Woods speelt deze week vooral om één ding te checken: werkt dat lijf nog een beetje mee? Dat klinkt simpel, maar bij hem is het een klein wonder dat hij überhaupt nog rechtop staat. Rugoperaties, knieproblemen, een auto-ongeluk dat zijn carrière bijna definitief de nek omdraaide, en toch blijft hij terugkomen. Hij zei het zelf al: goede dagen, slechte dagen. En laten we eerlijk zijn, een vervangen tussenwervelschijf klinkt niet als iets waar je even soepel 18 holes mee loopt. Toch is Woods niet gebouwd zoals normale stervelingen, want die man leeft zijn hele carrière al op pure wilskracht en een vleugje koppigheid waar je u tegen zegt.

Waarom dan nu die comeback? Over twee weken wacht The Masters op Augusta National. Zijn favoriete speeltuin, waar hij al vijf keer de baas was. Toeval is het natuurlijk niet, dit is geen sentimentele rentree. Kan hij nog één keer pieken op het grootste podium? Kan hij nog één keer die iconische rode zondagshirt uit de kast trekken en iedereen het nakijken geven?

Even een reality check: Woods is niet zomaar een golfer. Hij is een fenomeen dat de sport compleet op z’n kop zette. Sinds zijn profdebuut in 1996 won hij vijftien majors, pakte hij 82 zeges op de PGA Tour en harkte hij meer dan 100 miljoen euro aan prijzengeld binnen. Dan hebben we het nog niet eens over zijn comeback in 2019, toen hij doodleuk weer The Masters won na jaren vol blessures en drama. Dus ja, hij is terug en dat is zeker, maar de vraag is of hij nog kan winnen. Maar goed, het is en blijft natuurlijk wel Tiger Woods, die al vaker in zijn bizarre carrière heeft bewezen dat je hem nooit moet afschrijven.