Bij The Lobby bewijzen ze dat een hotelrestaurant allesbehalve saai hoeft te zijn

Amsterdam barst van de restaurants. Van hippe tentjes waar je drie weken van tevoren moet reserveren tot zaken waar men vooral komt om gezien te worden. Soms wil je gewoon een tent waar je lekker kunt eten, een goed glas wijn kunt drinken en niet het gevoel hebt dat je na anderhalf uur plaats moet maken voor de volgende ronde.

Wat direct opvalt als je The Lobby binnenloopt, is het interieur. Hoge betonnen plafonds, robuuste bakstenen, zichtbare ventilatiebuizen en een indrukwekkende open keuken geven het restaurant een industrieel karakter. Maar kil wordt het nergens. Het is stijlvol zonder pretentieus te worden, gezellig zonder dat het oubollig aanvoelt.

Het restaurant is onderdeel van Hotel V, vlak bij het Amstelstation, maar voelt eerder als een gezellige buurtbistro dan als een typische hotelvoorziening. Dat is dan ook de charme. Je kunt er 's ochtends terecht voor een ontbijt, 's middags voor een lunch en 's avonds voor een uitgebreid diner.

Het restaurant bestaat inmiddels tien jaar en chef Joost Abbink kijkt vooral vooruit. Zijn filosofie is trouw blijven aan de eigen identiteit, maar tegelijkertijd meegroeien met een nieuwe generatie gasten. Sounds like a proper plan.

Maar goed, we komen natuurlijk niet alleen voor de gezellige ambiance. Er moet ook gegeten worden.

We laten ons verrassen met een menuutje, dat bestaat uit coquille, geserveerd met beurre noisette, knolselderij en venkel. Een gerecht dat op papier misschien niet direct de spannendste keuze van de avond lijkt, maar dat bijzonder goed uitpakt. De coquille is uitstekend bereid en de combinatie met de nootachtige botersaus is heerlijk. Heerlijk begin.

Voor het hoofdgerecht krijgen we iets wat we eerlijk gezegd niet heel vaak bestellen: shortrib. Krijgen we geen spijt van. Het vlees wordt gerookt, aan het bot geserveerd en gecombineerd met gremolata en American whiskey. Maar het belangrijkste is natuurlijk de bereiding. Het vlees is zó boterzacht dat je nauwelijks moeite hoeft te doen om het uit elkaar te halen. Zo zien we het graag.

Verder bestellen nog een paar sides om de tafel compleet te maken. Padrón peppers met fleur de sel, bimi met salsa verde en krokante knoflook, en patatas bravas met aioli en bosui. Stuk voor stuk prima gezelschap voor de shortrib.

Wat bovendien opvalt, is dat de kaart behoorlijk toegankelijk is. De coquille kost €14, de shortrib €23 en de bijgerechten €7 per stuk. Geen prijzen waarbij je eerst even je banksaldo hoeft te controleren voordat je een extra gerecht bestelt.

Ook voor wie liever geen vlees eet, is er voldoende keuze. Denk aan bloemkool in tempura met tandoori en chiliolie, of courgettebloem met ricotta, munt en risotto.

Een ander sterk punt is de wijnkaart. The Lobby beschikt volgens het restaurant over een collectie van meer dan 850 flessen en sleepte er een Wine Spectator Best of Award of Excellence mee in de wacht. Dat is niet bepaald het niveau van een standaard huiswijntje bij de hotelbar.

Van een toegankelijke Vermentino tot een mooie Bourgogne of een serieuzere fles voor een bijzondere avond, hier kunnen de liefhebbers hun hart ophalen. Wie geen zin heeft om zich een halfuur door de kaart te worstelen, kan natuurlijk gewoon om advies vragen.

Zo geeft The Lobby een prettige doch essentiële mix voor een avondje uit: ontspannen sfeer plus goed eten. Het is een restaurant waar je net zo makkelijk met je vriendin een avond gaat tafelen als met vrienden een fles wijn opentrekt. Zonder overdreven poespas, maar wel met aandacht voor wat er op je bord verschijnt.

Na tien jaar is The Lobby geen nieuwkomer meer in de Amsterdamse restaurantscene, maar dat hoeft ook helemaal niet. Sommige plekken hoeven zichzelf niet opnieuw uit te vinden om relevant te blijven. Dit is een heerlijk hotelrestaurant met een fijne vibe, een uitstekende keuken en een shortrib waarvoor we met alle plezier nog eens terugkomen.