Hoeveel Lowlands kun je in 24 uur proppen?

Veel voorbereiding kwam daar niet bij kijken. Een vest voor de nacht, een powerbank voor de telefoon en een pakje kauwgom moesten voldoende zijn. Zaterdagochtend heen, zondagochtend weer terug. Dit is 24 uur Lowlands, van minuut tot minuut.

10:17: We wandelen richting de Pont in Amsterdam Noord. We kunnen meerijden met de vrouw van een vriend. Chill.

10:31: We missen de pont vanwege een telefoongesprek waardoor we niet meer scherp zijn. We zien de pont voor onze neus wegvaren. 11:30: We halen een vriend op en met z’n drieën rijden we richting Biddinghuizen. 12:51: De auto is geparkeerd en we melden ons bij de ingang van de Press / Guest ingang. Het is opvallend druk. Ruben Nicolai staat ook in de rij. 12:54: "Heerlijk zo'n dagje Lowlands", horen we in de rij bij de Press / Guest. Dagjesmensen, we horen er nu ook officieel bij.

12:54: "Maar volgend jaar willen we wel weer een heel weekend. Als we dan een gratis kaartje krijgen en dan kunnen we glamping erbij kopen, dan is het helemaal top," wordt er nog aan toegevoegd. Oef, we willen ons wel even distantiëren van deze uitspraken. Wij willen volgend jaar gewoon weer eens op camping 2 staan om het hele weekend gas te geven.

13:48: “Zoals Jouw Lowlands-bandje zo wil ik voor altijd dichtbij jou zijn", lezen we op een bord bij de ingang. Mooi, die Lowlands poëzie.

14:00: We pakken onze eerste snack bij de ArmadiLLow. De geweldige Rotdog van Hans Worst. Zonder Hans, geen Lowlands. 14:11: We proosten met ons eerste biertje. Proost!

14:50: Kelis speelt in een grote coverhitjesshow haar eigen hit Milkshake voor een volle Alpha. De zon schijnt, de heuvel is ramvol en overal om ons heen zitten mensen met bekers bier in het gras. Nog geen vier uur geleden stonden we op de pont in Amsterdam-Noord, nu staan we midden in Lowlands. Het leven is mooi.

15:37: We komen een mooie bekende tegen die we ergens in 2014 hebben ontmoet in de tien uur lange rij bij het eennalaatste weekend van de fameuze, inmiddels ter ziele gegane club TrouwAmsterdam. “Je moet echt naar Zep in de India om half 9. Vind jij echt vet!”

15:48: We lopen langs de Super Support waar we staande worden gehouden of we willen meedoen om Rutger te verrassen, die wel wat support kan gebruiken omdat hij het moeilijk heeft met het feit dat hij 50 is geworden. Wel ja, waarom ook niet.

15:53: Rutger blijkt een van de beste vrienden te zijn van een man waar we ooit een avond vrienden mee zijn geworden op het terras van de Marktkantine. Hij schiet keihard in de lach als hij me ziet en vertelt dat Rutger onlangs 50 is geworden, het daar moeilijk mee heeft en dat ze hem daarom hebben opgegeven voor deze Lowlands-verrassing.

16:27: Rutger wordt keihard in het zonnetje gezet in de mini-arena met een zojuist bedachte song. Het is een groot feest.

16:51: We halen een Bami Compleet bij de Indonees. Twee stokjes saté, boontjes, eitje, bami. Het is al jaren een vast recept en perfecte de om een nachtje op door te halen. Kosten: €18,25.

17:54: “Ben je een chick heb je een pik, ben je een guy heb je een foef, ááálríííght.” Naast me gaan meiden helemaal los bij IJsland. Voorin is een moshpit uitgebroken. Gruwelijke beats hoor hé.

18:00: "Hé jij zat in m’n algoritme", krijgen we te horen.

18:21: We staan bij Major Lazer en het lijkt alsof de Alpha is veranderd in een heel grote café Bubbles. Om de 30 seconden wordt er een ander nummer door de speakers geblazen. Het is af en toe grappig (Sean Paul), heel sporadisch lekker, maar vooral heel erg lomp en gaar. Het is desalniettemin kneiterdruk en het publiek om ons heen gaat los. Dus ja, missie bereikt door Diplo & co.

19:00: We taaien tactisch voortijdig af om ‘De Grote Trek’ van de grootste stage van Lowlands voor te zijn.

