Review: Timothée Chalamet jaagt op een Oscar met meesterlijke hoofdrol in Marty Supreme

In Marty Supreme volgen we de 23-jarige Marty Mauser, een jonge man met de droom om wereldkampioen pingpong te worden en het spel in Amerika echt op de kaart te zetten. Niemand respecteert hem en hij gaat door een hel in zijn jacht naar grootsheid. De hoofdrol wordt dus vertolkt door Timothée Chalamet, onder andere bekend van Dune.

Vanaf de openingscredits van Marty Supreme weet je al dat je een krankzinnige rit tegemoet gaat. In de credits volg je meerdere spermacellen die samen racen naar de eicel, wat uiteindelijk verandert in een pingpongbal. Vanaf dat moment begint de film pas echt. Door zowel de cinematografie (camerahoeken, belichting) als de acteurs zet de film je het eerste halfuur op het verkeerde been. De film wordt namelijk neergezet als een biopic, een film waarin we een persoon volgen die echt heeft bestaan, zoals Bohemian Rhapsody of Rocketman, terwijl de film toch echt een fictief dramaverhaal is. Je krijgt al gauw de indruk dat dit een standaard sportfilm over pingpong gaat zijn, maar later wordt duidelijk dat dit totaal niet het geval is.

De film is na het eerste halfuur het best te beschrijven als één grote paniekaanval. Je zit continu op het puntje van je stoel, terwijl de ene na de andere plottwist je omver blijft blazen. Alles wat fout kan gaan voor Marty, gaat in deze film ook fout. Die paniek is precies wat de film karakter geeft. Het is ontzettend vermakelijk om te zien hoe de arrogante Marty zich continu in de nesten werkt, maar zich er vervolgens met zijn vlotte babbel ook weer uit weet te lullen. Hij windt iedereen moeiteloos om zijn vingers, maar deze film maakt pijnlijk duidelijk dat acties uiteindelijk consequenties hebben die zelfs Marty niet kan omzeilen.

Marty zelf is het kloppende hart van deze film. Dit is in onze ogen Chalamets beste werk tot nu toe. De acteur heeft voor deze rol inmiddels al de Golden Globe voor Beste Acteur in een Drama en de Screen Actors Guild (SAG) Award gewonnen. Het zou ons dan ook niet verbazen als hij hiervoor met een Oscar aan de haal gaat tijdens de 98ste Oscaruitreiking, aanstaande maart.

Timothée verdwijnt volledig in de rol, zowel fysiek, met zijn vreemde doorlopende wenkbrauw en bril, als qua karakter. Marty is zo geobsedeerd om die grootsheid te bereiken dat hij bereid is om daar alles voor te doen. Die obsessiviteit is ook het thema van de film: hoe lofwaardig iemands inzet kan zijn, maar hoe destructief dit tegelijkertijd is voor zijn eigenwaarde en de mensen om hem heen. Zelfs in scènes waarin Marty oprecht zijn gevoelens uit, zit hier altijd een behoefte achter. Er is altijd iets wat hij van iemand nodig heeft; berouw en spijt kent de jongen nauwelijks. Hoewel die wisselwerking uiterst vermakelijk is, is het ook triest om te zien hoe iemand alles om zich heen zo kapot kan maken. Aan het einde van de dag blijft Marty natuurlijk ook een mens, en de film toont die balans tussen belachelijke scenario's en het menselijke van Marty is uitstekend in elkaar gezet.

Andere rollen in de film zijn weggelegd voor Gwyneth Paltrow, Tyler the Creator (ja, echt), Géza Röhrig en Odessa A’zion. Degene die ons het meest verbaasde, was Kevin O’Leary, een van de zakenmannen uit het panel van Shark Tank. ‘Mr. Wonderful’ speelt de harde zakenman Milton Rockwell, en hoewel hij absoluut niet op het niveau van een Timothée Chalamet of Odessa A’zion acteert, is dit voor zijn eerste filmrol ooit van behoorlijk goed. Hij brengt een komische noot, maar weet zich ook in dramatische scènes staande te houden, en dat was een aangename verrassing om te zien. Kevin werd destijds gecast omdat regisseur Josh Safdie op zoek was naar een echte, door de wol geverfde zakenman voor de rol, en dat is dus dubbel en dwars gelukt.

De film is geregisseerd door Josh Safdie, bekend van het duo de Safdie Brothers. Een aantal jaar geleden besloot het regisseursduo uit elkaar te gaan na hits als Good Time met Robert Pattinson en Uncut Gems met Adam Sandler. Josh’ broer, Benny Safdie, regisseerde eerder dit jaar het kritisch wat minder goed ontvangen The Smashing Machine, en na Marty Supreme is het voor ons wel duidelijk welke van de twee regisseurs over de meeste flair beschikt. Als je bekend bent met hun eerdere hits, zoals Uncut Gems, dan weet je hoe zenuwslopend de films van de Safdie’s kunnen zijn. Van de cinematografie tot de bloedstollende muziek die veel gebruikmaakt van vreemde instrumenten en geluiden, zoals orgels, blokfluiten, kikkers en kerkklokken, dit is een rit waar je pas na de volledige 2,5 uur echt van kunt uitrusten. Onderweg zijn geen tussenstops.

Op IMDb krijgt de film gemiddeld een 8,2 van de 10, op Letterboxd een 4,2 van de 5 en op Rotten Tomatoes een score van 93%, aangezien de film al sinds december 2025 in de Verenigde Staten en enkele andere landen te zien is. Daar gaan we volledig in mee. Marty Supreme is in onze ogen een zeldzame 10 uit 10, de volle vijf sterren waard en een dikke A+.

Als je originele fictiefilms wilt steunen en benieuwd bent naar een Oscarwaardige prestatie van Chalamet, die hij volgens de voorspellingen waarschijnlijk gaat winnen van zwaargewichten als Leonardo DiCaprio en George Clooney, ga deze film dan vanaf donderdag 19 februari absoluut kijken in de bioscoop. Marty Supreme is een visueel en emotioneel spektakel dat je met een opgejaagde hartslag achterlaat.