Zo bracht BACARDÍ Lowlands drie dagen lang in tropische sferen

Een Lowlands zonder Haciënda is inmiddels moeilijk voor te stellen. Zodra je binnenloopt, lijkt de rest van het festival even niet meer te bestaan. Palmbomen, felle kleuren, een bar binnen handbereik en een dansvloer waarop werkelijk alles door elkaar staat. Vriendengroepen, verdwaalde festivalgangers en mensen die elkaar vijf minuten geleden nog niet kenden, maar inmiddels staan te dansen alsof ze samen naar Biddinghuizen zijn afgereisd.

De BACARDÍ Haciënda is inmiddels al elf jaar een vaste waarde op Lowlands. Wat ooit begon als een festivalactivatie is in de loop der jaren uitgegroeid tot een soort festival-in-een-festival. Of misschien nog beter: de tropische huiskamer van Lowlands. Zo'n plek waar je nooit lang over nadenkt om naartoe te gaan, maar vanzelf weer belandt. Je komt er om even één drankje te halen, blijft hangen voor de dj en vertrekt uiteindelijk twee uur later met drie nieuwe vrienden. Of een vakantieliefde. Ook niet ondenkbaar.

Dat is misschien wel waarom de Haciënda zo goed werkt. Op een festival waar je continu bezig bent met waar je hierna naartoe moet, welke artiest je absoluut niet mag missen en hoe je in godsnaam binnen tien minuten van de Bravo naar de Alpha komt, hoef je hier even helemaal niks. Naar binnen, een mojito halen en kijken waar de avond je brengt. Juist die combinatie van goede muziek en totale spontaniteit maakt het ieder jaar weer een plek waar je makkelijk veel langer blijft hangen dan gepland.

Muzikaal viel er het hele weekend genoeg te halen. Vrijdag werd er vanaf de middag opgebouwd richting een late set van Dam Swindle, die vanaf 01:00 de Haciënda voor zijn rekening nam. Het Amsterdamse duo weet als geen ander hoe je house, disco en funk aan elkaar knoopt en bleek daarmee ongeveer de perfecte match voor een volle toko.

Een dag later werd er onder meer gedanst op Fiesta Macumba Soundsytem, Yùsu en Tera Kòrá, terwijl zondag met onder anderen Kim Josefine, Charmaine en Deejay Abstract minstens zo lekker doorging.

Het mooie van deze plek is juist dat het uiteindelijk niet eens zoveel uitmaakt wie er draait. Je loopt naar binnen omdat je een drankje wilt halen en staat drie kwartier later nog steeds op de dansvloer. Je raakt aan de praat met iemand aan de bar, komt vrienden tegen die je het hele weekend nog niet hebt gezien of waagt eindelijk een poging bij diegene met wie je al sinds vrijdag oogcontact hebt.

Precies dat is de kracht van de Haciënda. Na elf jaar voelt het als thuiskomen op Lowlands. Alleen dan met meer palmbomen, betere muziek en een aanzienlijk grotere kans dat je thuiskomt met een nieuw telefoonnummer.

Omdat beelden in dit geval meer zeggen dan woorden: zo zag de BACARDÍ Haciënda op Lowlands 2026 eruit.