Vorig jaar promoveerde Anthony Correia met Telstar voor het eerst sinds 1978 naar de Eredivisie. Dat voelde alsof iemand van een oud stripboekenverhaal werkelijkheid had gemaakt. Een club met een klein stadion, beperkte middelen en een selectie zonder grote namen die ineens terugkomt op het hoogste niveau. Vrijwel iedereen dacht daarna hetzelfde: leuk voor een seizoen, maar die vliegen er direct weer uit. Toch liep het compleet anders, want terwijl bijna iedereen Telstar vooraf onderaan had gezet, bleef die ploeg veel langer meedoen dan verwacht werd. Niet doordat ze alleen maar gingen verdedigen of tijdrekken, maar juist omdat ze durfden te voetballen. Dat is misschien nog wel het knapste aan het werk van Anthony Correia geweest. Hij maakte van een promovendus met de laagste begroting van de Eredivisie geen ploeg die bang speelde, maar een team dat gewoon zijn eigen spel bleef spelen.
Lastige ploeg
Dat zag je eigenlijk meteen terug in de manier waarop Telstar wedstrijden inging. Veel promovendi kruipen automatisch naar achteren zodra ze tegenover grotere clubs staan, maar Telstar bleef druk zetten, bleef risico nemen en bleef proberen te voetballen. Natuurlijk verloren ze ook genoeg wedstrijden en stonden ze niet ineens in het linkerrijtje, maar bijna iedere ploeg had het lastig tegen ze. Grote clubs moesten serieus aan de bak tegen een ploeg die vorig seizoen nog in de Keuken Kampioen Divisie speelde. Juist daardoor begon langzaam het beeld rondom de Witte Leeuwen te veranderen.
Anthony Correia is geen standaard trainer
Anthony Correia komt totaal niet over als zo’n trainer die elke vraag beantwoordt met ingestudeerde mediazinnen. Hij praat normaal, heeft humor, durft emotioneel te zijn en zegt vooral wat hij denkt. Daardoor kreeg Telstar dit seizoen ook een gunfactor die je bijna nergens meer ziet in het Nederlandse voetbal. Dat heeft ook te maken met waar hij vandaan komt. Correia is geen trainer die via een grote naam als speler automatisch boven kwam drijven. Hij heeft zich echt omhoog moeten knokken. Van kleine stadions, amateurclubs en spelersgroepen waar iedereen voor elkaar werkt. Hij speelde zelf meer dan 350 wedstrijden voor Telstar en groeide daar uit tot clubicoon. Daarna begon hij aan zijn trainersloopbaan via ODIN ’59 en Katwijk, waar hij indruk maakte door kampioen te worden in de Tweede Divisie.
Je merkt in interviews ook dat hij totaal geen rol probeert te spelen. Waar sommige trainers na een overwinning ineens interessant gaan doen of standaardzinnen beginnen op te dreunen, blijft Correia juist opvallend normaal. Na de promotie stond hij zichtbaar emotioneel voor de camera, maar zonder overdreven theater. Ook tijdens dit Eredivisie-seizoen bleef hij eigenlijk altijd hetzelfde, of Telstar nou stuntte tegen PSV of een paar weken minder draaide. Dat maakt hem sterk in de media, omdat mensen geloven wat hij zegt.
Twee keer PSV verslaan veranderde alles
Het moment waarop heel Nederland écht begon op te letten was natuurlijk die eerste overwinning op PSV. Een promovendus die met 0-2 wint in Eindhoven klinkt normaal als zo’n uitslag waar mensen weken later nog verbaasd over praten. Alleen bleef het daar niet bij, want Telstar won later in het seizoen nóg een keer van PSV. Vanaf dat moment kon niemand meer doen alsof het zomaar een leuk tussendoor-verhaal was. Natuurlijk eindigde Telstar uiteindelijk nog steeds in de onderste regionen van de Eredivisie, maar dat maakt het juist zo knap. Want qua begroting, selectie en verwachtingen hoorde die club daar vooraf eigenlijk al thuis.
Wat vooral opviel was de manier waarop Telstar die wedstrijden speelde. Ze gingen niet met angst het veld op en probeerden ook niet negentig minuten tijd te rekken. Correia liet zijn ploeg gewoon voetballen, druk zetten en risico nemen. Dat maakte Telstar juist vervelend om tegen te spelen. Je kreeg geen simpele avond tegen die gasten, omdat ze altijd energie brachten en bleven geloven in hun manier van spelen.
Die eindsprint sloeg nergens op
Misschien nog het meest bizarre van alles was die eindsprint richting het einde van het seizoen. In de laatste tien wedstrijden van het seizoen pakte Telstar liefst 25 punten door 6 zeges en 1 gelijkspel. In die periode boekten alleen PSV en FC Utrecht meer overwinningen. Absurd, als je bedenkt dat deze club vorig seizoen nog in de Keuken Kampioen Divisie speelde. Terwijl andere ploegen begonnen weg te zakken onder de druk van handhaving, leek Telstar juist sterker te worden.
Juist in die periode zag je goed wat Correia van die groep had gemaakt. Niet een elftal dat alleen op karakter draaide, maar een ploeg waar echt een idee achter zat. Spelers werden beter, jonge gasten groeiden mee met het niveau en Telstar bleef verrassend volwassen spelen voor een promovendus. Daardoor veranderde het beeld rondom die club volledig. Waar mensen vooraf nog lacherig deden over Telstar in de Eredivisie, werd er richting het einde van het seizoen serieus gesproken over het werk van Correia. Met als eindresultaat handhaving in de Eredivisie.
Na die handhaving verwoordde Correia eigenlijk perfect waar dit seizoen van Telstar om draaide. “Dit voelt als een kampioenschap. Zo voelt het echt. We hebben ideeën gehad over de Eredivisie, hoe we dit zouden aanvliegen. We gaan wennen, kijken hoe het voelt. Maar we gaan niks veranderen aan de speelwijze. Dat zou dan aan het eind van de rit punten gaan opleveren. We hebben het gedaan.” Juist dat vat misschien nog wel het beste samen waarom zoveel mensen respect kregen voor wat Telstar dit seizoen heeft neergezet.
FC Utrecht ziet het ook
Dat Anthony Correia volgend seizoen trainer van FC Utrecht wordt, is daarom niet meer dan normaal. FC Utrecht zag natuurlijk hetzelfde als de rest van Nederland: een trainer die met beperkte middelen een herkenbare ploeg neerzet, spelers beter maakt en een team zonder angst laat voetballen. Voor Correia zelf is het een enorme stap, want van Telstar naar een club die structureel om Europees voetbal speelt is nogal een verschil.
Ook Ron Jans was eerder al lovend over het werk van Correia bij Telstar. “Hij is de belangrijkste man, de hoofdarchitect van Telstar. Buitensporig goed wat daar gebeurt”, zei de huidige Utrecht-trainer over het werk van Correia in Velsen.
Het gaat vooral om de manier waarop hij Telstar transformeerde van gedoodverfde degradatiekandidaat naar een Eredivisieclub om rekening mee te houden. Niet door rare trucs of puur opportunistisch voetbal, maar door een ploeg neer te zetten met lef, energie en duidelijkheid. Dat is uiteindelijk waarom zoveel mensen dit seizoen respect kregen voor Anthony Correia en wat hij met Telstar heeft neergezet.