De nieuwe documentaire Echte Mannen Huilen Niet laat zien wat er gebeurt als mannen die jarenlang hebben geleerd hun emoties weg te stoppen, eindelijk wél praten. En geloof ons als we zeggen dat dit geen oppervlakkige sportdocu is. Dit is er eentje die je bijblijft.

In de film volgen we onder anderen Gianni Zuiverloon, Ron Vlaar, Edson Braafheid, Ryan Donk en Mark Diemers. Ze trekken zich een paar dagen terug op het KNVB-complex in Zeist. Alles doen ze zonder telefoons, zonder publiek en één camera die het vastlegt. Alleen elkaar.

Wat volgt zijn gesprekken over paniekaanvallen, prestatiedruk, scheiding, rouw, eenzaamheid en de angst om emoties te tonen in een wereld waar “doorgaan” de standaard is. En ja, dat gaat verder dan je misschien verwacht. Want waar je denkt een paar openhartige soundbites te krijgen, duikt deze documentaire vanaf moment één écht de diepte in. Je hoort verhalen waarvan je voelt dat ze dit nooit eerder zo verteld hebben. Gewoon rauw, eerlijk en soms pijnlijk.

Wat de film pijnlijk duidelijk maakt: aan de buitenkant lijkt het vaak alsof alles goed gaat. Dik contract getekend, volle stadions en elke dag lekker voetballen. Het mooiste beroep ter wereld, zou je zeggen. Maar achter die façade kan een compleet ander verhaal schuilgaan.

In de voetbalwereld, en eigenlijk in de mannenwereld in het algemeen, leeft nog steeds het idee dat je sterk moet zijn. Dat je niet moet zeuren. Dat je je emoties onder controle houdt. Maar zoals Zuiverloon zelf zegt: ‘’Als het in je hoofd niet goed zit, functioneert je lichaam ook niet optimaal.’’ En dat geldt net zo goed voor jou achter je laptop, in de sportschool of op kantoor.

Ook Denzel Dumfries liet zich uit over het thema, in een open LinkedIn-post. Zijn woorden zeggen eigenlijk alles: “Echte mannen huilen niet. Maar echte mannen praten wél.” Hij vertelt hoe hij sinds zijn tijd bij Sparta Rotterdam werkt met sportpsycholoog Annemieke Griffin, na een gesprek met trainer Alex Pastoor. Zijn probleem was dat hij te snel focus verloor tijdens wedstrijden. ‘Wat moet je met een sportpsycholoog?’ werd er gedacht. Niet per se cool, als jonge speler nog even blijven hangen om te praten terwijl de rest al onder de douche stond. Zijn conclusie is er één die elke man zou moeten opslaan: “Voor mij is mentale weerbaarheid misschien wel 60% van presteren.”

Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek kampt bijna vier op de tien mannen in Nederland met gevoelens van angst of depressie. Dat is een vriend van je, je broer, je collega of misschien jijzelf. Binnen het profvoetbal blijkt gemiddeld in elk team minstens twee spelers rond te lopen met mentale uitdagingen. Vaak onzichtbaar van buitenaf. En precies daar zit de kracht van deze documentaire, want het normaliseert het gesprek. Iets wat we de afgelopen tijd steeds vaker zien, omdat de aandacht groeit in het maatschappelijk debat.

Omdat het je laat zien dat zelfs mannen die ogenschijnlijk alles hebben (status, geld, succes) net zo goed worstelen. Ook omdat het laat zien hoe bevrijdend het is als iemand eindelijk zegt: “Ik trek dit even niet.” Omdat het confronterend is om te beseffen hoe vaak we aannemen dat het met iemand wel goed zal gaan. En misschien wel het belangrijkste: omdat je jezelf er zomaar in kunt herkennen.

Echte Mannen Huilen Niet is geen film die je vertelt wat je moet voelen. Het is een docu die ruimte maakt, omdat de ervaringen van voetballers op een hele objectieve manier gedeeld worden. Dus nee, het is geen typische voetbalavond met bier en analyses. Dit is er eentje die je misschien even stil maakt en doet beseffen dat je als man je gevoelens mag delen, en dat is precies waarom elke man ’m zou moeten zien.