19:57: We schuilen voor een regenbuitje aan de overkant van de vernieuwde Heineken Stage. Indrukwekkend terras daar aan de achterzijde. Ziet er goed uit zeg.

20:03: We komen een vrolijk meisje tegen die haar op Lowlands-debuterende vader een rondleiding geeft. Cute!

20:06: We lopen Olympisch schaatskampioen Mark Tuitert tegen het lijf. “Je hebt nog 5 minuten voor Geesh. Is vet!”, drukt hij ons op het hart. Hij rent letterlijk weer door.

20:15: We luisteren naar de tip van de bekende en gaan op een mooie plek staan bij Zep.

21:15: Zep blijkt een voltreffer. In z'n eentje bouwt hij met drums, gitaar, toetsen, bas en looppedalen laag voor laag zijn nummers op. Het ene moment staat hij achter zijn drumstel, even later ramt hij op een gitaar terwijl de loops gewoon doordenderen. Het is hard, rauw en dansbaar en ziet er ook nog eens gruwelijk uit. Precies zo'n optreden waarvoor je naar een festival gaat: een uur geleden kenden we hem niet, nu is het voor ons het vetste optreden van de dag.

21:29: We hebben wel zin in een slice pizza, maar bij Domino’s kun je blijkbaar alleen maar hele pizza’s halen. Daar missen ze omzet mee. Next!

21:35 Bij het grootste kruispunt (links Heineken, rechts Alpha) moeten we richting aangeven voor onze benenwagen. Linksaf voor Royal Blood.

21:38: "Mijn vader was ook op de eerste Lowlands", horen we een meisje zeggen in de menigte. 21:58: Ondanks het strakke optreden van Royal Blood, besluiten we richting X-Ray te wandelen voor Voices From The Lake.

22:15: “Dit is hogeschool ambient", zegt een vriend naast ons. Dat is fraai samengevat. Na de massaliteit van de Alpha en Royal Blood voelt de donkere X-Ray bijna als een andere wereld. We wanen ons op een bootje in de Amazone dat steeds verder het omvangrijke regenwoud in drijft. Geen meezingmomenten of grote drops, maar een hypnotiserende trip die langzaam bezit neemt van de tent. Heerlijk bouncen ook, op wat ons betreft het beste geluidssysteem van Lowlands.

23:32: Tijd voor een avondrondje door de Haciënda, Bravo en de India, om weer terug te keren in de X-Ray voor Skee Mask. Het lichtplan in de India is dit jaar werkelijk schitterend.

00:46: Een vriendin vertelt dat ze eerder op de avond een paniekaanval had, want ze had per ongeluk haar ouders toegevoegd aan de LL26 groepsapp. Het heeft een halfuur geduurd voordat ze weer uit de groep waren verwijderd door de groepsbeheerder. We schrijven het met een grote glimlach op in onze notities.

00:52: “Zou Skee Mask meer platen of peuken wegblaffen?”, vraagt die ene zelfde vriend die ook naast ons stond bij Voices. De set van de Duitse dj is van grote klasse. Beste van de avond, als je het ons vraagt. Hier een Shazammetje.

02:52: Moody Mehran van TLM draait in de Heineken een remix van Open Sesame. Wat een banger van een plaat.

04:02: Een deel van onze vrienden gaat naar de tent. Wij sluiten weer aan bij andere vrienden in de Bravo voor de afsluiter van Boys Noize.

04:08: We pakken onderweg nog een verfrissende Bacardí Lemon mee voor een versnapering.

04:10: “Zoek dit ding middenin de Bravo”, luiden de coördinaten met een foto.

04:11: “Het is een kikker, midden midden”, luidt de verduidelijking als we vragen naar iets meer info.

04:32: De lichtman in de Bravo is helemaal on fire. Hij heeft de lampenset helemaal naar beneden gebracht waardoor je niet in een feestkathedraal waant van 10.000 man, maar in een club met een laag plafond.

04:52: "Ik voel me een kuikentje onder de warmtelamp", zegt een vriendin.

05:15: Gehoord bij de ArmadiLLow: "Ik heb nog helemaal geen zin om te gaan zitten".

