Binnen de muren van de grote filmstudio's is AI allang geen sciencefiction meer. De technologie heeft zich flink genesteld in het dagelijkse werk, al gebeurt dat vooral achter de schermen. Studio's maken dankbaar gebruik van zogeheten directed AI om miljoenen te besparen. Deze systemen bedenken zelf geen nieuwe verhalen, maar nemen het saaie precisiewerk uit handen van de montageploegen, en dat is simpelweg een stuk goedkoper.

Denk aan het automatisch sorteren van honderden uren aan ruw filmmateriaal, of het razendsnel wegpoetsen van een storende microfoon in de achtergrond. Ook bij de pre-visualisatie, de vroege digitale schetsen waarmee regisseurs hun camerastandpunten testen voordat de dure opnamesets worden gebouwd, scheelt AI bakken met tijd en geld. De computer functioneert hier als de perfecte, onvermoeibare stagiair die de logistieke rompslomp rondom een miljoenenproductie minimaliseert.

De echte zenuwen in Hollywood worden veroorzaakt door generatieve AI: software die op basis van een simpele tekstbeschrijving complete, fotorealistische videobeelden kan uitspugen. De angst dat regisseurs, cameramensen en acteurs overbodig worden, zorgde het afgelopen jaar voor flinke spanningen. Toch blijkt de soep in de praktijk minder heet gewassen dan gedacht. De miljardendeal tussen Disney en OpenAI om videogenerator Sora los te laten op bekende filmpersonages klapte onlangs na een paar maanden alweer uit elkaar. OpenAI besloot de focus te verleggen naar direct winstgevende software, waardoor de gevreesde 'volledige AI-blockbuster' voorlopig nog even op de plank blijft liggen.

Ondertussen zit de techwereld ook niet stil. Het Chinese ByteDance, het moederbedrijf achter TikTok, rolde onlangs stilletjes hun vernieuwde videoplatform Seedance 2.0 wereldwijd uit. Dit leidde direct tot paniekvoetbal en claims van auteursrechtenschending bij giganten als Netflix en Warner Bros. Hoewel deze tools nog worstelen met logische beeldopbouw over langere scènes, laten ze wel zien dat de drempel om een film te maken ongekend laag wordt. Een jonge filmmaker met een goed idee en een krachtige computer kan straks vanuit zijn zolderkamer producties opzetten die voorheen een miljoenenbudget vereisten.

De snelle opmars van slimme algoritmen dwingt de filmindustrie om harde grenzen te trekken. De entertainmentsector groeit naar verwachting door naar een miljardenmarkt waarin AI-gestuurde processen de standaard zijn, maar dat mag niet ten koste gaan van de acteurs en makers. Vakbonden hebben inmiddels strenge eisen afgedwongen: studio’s mogen niet zomaar de gezichten of stemmen van acteurs digitaal klonen zonder expliciete toestemming en een fatsoenlijke vergoeding. Ook de wetgeving trekt een duidelijke grens. Volgens recente rechterlijke uitspraken kunnen films die volledig door AI zijn gegenereerd, simpelweg geen auteursrechtelijke bescherming krijgen. Lastige aan de zaak is alleen dat dit het klonen van acteurs nog steeds niet minder moeilijk maakt. AI zal Hollywood waarschijnlijk niet vernietigen, maar dwingt de industrie wel om zichzelf op een nieuwe manier uit te vinden.