Column: Dario Goldbach over de beursgang van SpaceX

09.06.26

Eat the rich! zie ik al jaren op linkse posters of edgy snapbacks. Helaas blijven de idealisten hongerig achter terwijl de superrijken vreten als stoners in snoepwinkels.

Technocraat Elon Musk staat met de beursgang van SpaceX op het punt om ‘s werelds eerste biljonair te worden. Dat is biljonair in het Nederlands, triljonaire in het Engels. Hoe dan ook, het is een getal met twaalf nullen. Twaalf!

Al jaren hoor ik dat miljardairs niet zouden moeten bestaan, Elon hoorde dat ook en besloot er gehoor aan te geven. De verkeerde kant op helaas. Een biljoen is duizend miljard. Het is een miljoen miljoen. Het is meer dan het bruto binnenlands product van Zwitserland. Daar maken ze Rolexen!

Weet je hoe lang je met een minimumloon horecabaantje moet werken om een biljoen te verdienen? Acht miljoen jaar! En dan rond ik voor het gemak naar beneden af met tienduizend! En die tienduizend rond ik voor het gemak naar beneden af met 895 jaar!

En voor het gemak werk je dan geen veertig uur per week, geen zestig of tachtig, je werkt vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week. Je slaapt niet en neemt geen pauzes of vakantie. Je loopt borden en haalt glazen. Voor acht miljoen jaar! Acht miljoen jaar geleden liepen we nog niet rechtop!

Eat the rich! Maar niemand deed het. Dat is ook niet mijn voorstel, ik moet er niet aan denken. Wel hoop ik dat Elon zijn raket naar Mars snel afmaakt, dan kan hij erin gaan zitten en afgeschoten worden. Enkele reis. Wat mij betreft neemt hij tien miljoen mee. Ik weet niet of ze PayPal accepteren daar?

De rest is van ons. Daarmee lossen we de hongersnood, oorlog, energie-, klimaat- en woningcrises op. En daarna krijgt iedereen een Rolex.

Leve het kapitalisme!