De oven van negentig centimeter die nog met de hand wordt gebouwd

Zo'n ding staat gewoon in een showroom. Meestal op een halve meter van iemand die alleen naar de kleur van de fronten kijkt.

Een espressomachine wordt uitgezocht op drukprofiel en temperatuurstabiliteit. Een barbecue op keramiek versus staal. En dan komt de ruimte met de meeste techniek per vierkante meter van het hele huis, en die wordt op een zaterdagmiddag afgetikt met een handtekening onder een offerte van dertigduizend euro.

Zonde, want daar zit precies hetzelfde vakmanschap waar je bij een uurwerk of een motorblok wel warm van wordt. Hieronder waar je dan naar kijkt.

Diezelfde fabrikant bouwt zijn kookplaat op als modulair systeem. Je zet inductie, gas, teppan yaki, grill en wok naast elkaar in de volgorde die jij wilt, precies zoals je een audio-opstelling samenstelt. Dat is geen gimmick, want een wokbrander en een teppanyakiplaat vragen allebei een hittecurve die een gewone inductieplaat niet haalt.

Het idee erachter is dat je de plaat om je manier van koken heen bouwt in plaats van andersom. Wie het topsegment aan luxe keukens bekijkt, ziet dat die opbouw daar de norm is en niet de uitzondering.

Werkbladen zijn in dit segment geen laminaat maar graniet, natuursteen of kwartskeramiek. Dat laatste wordt onder hoge druk en temperatuur gesinterd, waardoor het niet poreus is en er geen olie of rode wijn in trekt. Bij Poggenpohl ligt zo'n blad van dertien centimeter dik op een eiland, op een constructie die je nauwelijks ziet, waardoor het geheel lijkt te zweven.

SieMatic werkt met lijstprofielen van zesenhalve millimeter breed en heeft daar het werkblad en de zijpanelen op afgestemd, die eveneens zesenhalve millimeter meten. Ergens vond iemand zeven millimeter te dik.

Fronten kiest iedereen op kleur, maar het mechaniek erachter bepaalt hoe de boel over tien jaar loopt. Vraag dus naar het beslag. Volledig uittrekbare laden waarbij je achterin nog gewoon bij je pannen kunt, geleiders die door de fabrikant op tienduizenden openingscycli zijn getest, en scharnieren die je in drie richtingen kunt bijstellen als een deur ooit gaat hangen.

Kijk ook naar de binnenkant van een lade en naar de achterzijde van een front. Daar zie je binnen twee seconden of iemand het heeft afgemaakt op de plek waar niemand kijkt.

Bijna alles in dit rijtje komt uit Duitsland, en dat is geen toeval. De fabrikanten zitten geconcentreerd in Oost-Westfalen en voeren bijna de helft van hun productie uit, waarbij Nederland al jaren tot hun grootste afnemers hoort.

Het praktische voordeel zit in de schaal. Grensshowrooms werken met tienduizend vierkante meter en zo'n tweehonderd complete opstellingen. Daar staan de merken fysiek naast elkaar in plaats van in een boekje. Dat is de schaal waarop een keukenzaak in Duitsland kan werken. Je legt er de Gaggenau naast de Miele en de Poggenpohl naast de SieMatic, op dezelfde middag en in dezelfde verlichting.

Ga dat een keer doen voordat je tekent. Trek de laden helemaal open, laat ze los, en voel het verschil in de laatste vijf centimeter.