05:32: We halen nog een Despo’tje en gaan ergens lekker zitten. De chillarea in de ArmadiLLow heeft weer een upgrade gehad. Zeer gezellig. Langzaam begint de hemel lichter te kleuren en daarmee verandert ook de sfeer. De mensen die nog rondlopen zijn óf onverwoestbaar óf ze kunnen maar geen afscheid nemen van deze dierentuin. Wij zitten ergens daar tussenin. Inmiddels zijn we ruim negentien uur onderweg. Zolang je blijft bewegen, praten en muziek luisteren, lijkt je lichaam simpelweg te accepteren dat slapen vandaag niet op het programma staat.

05:43: We raken in gesprek met een groepje meiden van wie er één journalistiek studeert in Utrecht. We melden dat we nog stageplekken hebben voor februari 2027. Ze zegt contact op te gaan nemen.

06:20: De drie dagjesmensen zijn nog over, maar nu wil er eentje toch écht naar huis. We proberen hem nog tegen te houden met het argument dat we toch nog moeten wachten, maar solidair en vrienden als we zijn besluiten we mee te gaan. Samen uit, samen thuis.

06:36: De vriend die nu écht naar huis wil, komt bij de ArmadiLLow maar liefst zes vriendinnen tegen. Allemaal vliegen ze om zijn hals en knuffelen ze hem. De vriend die ook nog niet per se naar huis wilde en ondergetekende, komen niet meer bij van het lachen. We kunnen nog heel even blijven en we hoeven er niet eens iets voor te doen!

06:57: Toch nog effe de camping op om een tas op te halen van een vriend. 07:00: De mensen die van tent naar wc lopen treden ons tegemoet. Brakke bedoening.

07:05: Bij het toilet op Camping 2 kijkt een Lowlander in de spiegel en zegt verbaasd: "valt best wel mee". Ziet er meer dan prima uit, vriend.

07:34: We staan met z’n drieën te wachten op de Pendelbus naar Lelystad, maar niemand weet iets over hoe of wanneer.

07:43: Oplossing: Uber naar Amsterdam blijkt 120 euro te kosten. Nieuw probleem: er blijken geen Ubers beschikbaar.

07:49: We raken in gesprek met een relaxte video guy die straks om 11:00 uur weer moet filmen op het terrein, maar nu voor +- twee uur slapen even naar z’n bed in een nabijgelegen huisje gaat.

08:04: De eerste pendelbus van de dag is zowaar gearriveerd.

08:23: De bus gaat eindelijk rijden. De vriend die echt naar huis wilde slaapt al. Moegestreden.

08:28: We kijken de bus eens goed rond. Het is een bonte verzameling Lowlanders die er om diverse redenen de brui aangeven. Een levensvraag borrelt op.

09:08: We wachten op een bankje op station Lelystad op de trein. Was dit nou allemaal wel zo’n goed idee? 09:12: De trein blijkt afgeladen te zijn met frisse Formule 1 fans. Alles wat je niet wil op dit moment. Na vier coupés een alternatieve versie van the walk of shame te hebben gewandeld, ploffen we neer op een tweezitter. Pfoeee.

09:50: We rijden Amsterdam Centraal binnen.

09:55: Terwijl we de trap aflopen richting de stationshal bekruipt ons een verontrustend en angstig gevoel. Waar is onze portemonnee? 09:56: Geen portemonnee te bekennen. We sprinten terug richting trein naar de plek waar we hebben gezeten. ‘Moet je wel snel zijn’, roept de conducteur. Godzijdank ligt onze portemonnee nog op de stoel waar we zaten.

09:58: Euforisch vliegen we onze vriend die echt naar huis wilde om de hals. Een catastrofaal einde van een grandioze dag is ons bespaard gebleven. Sjongejongejongejongejonge.

10:14: We staan weer op de pont naar Amsterdam-Noord. Het zonnetje breekt door. Bijna 24 uur geleden stonden we hier nog fris aan het begin van een avontuur waarvan we niet helemaal wisten of het een goed idee was. Nu zijn we zo’n 50k stappen, ontelbaar veel optredens en één bijna verloren portemonnee verder. Een gelukzalig gevoel maakt zich meester van ons brein.

10:40: Bijna exact 24 uur later en 53.350 stappen in de benen, steken we de sleutel in het slot van onze voordeur. It’s been a ride.

11:04: Gedoucht en wel gaan we in bed liggen. Ja, Lowlands in 24 uur is te doen. Maar volgend jaar gaan we gewoon weer het hele weekend. Nog 359 nachtjes slapen!