“We zitten midden in de storm, maar wel in een goede storm. Ik ben heel dankbaar dat dit allemaal gebeurt. Het is echt een bijzonder moment.

Warner Bros. is een groot bedrijf, met mensen die de hele tijd op zoek zijn naar sterke samenwerkingen. Zij zien een samenwerking echt als iets dat merken verder versterkt. Ze hebben natuurlijk al een enorm krachtig merk neergezet, zeker met alles rondom DC Comics. Denk aan Superman en Batman, maar ook aan grote reeksen als Harry Potter.

Tegelijk zoeken ze manieren om ook buiten de filmwereld aanwezig te zijn, meer in het dagelijks leven van mensen en meer aan de exclusieve kant. Ze werken al veel met merchandise zoals kleding, producten en allerlei samenwerkingen die vooral bij een jong publiek terechtkomen. Maar dit project richt zich juist op jongvolwassenen. Ze willen die doelgroep beter bereiken.

Daar sluiten wij goed op aan, omdat wij vaak handgemaakte en exclusieve stukken maken. Dat past mooi bij die richting. Het begint in de basis heel open. Ze vragen wat ik wil maken. Dan kijk ik naar de werelden en personages die zij bezitten en denk ik na over wat mij interessant lijkt. Vervolgens ga je samen kijken wat er mogelijk is.

Rondom superhelden ligt veel vast, omdat alles stevig beschermd is. Er zit een hele verhaallijn en wereld omheen die bewaakt wordt. Superman leeft in Metropolis, en dat is natuurlijk een fictieve stad. Dus je moet zoeken naar een manier om mijn wereld te verbinden met die van Superman, zonder dat hij ineens in de echte wereld terechtkomt.

Dat is juist interessant, want als kunstenaar leer je hoe zo’n organisatie denkt en hoe zorgvuldig ze omgaan met hun werelden. Tegelijk wil ik dingen maken waar mijn eigen publiek enthousiast van wordt. Dat maakt het soms zoeken. Ik geef aan wat ik wil, en zij geven aan wat wel en niet kan. Op die manier groei je naar elkaar toe.

De eerste gesprekken begonnen al in januari 2025, dus we zijn inmiddels meer dan een jaar verder voordat het naar buiten kwam. Ik moest echt op mijn tong bijten om niets te verklappen. Dat was soms best lastig. Maar druk voel ik niet. Ik werk gewoon zo goed mogelijk en haal vooral heel veel plezier uit wat ik doe.’’

‘’We hebben al vaker grote en opvallende projecten gedaan. Zo hebben we onlangs nog een wereldrecord-droneshow in China neergezet met 12.000 drones. Dat soort dingen laten wel zien dat we gewend zijn om groot te denken en op een flinke schaal te werken.

Hier zat de uitdaging vooral in het werken binnen de regels van die bestaande werelden en toch creatief blijven. Het uitproberen en aanvoelen van die combinatie heb ik er dan ook echt van geleerd. We wachten nu op het juiste moment om de eerste beelden te laten zien. Ik denk dat we dingen kunnen tonen die nog niemand heeft gezien.

Ik heb vier beelden ontwikkeld en daarnaast komen er ook kledingstukken en sieraden. De samenwerking die nu is aangekondigd, wordt dus in stappen onthuld. Dat maakt het ook spannend.

Wat ik zelf mooi vind, is dat je aan het begin van je carrière vaak hoort dat Nederland te klein is en dat je verder moet kijken. Maar voor mij voelt het inmiddels alsof de cirkel rond is. Nederland is juist een sterke basis. Ik heb hier een grote en trouwe groep mensen die mijn werk volgen. Dat voelt stevig en daar ben ik dankbaar voor.

Nederland is mijn land en daar ben ik trots op. In plaats van te denken dat het te klein is, zie ik het juist als iets wat ik mag vertegenwoordigen. Net zoals sporters dat doen op hun manier, doe ik dat binnen de kunst. Ik denk niet dat ik weg moet, maar eerder: hoe laat ik Nederland internationaal zien?’’

