design en beleving. Ergens op een dijk langs de Waal besef je dat Ducati dat nog steeds heel erg goed aanvoelt, want de nieuwe Monster is een genot om op te rijden.

Motor: V2 motorblok, 890 cm3
Vermogen: 111 pk bij 9.000 tpm
Koppel: 91 Nm
Gewicht: 175 kg droog
Prijs: vanaf +- €15.190