In de ondoordringbare hooglanden van Angola jagen bioloog Dr. Steve Boyes en antropoloog Kerllen Costa op een olifantensoort die zo zeldzaam is dat de lokale bevolking ze 'Ghost Elephants' noemt. Filmmaker Werner Herzog legde de legendarische, tien jaar durende zoektocht vast. De logistiek achter de expeditie was moordend: "We moesten rivieren vol enorme krokodillen oversteken met de motorfietsen op ons hoofd en liepen daarna veertig kilometer per dag in cirkels," vertelt Costa. Volgens hem was het een psychologische test van het landschap. "Het is puur mentaal, het gaat niet om je lichaam. Het draait om de vraag hoe graag je er wilt komen, en of het landschap je überhaupt toestaat om er te zijn."

Het team zocht ruim tien jaar naar hard bewijs. Pas na zeven jaar ploeteren kregen ze de eerste camerabeelden. "Al in 2015 vond ik een 'olifantentuin', een open plek die door een bul-olifant was gecreëerd. Je kon zijn aanwezigheid voelen. Hij was toen al een geest." Toen ze uiteindelijk een foto wisten te maken, brachten ze die naar de lokale koning: "De fotograaf had nog nooit iemand zo zien reageren op een foto. De koning reageerde alsof hij een foto zag van een lang verloren oom. Dat zijn heilige foto's."

De olifanten bleken de onderzoekers bovendien constant te slim af te zijn. Op een ochtend lieten de dieren een waarschuwingsteken van bladeren en mest achter. "Deze spookolifanten vertellen een verhaal van hoop, ze hebben 27 jaar burgeroorlog overleefd. Ze hebben overleefd dat de halve wereld naar Angola kwam om de grootste olifanten ter wereld neer te schieten. Maar ze zijn er nog. De natuur heeft een bizarre drang naar herstel."

Herzog registreerde de reis op zijn kenmerkende wijze. Werken met de legendarische regisseur was een ervaring apart. "Werner is een extreem obsessief persoon. Het eerste wat hij ons vroeg was: 'Wat zou de wereld zijn zonder olifanten?' en 'Droom je, en waar droom je dan van?' Dat kwam niet eens in de film, maar hij trok ons daarmee in een diepere denkwijze. Werner doet niet aan retakes. Hij loopt een dorp in, filmt, en het staat erop. Hij trok ons mee in zijn visie. Dat was echt transformerend."

Aan de andere kant van het spectrum zoomt producer James Cameron in op de allerkleinsten. In de National Geographic-serie Secrets of the Bees laat entomoloog Dr. Samuel Ramsey zien hoe intelligent de bijenwereld is. Volgens Ramsey is de angst voor de angel het grootste misverstand: "Bijen vliegen niet rond om mensen aan te vallen. Waarom zou zo'n beestje 's ochtends wakker worden en dat willen doen als dat niks bijdraagt aan haar eigen doelen? Ze zoeken gewoon voedsel en onderdak, ze zijn niet uit op geweld tegen een willekeurig kind bij een picknick."

Het probleem is volgens Ramsey dat wij de confrontatie zelf opzoeken zonder dat we het doorhebben: "We vermommen ons constant als hun voedsel. Check de achterkant van je shampoo maar eens: we zitten vol met fruit- en plantenoliën. Tel daar bloemenprints bij op en je loopt de hele dag rond als een wandelende bloem. Logisch dat die bijen even poolshoogte komen nemen."

Dankzij baanbrekende cameratechnologieën van Disney en Nat Geo zie je dingen die nooit eerder zijn gefilmd. En die microwereld blijkt bizar geavanceerd te zijn. Zo ontdekten de makers dat bijen hightech koelsystemen bouwen. "Ze vonden airconditioning uit ver voor wij dat deden," lacht Ramsey. "Op hete dagen verzamelen ze water uit je zwembad, spugen dat op de ratten in de korf en wapperen keihard met hun vleugels. Door die verdamping koelen ze de boel af, zodat hun baby's niet sterven door de hitte."

Met de docu wil Ramsey de Hollywood-trauma's rondom insecten doorbreken. "Sinds de film My Girl, waarin een kind wordt doodgestoken door bijen, raakt iedereen in paniek zodra ze gele en zwarte strepen zien. Ze beginnen te slaan, waardoor de bij denkt dat ze wordt bedreigd. Ik hoop dat deze serie angst omzet in nieuwsgierigheid. Als wij de bloemen terugbrengen in onze tuinen en stoppen met het spuiten van gif op onze strakke gazons, zullen de bijen volgen. En dat is cruciaal."