Voor veel mensen klinkt het nog steeds als een surrealistisch gebeuren. De dominante kickbokskampioen van de afgelopen tien jaar tegen misschien wel de beste technische zwaargewichtbokser van deze generatie. Verhoeven is er zelf opvallend kalm onder: “Het is gewoon een andere discipline. Wat je met boksen kan doen, kan ik niet in kickboksen doen. Wat ik in kickboksen doe, kan ik niet in MMA doen. Het zijn drie totaal verschillende disciplines.”

Het laatste wat veel mensen van Verhoeven zagen op social media was een foto met een blauw oog. Dat was dan ook een klein inkijkje in hoe zijn trainingskamp eruitzag: “Het gaat er echt hard aan toe. Dat is de enige manier natuurlijk, want ik probeer het zo goed mogelijk te simuleren, zodat je geen verrassingen krijgt op het moment dat je in de ring staat.” Om zich voor te bereiden op Usyk werkte Verhoeven met meerdere sparringpartners tegelijk. Drie verschillende tegenstanders, telkens wisselend van stijl, tempo en druk. Het trainingskamp draaide volgens hem volledig om herhaling. “Ik heb mezelf samen met mijn team opgesloten de afgelopen maanden en alleen maar gefocust op dit.’’ Dat was dan ook nodig, want boksen is volgens Verhoeven veel complexer dan mensen denken.

De weg naar het gevecht tegen Usyk verliep allesbehalve soepel. Oorspronkelijk zou Verhoeven het opnemen tegen Anthony Joshua, maar die partij werd meerdere keren doorgeschoven en verdween uiteindelijk van tafel. Toch bleef Verhoeven doortrainen. Eerst op de filmset waar hij op dat moment werkte, later tijdens een volledig trainingskamp in Spanje: “Ik was al bijna twee maanden bezig.” En om die reden kwam een krankzinnig idee op tafel: waarom niet meteen de grootste naam mogelijk? “Hoe dik zou het zijn als je undisputed tegen undisputed hebt? Het enige wat ik toen hoorde was: ‘We love it.’” Niet veel later sprak hij Usyk zelf via Facetime, daarna ging het snel. Een paar weken later was het gevecht officieel rond.

Wie Verhoeven hoort praten over het boksen, hoort bewondering. Niet alleen voor Usyk, maar vooral voor de sport zelf. Hij noemt boksen een kunstvorm en benoemt grootheden: “Ali was niet aan het vechten, Ali was aan het schaken. Die was zo slim. Nu krijg je eigenlijk een schaakspel op het allerhoogste niveau.’’ Verhoeven vergelijkt het zelfs met historische boksmomenten als Ali tegen Foreman tijdens de beroemde ‘Rumble in the Jungle.’ Alles van Usyk werd de afgelopen maanden dan ook bekeken: gevechten, trainingen, stijl. Tegelijkertijd ziet hij daar ook een mogelijk voordeel voor zichzelf, want Usyk kent hem vooral als kickbokser: “Hij kan me alleen maar zien kickboksen en één keer zien boksen, maar dat is meer dan tien jaar geleden.”

Binnen de bokswereld kreeg Verhoeven vanzelfsprekend ook kritiek. Sommige boksers en fans vinden dat hij direct een plek krijgt waar anderen jarenlang voor moeten werken. “He’s skipping the line,” zegt Verhoeven over zichzelf. Hij begrijpt die kritiek dan ook wel, maar tegelijkertijd vindt hij dat mensen soms te snel oordelen zonder zich echt te verdiepen in zijn achtergrond: “Op het moment dat wij een heel klein stukje informatie krijgen, is dat wat wij aannemen als de waarheid. Wie is deze kickbokser? Wat komt hij doen? Daarna dachten ineens een heleboel mensen: oh shit, oké. Wat tof wat hij allemaal gedaan heeft.” Verhoeven benadrukt dat hij niet zomaar een bekende naam is die een marketinggevecht komt doen: “Ik heb mijn credits wel verdiend binnen een andere sport.”

Volgens Verhoeven is deze partij niet alleen voor hemzelf, maar ook over de status van kickboksen wereldwijd: “Het enige wat ik probeer te doen, is de lat zo hoog mogelijk leggen voor de volgende generatie. Dat wij als kickboksers een stoel en een plaats krijgen aan de grote tafel. Dat mensen zien: die kickboksers zijn gek. Die gasten zijn hard.”

“Na de afgelopen zes maanden zie ik mezelf niet echt meer als kickbokser, ik ben wel echt een bokser geworden. Dat kickbokshoofdstuk is nu gesloten. We gaan door.” Hij noemt ook acteren als toekomstig hoofdstuk. “Dat niet-comfortabele opzoeken, daar ligt naar mijn mening de kracht.” Waar veel vechters grote uitspraken doen voor zo’n megagevecht, blijft Verhoeven ook in zijn uitspraken opvallend beheerst. Hij wijdt niet uit over voorspellingen of mogelijke knock-outs, en betrekt alles tot zichzelf: “We hebben er alles aan gedaan om de beste versie van mezelf te kunnen zijn. Ik ben nog verder gegaan dan dat ik in de afgelopen jaren in het kickboksen ooit gedaan heb. Ik heb mezelf maandenlang opgesloten’’

In de laatste dagen richting het gevecht draait alles daarom niet meer om harder trainen, maar om herstellen: “Ik ga niet meer fitter worden, dus nu is het vooral opladen.” Dan is er nog het decor. De piramides. De woestijn. Het enorme podium waarop deze partij wordt uitgevochten is in hartje Egypte. “Het is super bijzonder. Ik voel me gewoon vooral heel vereerd dat ik onderdeel mag zijn van een stukje geschiedenis.”