Dit is de reden waarom Stranger Things seizoen 5 zo slecht was

We vallen meteen met de deur in huis: tijdens het kijken van de documentaire wordt al gauw duidelijk dat de Duffer Brothers (de bedenkers, schrijvers en regisseurs van de serie) de productie ingingen zonder dat het script voor de finale af was. De opnames voor seizoen vijf duurden 237 dagen, en het was pas na ruim 100 dagen dat het script voor de ontknoping eindelijk klaar was voor de gezamenlijke table read. Hierdoor ontstonden er echter wat hobbels op de weg. Zo moesten de scènes met Max, Holly, Derek en Vecna in het bos vervroegd opgenomen worden, omdat een zomerse setting van belang was. Dit betekende dat een aantal scènes voor de laatste aflevering gefilmd moesten worden voordat de finale überhaupt volledig op papier stond. Het is dan ook geen wonder dat er flink wat plot holes in het laatste seizoen zitten; de Duffers stonden zo onder tijdsdruk om een script te leveren dat ze hier totaal niet bij stil hebben gestaan.

Zelfs wanneer bepaalde tegenstrijdigheden werden aangegeven door andere leden van het schrijversteam, werd hier niet naar geluisterd. Neem een scène uit de documentaire waarin het volledige schrijversteam aan tafel zit om het finale gevecht tussen de Mind Flayer en Vecna tegen Eleven en de gang in The Abyss uit te werken. Paul Dichter, bekend van enkele van de beste afleveringen van de serie, zoals 4.04 'Dear Billy' en 5.04 'The Sorcerer', merkt in de beelden op: "Er moeten monsters in The Abyss aanwezig zijn." Matt Duffer reageert daarop met: "Dat ben ik met je eens." Dichter vervolgt: "Er moet een Demogorgon, vleermuis of hond zijn. Het is raar als daar helemaal niets is." "Ik ben een beetje bang dat fans vermoeid zullen worden van de hoeveelheid Demoogorgons in dit seizoen ," zegt Kate Trefry, een andere schrijver. Uiteindelijk zitten er in de finale, zoals we weten, geen Demogorgons of andere monsters in The Abyss. Dit is op sociale media een van de grootste kritiekpunten van fans met betrekking tot het eindgevecht. Het is immers vreemd dat er in de thuiswereld van Vecna en de monsters geen enkel wezen te vinden is.

Daarnaast was de productie simpelweg rommelig. Meerdere afdelingen, zoals die voor de visuele effecten of het beeldhouwen, kregen te weinig tijd om de decors of effecten te voltooien zoals zij dat hadden gewild. Een duidelijk voorbeeld hiervan is te zien in de zesde aflevering, tijdens de scène waarin Nancy en Jonathan vastzitten in de 'druipende kamer'. Terwijl de wanden transformeren in een dikke smurrie en het tweetal op een tafel klimt om hun hachje te redden, bespreken ze hun gezamenlijke toekomst. Hoewel deze scène uitvoerig was voorbereid, verliep de opnamedag rampzalig. In plaats van de geplande dikke, stroperige vloeistof die uit de muren had moeten stromen, kwam er een soort waterige witte substantie tevoorschijn. Dit dwong regisseur Shawn Levy tot improvisatie; hij besloot de focus te leggen op close-ups van de acteurs en liet de suggestie van een dikke drab later met de computer toevoegen.

De documentaire is niet alleen maar ellende. Als je fan bent van Stranger Things, is dit een waardevol kijkje achter de schermen en een leuke afsluiting van de serie. Het is ontroerend om te zien hoe het voor de cast is om een project af te ronden waar zij al sinds hun kindertijd in spelen en waarin zij dus gedurende negen jaar zijn opgegroeid. Tegelijkertijd laat het zien dat de Duffers misschien niet de aangewezen personen waren om de finale in hun eentje aan te pakken. Eén van de Duffers zegt zelf tijdens de documentaire dat hij niet meer zeven dagen per week kan werken, omdat hij jonge kinderen heeft. Dat is absoluut begrijpelijk en te respecteren, maar wanneer meerdere afdelingen (van art en kleding tot make-up en vfx) afhankelijk zijn van jouw script en visie, moet je misschien toch even zeven dagen per week alles geven. Een miljoenenproductie en miljarden fans wachten immers op een bevredigend slotstuk van de serie. Helaas mocht dat niet zo zijn, en deze documentaire geeft ons genoeg redenen waarom.