Jamaica knalt opnieuw met 140 kilometer per uur de berg af

In 1988 stond Jamaica ineens aan de start van de Winterspelen in Calgary. Een tropisch eiland tussen landen waar sneeuw net zo normaal is als regen in november. Het voelde voor veel mensen als een grap. Een stunt. Maar die gasten stapten gewoon in de slee en gingen. Ze crashten en pakten geen medaille. Maar ze stonden op, liepen die slee over de finish en pakten iets wat groter was dan goud: respect. De wereld keek eerst met een glimlach en daarna met open mond. Want bang waren ze niet. Ze gingen volle bak zonder excuus.

Hun verhaal werd daarna opgepikt door Hollywood en groeide uit tot een van de bekendste sportfilms ooit, Cool Runnings. Wat begon als een onverwacht olympisch avontuur werd een wereldwijde cultklassieker. De film draaide om dat eerste team uit 1988, de underdogs uit de tropen die tussen alle sneeuwreuzen hun plek opeisten. Ineens kende de hele wereld het Jamaicaanse bobsleeverhaal.

Fast forward naar 2026 en Jamaica staat er niet meer als underdog met een glimlach, maar als vaste waarde. Dit wordt hun tiende deelname aan de Winterspelen sinds dat legendarische debuut in 1988. Wat ooit begon als een verrassing is inmiddels gewoon een traditie. Ze trainen niet op een strand met een fantasie, maar in de VS en Europa, met serieuze faciliteiten en coaches die op honderdsten jagen. Runs worden tot op de milliseconde geanalyseerd, bochten gefinetuned alsof het Formule 1 is. Veel van de Jamaicaanse bobslee atleten komen uit de atletiek of American football, wat perfect is voor bobslee, want de start is alles. Explosieve kracht, snelle benen en vol gas vanaf meter één.

Tegenwoordig plakt niemand het label grap nog achter Jamaica. Die tijd is voorbij. Ze komen niet voor een leuke quote of een feelgoodmoment voor social media, ze komen om te knallen. Cool Runnings maakte ze wereldberoemd, maar inmiddels schrijven ze hun eigen vervolg zonder Hollywood Script. Dit is een team dat hongerig is, fysiek top is en precies weet wat het doet. En eerlijk, het plaatje alleen al is goud: reggae-energie in een Italiaans wintersportdorp, sneeuw die naar beneden dwarrelt en een Jamaicaanse slee die met 140 kilometer per uur naar beneden jaagt. Dat is pure sport romantiek.