Waarom je voor een blauwvintonijn miljoenen moet betalen

Dat is meer geld dan je betaalt voor een gemiddelde villa, en toch is het een traditie die ieder jaar weer aandacht trekt. Maar waarom zou iemand zóveel betalen voor een vis? Laten we eens duiken in de wonderlijke wereld van de blauwvintonijn, een dure vis met allure.

Blauwvintonijn is geen tonijn uit blik, het is de koning van de oceaan voor sushi-liefhebbers. Vooral de zogenaamde otoro, de vette buik, wordt beschouwd als een culinaire traktatie met een boterzachte textuur en intense smaak. Deze kwaliteit komt niet zomaar uit een willekeurige vis; alleen de grootste en vetste exemplaren krijgen de hoogste waardering.

Door de jaren heen is de blauwvin gepromoveerd van “vis van de dag” naar luxe-product waarbij zelfs de cultuur van sushi-kunst rondom hem draait.

Blauwvintonijn is helaas niet super talrijk meer. Door historisch overbevissen waren de aantallen lange tijd sterk gedaald, en hoewel sommige visbestanden onder beheer langzaam herstellen, blijft de vis nog steeds relatief schaars. Minder vissen betekent automatisch: hogere prijzen. Het principe van vraag en aanbod, maar dan op z’n spectaculairst.

De veiling in Tokio waar de recordtonijn werd verkocht is niet zomaar een handelsmoment. Het is een cultureel evenement, onderdeel van de Japanse nieuwjaarstraditie waarbij de eerste tonijn van het seizoen symbool staat voor geluk en voorspoed. Kopers betalen vaak boven de waarde omdat het prestige en media-aandacht oplevert, een luxe reclamecampagne van miljoenen zonder ook maar één billboard te hoeven kopen.

Terwijl 2,8 miljoen euro klinkt als een astronomisch bedrag voor een vis, rekenen sushi-restaurateurs het anders uit. Die tonijn wordt niet één keer gegeten: hij wordt in honderden sushi-porties verdeeld en op menu’s gezet over weken of maanden. De media-aandacht alleen al kan extra klanten trekken. En als bonus kan het de merkwaarde van een restaurant verhogen, klanten willen een hap van die legendarische tonijn proeven.

Naast de waarde van de vis zelf komen er logistieke kosten bij: speciale koeling, snelle transporten, aandacht van topsushichefs, en de luxe marketing rond de veiling. Alles draagt bij aan de uiteindelijke prijs die we in het nieuws terugzien.