Bijna de helft van de jongeren in Nederland voelt zich
mentaal niet goed, en dat merk je niet alleen in cijfers maar ook in verhalen
die steeds vaker langskomen. Weekenden die uit de hand lopen, drugsgebruik op
jonge leeftijd, scholen en ouders die hun handen in het haar hebben. Het beeld
is niet bepaald geruststellend. Toch draait de nieuwe Videoland documentaire
Nachtkinderen niet om een simpel vingertje naar de jeugd. De serie wil juist
laten zien wat er nou echt speelt in die wereld.
Want wat weten we eigenlijk van jongeren, behalve wat we er
zelf van vinden? Ze groeien op in een tijd zonder vaste bodem, met
prestatiedruk, onzekerheid en een brein dat nog lang niet klaar is met bouwen.
Dat is al een aardig recept voor chaos, nog zonder alle verleidingen die daar
tussendoor komen wandelen.
Drugs als ontsnapping, gewoonte of iets ertussenin
Nachtkinderen duikt in de leefwereld van jongeren tussen de
15 en 25 jaar, precies die leeftijd waar vrijheid ineens een ding wordt, maar
de gevolgen ook gewoon keihard binnen kunnen komen. In de serie gaat het over
drugsgebruik, maar niet als losstaand onderwerp. Het gaat juist over wat het
betekent in een leven waarin ontspanning, verdoving en gewoon erbij willen
horen soms ongemerkt door elkaar gaan lopen. De makers willen laten zien dat
drugs voor jongeren verschillende betekenissen kunnen hebben. Soms als
ontsnapping, soms als coping, soms gewoon als onderdeel van een weekend dat
langzaam ontspoort terwijl niemand dat vooraf zo had gepland. Documentairemaker
Sahar Meradji zegt daar eigenlijk heel helder over dat we vaak óver jongeren
praten, maar zelden mét hen. Precies daar lijkt Nachtkinderen op in te
zetten.
Vanaf 27 mei te zien op Videoland
De driedelige serie is vanaf woensdag 27 mei in één keer te
streamen bij Videoland. Nachtkinderen is geregisseerd door Sahar Meradji
en Jan Hendrik Smeenge, en geproduceerd door Man op de Maan. Het resultaat
lijkt een blik op een generatie die opgroeit in een wereld die soms harder en
onzekerder voelt dan vroeger. Het moet laten zien dat jong zijn niet alleen
gaat over losgaan, maar ook over zoeken naar houvast in een tijd waarin dat
soms best lastig is.