Ronald Araújo, Normaal zie je hem als die muur van FC Barcelona. Spierbundel en een keiharde verdediger, type speler dat spitsen laat huilen en ballen met pure agressie het stadion uit ramt. Maar achter dat stoere pantser zat iets waar je niet meteen aan denkt: angst en depressie. De Uruguayaanse verdediger besloot open kaart te spelen. En dat is best een big deal, zeker in een voetbalwereld waar mannen vaak doen alsof ze van beton zijn. Stamford Bridge: waar alles ontplofte
Eind november,
Champions League, FC Barcelona op bezoek bij Chelsea FC. Vlak voor rust: rood voor Araújo. Barça met tien man, Chelsea ruikt bloed en knalt door naar 3-0. Het internet koos binnen vijf minuten een schuldige. Zijn naam ging rond, z’n fout werd eindeloos herhaald, en de haat kreeg vrij spel. Niet de eerste rode kaart in een grote wedstrijd, dus de kritiek werd erger en erger.
In een open gesprek met
Mundo Deportivo zegt hij wat er echt speelde: “Ik had al anderhalf jaar last van angst en dat ging over in een depressie. En zo speelde ik ook, ik voelde me niet mezelf op het veld. Tegen Chelsea besefte ik dat het genoeg was geweest.”
Kritiek op je spel? Prima, dat hoort erbij. Maar wat er online gebeurde, sloeg compleet door. Via zijn familie kwam de haat alsnog binnen. Zijn vrouw zat huilend op de bank met haar telefoon in haar hand: “Ze willen onze dochters dood hebben.” Dat is het moment waarop het geen voetbal meer is. “Dat laat zien hoe ziek de maatschappij soms is,” zegt hij. En daar trek je een grens. Niet als verdediger van Barça, maar gewoon als vader.
Araújo’s uitweg
Araújo besloot de stekker eruit te trekken en ging naar Israël. Gewoon afstand nemen. Even weg van het voetbal en alles wat erbij kwam kijken. Als overtuigd christen wilde hij naar een plek die voor het christendom veel betekenis heeft. Stilte in plaats van stadiongeluid. Reflectie in plaats van kritiek. “Ik had die rust nodig om me opnieuw te verbinden met wat ik geloof, met Jezus, om veel vragen te begrijpen,” zegt hij. Die reis gaf hem naar eigen zeggen “rust, vrede en kracht” om weer op te staan.
ijzersterke comeback
Begin februari stond hij er weer. Basisplaats in de Copa del Rey tegen Albacete en alsof het zo moest zijn prikte hij er meteen eentje in. Statement gemaakt: Araújo is terug. En niet als bijrolspeler, maar als leider. Door het (tijdelijke) vertrek van Marc-André Ter Stegen schoof hij door naar nummer één in de aanvoerders rangorde, boven namen als
Frenkie de Jong en Raphinha. “Dat is een eer en ik voel me klaar,” zegt hij. “Barcelona is mijn thuis. Ik wil hier slagen en titels winnen.”