‘’Samenwerkingen ontstaan soms op een heel spontane manier. Ik zat bijvoorbeeld eens kaasblokjes te eten met Jake Paul en we raakten aan de praat over kunst en het leven. Hij gaf aan dat hij graag langs wilde komen. Ik heb hem een rondleiding gegeven en hij was meteen enthousiast.

Daarna heeft hij zelf gekeken wat hij mooi vond en later doorgegeven wat hij wilde hebben. Hij heeft dat ook gewoon zelf betaald, omdat hij het echt wilde. Inmiddels is het uitgegroeid tot een vriendschap. We hebben samen oud en nieuw gevierd en ik ben bij hem geweest in Puerto Rico tijdens een installatie.

Het is een intelligente en vriendelijke gast. Wat mensen vaak van hem zien, is vooral de buitenkant en zijn manier van optreden. Maar dat is niet hoe hij als persoon is.’’

‘’Ik zie zelf een verschil tussen de traditionele kunstwereld en de manier waarop ik werk. Ik haal meer inspiratie uit muziek en mode. Samenwerkingen en de manier waarop je dingen naar buiten brengt, spelen daarin een belangrijke rol.

Muziekartiesten werken al heel lang samen en bouwen zo hun publiek op. Dat zie ik ook voor me binnen de kunst. Je hebt je eigen visie, maar je kunt ook samenwerken en zo nieuwe dingen creëren. Dat spanningsveld vind ik interessant.

Ik heb een manier gevonden om mijn werk daarin een plek te geven en dat zichtbaar te maken. Wat anderen daarvan vinden, is minder belangrijk. Je moet je gevoel volgen. Er zullen altijd meningen zijn.

Zo’n samenwerking is in zekere zin commercieel, omdat je werkt met bekende personages en daar producten omheen maakt, zoals kleding en sieraden. Maar het zijn ook gewoon dingen die ik zelf mooi vind. Als ik iets zie dat me aanspreekt, wil ik het zelf ook hebben. Dat gevoel blijft.

Tegelijk blijf ik ook serieuze kunst maken. Dat is mijn basis. Voor mij kunnen die werelden prima naast elkaar bestaan. Dit is de eerste keer dat ik zoiets op deze schaal doe, dus het is ook interessant om later terug te kijken hoe dat is geweest.’’

‘’Er is nog altijd een duidelijke afstand tussen de kunstwereld en het grote publiek. Veel jongeren komen niet in musea of galerieën en kennen weinig kunstenaars. Ik vind het interessant om die afstand kleiner te maken.

Dat kan door dingen anders aan te pakken. We organiseren bijvoorbeeld tentoonstellingen met eerst een besloten opening en daarna openstelling voor het publiek. Mensen kunnen gratis naar binnen, ze hoeven zich alleen te registreren. Mijn galerie is nu volledig omgebouwd tot een tentoonstelling rondom Superman. Daar wordt echt veel aandacht aan besteed.

Daarnaast heb ik een nieuw huis gebouwd waar ik heel blij mee ben. Dat functioneert ook deels als galerie, met mijn eigen werk en dat van andere kunstenaars, en met een atelier beneden. Dat is natuurlijk een investering, maar ik investeer het liefst in mijn eigen werk en mijn eigen ontwikkeling.

Uiteindelijk draait het om geluk en gezondheid. Als je jong bent, denk je vaker aan materiële dingen. Later gaat het meer om continuïteit en stabiliteit.

Het is belangrijk om in beweging te blijven. Ik zie artiesten die een piek bereiken en daarna wegvallen. Als je eenmaal bezig bent, moet je doorgaan. Anders is het moeilijk om weer op dat niveau terug te komen. Daarom blijven we nieuwe dingen doen.

Tegelijk merk ik dat het bijna normaal wordt om steeds grotere projecten te doen. Dat is eigenlijk best bijzonder. Mensen verwachten dat je blijft groeien en verrassen. Dat is mooi, maar ook uitdagend.

Ik zou in de toekomst ook meer willen doen voor kinderen, om ze in aanraking te brengen met kunst en creativiteit. Dat lijkt me waardevol, maar voor nu eerst dit.’’