Daniel Lopatin, ook wel bekend als schrijver voor The Weeknd, heeft 23 nummers geschreven die speciaal voor Marty Supreme zijn gecomponeerd. Marty Mauser op zich is al een interessant karakter, maar met de muziek op de achtergrond beleef je deze film nog een behoorlijk stuk beter.

Daniel Lopatin dook met zijn hele lijf de film in. Hij las het script al in 2023 tijdens een vlucht naar Los Angeles en begon daar, ergens tussen turbulentie en vliegtuigeten, de muzikale ruggengraat van Marty Supreme in zijn hoofd te bouwen. En niet alleen gebaseerd op melodieën, maar op hoe Marty denkt, hoe hij beweegt, en hoe hij te ver gaat.

Samen met regisseur Safdie besloot Lopatin dat tijd geen vaste vorm hoefde te hebben. ‘Gelatineus’, zoals ze het zelf noemden. Dat idee hoor je overal terug. De film speelt zich af in de jaren ’50, maar de muziek weigert zich aan te passen. In plaats daarvan hoor je elektronische pulsen, agressieve sequencers, glinsterende synths en koren die klinken alsof ze uit een andere dimensie komen. Lopatin huurde bewust een piepklein studiootje in Manhattan om dit te maken, weg van comfort en luxe. Krap, dat wel.

Die aanpak betaalde zich echter wel uit. De soundtrack voelt als een levend iets dat Marty vooruit duwt, soms zelfs tegen zijn wil in. Critici pikten dat meteen op. Mashable noemde het slim en wees erop hoe de muziek Marty neerzet als iemand die zijn tijd ver vooruit is. Pitchfork ging nog een stap verder en gaf de score een 8.3, waarmee het zelfs werd uitgeroepen tot Best New Music. Dat gebeurt zelden, laat staan bij een filmscore.

Wat het extra indrukwekkend maakt, is dat Lopatin dit alles deed terwijl hij tegelijkertijd werkte aan zijn eigen album Tranquilizer. Dat album is net alsof de muziek je constant uitdaagt sneller te bewegen en net effe iets verder te gaan dan verstandig is. Precies zoals Marty dat zelf ook doet.

Maar daar houdt het feest niet op. Marty Supreme husselt tijd en genres gewoon door elkaar en gooit een dikke laag old-school pop over de film heen. Safdie stelde een Spotify-playlist samen die Lopatin door het creatieve proces leidde, en wij zijn fan. Je hoort New Order, Alphaville, Peter Gabriel, Tears For Fears, The Korgis, Les Paul, Perry Como en zelfs Fats Domino. Van Tears For Fears’ Change tot Alphaville’s Forever Young, van Peter Gabriel’s I Have The Touch tot New Order’s The Perfect Kiss. Het is alsof je een tijdmachine instapt, van de fifties naar de elektrische energie van de jaren ’80 en weer terug.