Zo ziet de elektrische Ferrari Luce eruit die alles anders durft te doen

De Ferrari Luce is het eerste volledig elektrische model van de Italianen en vormt een breuk met bijna alles wat het merk de afgelopen decennia heeft gedaan. Het interieur is fase twee van een driestappen-lancering, want het exterieur zien we pas later. Toch vertelt dit binnenste al een groot deel van het verhaal. Ferrari wil niet concurreren met Silicon Valley op schermen en software, maar juist laten zien hoe een moderne rijdersauto eruitziet in het elektrische tijdperk.

De inspiratie is duidelijk zichtbaar. Het dashboard grijpt terug op klassiekers als de Ferrari 512 BB: ronde meters, een compact stuur met metalen spaken en echte knoppen. Geen touchvlakjes op het stuur, maar fysieke bediening. Een verademing. De digitale meters hebben een analoge uitstraling, compleet met echte wijzers, en het centrale touchscreen staat los op een beugel die naar bestuurder of passagier kan draaien. Slim én elegant.

Ook de stoelen en materialen ademen retro, zonder nostalgisch te worden. Veel geanodiseerd aluminium, geen zichtbaar plastic en afwerking op micronniveau. Alles wat je aanraakt voelt bewust ontworpen.

Dat is geen toeval. Het interieur is getekend door Jony Ive, de man die samen met Steve Jobs de iPhone, MacBook en Apple Watch vormgaf. Via zijn designcollectief LoveFrom werkte Ive jarenlang in relatieve stilte aan dit project, op uitnodiging van Ferrari-voorzitter John Elkann. Zijn filosofie is helder: functionaliteit eerst, esthetiek volgt vanzelf. Of zoals hij zelf zegt: niets mag afleiden van het rijden.

Wat de Ferrari Luce misschien wel het meest onderscheidt van andere elektrische auto’s, is de radicale keuze voor tastbaarheid. Waar concurrenten scherm na scherm stapelen, kiest Ferrari bewust voor mechanische bediening. Knoppen, draaiknoppen en schakelaars zijn niet alleen gebleven, maar juist verfijnd. Alles is ontworpen om intuïtief te werken, met duidelijke mechanische én hoorbare feedback. Het idee is om minder afleiding te hebben en meer betrokkenheid. Die filosofie is rechtstreeks geïnspireerd op klassieke sportwagens en zelfs Formule 1-auto’s, waarin alles draait om directe input en directe respons. Het resultaat is een interface die overzichtelijk is, teruggebracht tot de essentie, maar tegelijk rijk aan detail.

Dat detailniveau zie je ook terug in de displays en het stuurwiel. Het driespaaksstuur is een moderne herinterpretatie van klassieke Ferrari-sturen uit de jaren vijftig en zestig, met zichtbaar aluminium als structureel element. Niet voor de sier, maar om te laten zien hoe het is opgebouwd. Het stuur bestaat uit negentien CNC-gefreesde onderdelen van een speciaal ontwikkelde, volledig gerecyclede aluminiumlegering en is bovendien 400 gram lichter dan een conventioneel stuur. Achter het stuur zit een primeur voor Ferrari: een instrumentencluster dat meebeweegt met de stuurkolom. Twee overlappende OLED-schermen zorgen voor een combinatie van digitale precisie en analoge diepte, met uitgesneden vensters, glazen lenzen en aluminium ringen die het geheel bijna driedimensionaal maken. Zelfs het startmoment is bewust geënsceneerd: een glazen sleutel met e-ink-display verandert van kleur zodra hij in het dock klikt, terwijl het interieur tot leven komt. Het is geen gimmick, maar een ritueel – en precies dat onderstreept waar de Luce voor staat.

Over de techniek is Ferrari nog spaarzaam, maar duidelijk is dat de Luce geen halfbakken EV wordt. Wat we wel al weten is dat het een vermogen van meer dan 1.000 pk meekrijgt en dat 'ie ruim 2.300 kilo gaat wegen. Met verschillende rijmodi, regeneratief remmen via schakelflippers en een volledig nieuw bedieningsconcept. Volgens designbaas Flavio Manzoni is dit geen elektrische Ferrari, maar een nieuwe interpretatie van wat Ferrari kan zijn.

De naam ‘Luce’ - wat Italiaans voor licht betekent – is wel een tikkie ironisch, gezien het forse gewicht. Inhoudelijk klopt hij wel, want Ferrari wil laten zien hoe het moet, zo'n elektrische auto maken. En dat doen ze, zoals altijd, op hun eigen manier.