Triceratops is sowieso geen onbekende naam. De soort werd al in 1889 beschreven door O.C. Marsh en groeide uit tot een van de meest herkenbare dinosauriërs ooit, met die karakteristieke drie hoorns, brede nekschild en snavelachtige bek. Trey hoort bij die zeldzame categorie fossielen die niet alleen wetenschappelijk relevant zijn, maar ook meteen iets losmaken bij iedereen die ooit een dinosaurusboek heeft opengeslagen.

Het skelet werd opgegraven uit de Lance Formation en dateert uit het late Krijt, ongeveer 68 tot 66 miljoen jaar geleden. Destijds liep dit dier rond op Laramidia, een eilandcontinent langs de westkant van Noord-Amerika, in wat nu grotendeels het westen van de Verenigde Staten is. Daar deelde hij zijn leefgebied met hadrosauriërs en zelfs met Tyrannosaurus rex. Niet de gezelligste buurt, zou je denken.

Wat Trey extra bijzonder maakt, is dat het niet om een halve vondst gaat. Volgens de beschikbare documentatie bestaat het skelet voor meer dan 70 procent uit origineel fossiel materiaal. Natuurlijk missen er onderdelen, vooral de kleinere en kwetsbaardere botten, maar dat is volstrekt normaal bij fossielen. Die verdwijnen nu eenmaal sneller door erosie, aaseters of simpelweg de grillen van de natuur. Ook wetenschappelijk is Trey interessant. Onderzoekers zien het dier als een subadult tot jongvolwassen exemplaar, wat belangrijk is omdat juist die levensfase vaak minder goed bewaard blijft in het fossielenarchief. Dat maakt Trey waardevol voor studies naar groei, bouw en ontwikkeling binnen de Triceratops familie.

De vraag is natuurlijk waarom je zoveel zou betalen voor een dinoskelet. Het antwoord zit niet alleen in de leeftijd of de grootte, maar vooral in de combinatie van compleetheid, documentatie, tentoonstellingsgeschiedenis en zeldzaamheid. Fossielen van dit kaliber komen zelden op de markt. De meeste belanden uiteindelijk in musea of blijven vastzitten in permanente collecties.