Louis Vuitton maakt van zijn iconische jaren 80 horloge een modern verzamelstuk

Wie bij Louis Vuitton aan tassen, koffers en peperdure sneakers denkt, vergeet misschien dat het modehuis ook al decennialang horloges maakt. De Monterey speelt daarin een bijzondere rol. Het ontwerp verscheen in 1988, nog voordat de inmiddels bekende Tambour in 2002 het levenslicht zag. Daarmee is de Monterey een van de belangrijkste hoofdstukken uit de horlogegeschiedenis van Louis Vuitton. Voor het ontwerp werd de Italiaanse architect en industrieel ontwerper Gae Aulenti ingeschakeld. Zij bedacht een horloge dat eerder doet denken aan een gladde riviersteen dan aan een traditioneel uurwerk. Bijna veertig jaar later is die eigenzinnige vorm nog altijd de blikvanger. Louis Vuitton heeft het ontwerp nu voorzien van moderne techniek en een flinke dosis glimmend keramiek.

De Monterey begon zijn leven als de Montre LV I en LV II. Die naam veranderde uiteindelijk in Monterey, dankzij een Amerikaanse verbastering van het Franse woord montre, oftewel horloge. De twee modellen werden gemaakt in samenwerking met het Zwitserse horlogemerk IWC, dat de quartz-uurwerken leverde. De LV I was de grotere, gouden uitvoering van 40 millimeter, vol praktische functies voor reizigers. De LV II was met zijn 37 millimeter wat bescheidener en had een eenvoudiger ontwerp. Juist die kleinere versie was bijzonder: de kast was verkrijgbaar in zwart of groen keramiek. In 1988 was dat materiaal in de horlogewereld nog behoorlijk ongebruikelijk. Tegenwoordig kom je keramiek regelmatig tegen, maar destijds was Louis Vuitton zijn tijd behoorlijk vooruit.

Het design van Aulenti is allesbehalve dertien-in-een-dozijn. De kast heeft geen traditionele pootjes waaraan de band wordt bevestigd. In plaats daarvan loopt de band via de achterkant van de kast, waardoor het geheel die gladde, afgeronde vorm behoudt. De kroon zit bovendien niet aan de zijkant, maar pontificaal bovenaan op twaalf uur. Ook op de wijzerplaat is wat te ontdekken. De minutenring is vormgegeven als een dubbele spoorlijn, een subtiele verwijzing naar treinen. Dat past bij Aulenti, die rond die tijd betrokken was bij de transformatie van het voormalige treinstation Gare d’Orsay in Parijs tot het Musée d’Orsay.

Vorig jaar bracht Louis Vuitton de Monterey al terug in een gelimiteerde uitvoering met een gouden kast en een mechanisch uurwerk. Nu kiest het merk opnieuw voor keramiek, het materiaal dat de oorspronkelijke LV II zo bijzonder maakte. De nieuwe Monterey Ceramic verschijnt in twee uitvoeringen, allebei met een glanzende afwerking. De zwarte variant heeft een matte, witte wijzerplaat, rode wijzers en een blauwe secondewijzer. De groene uitvoering is wat uitgesprokener, met een diepgroene kast en wijzerplaat, gecombineerd met gele wijzers. Beide modellen zijn 37 millimeter breed en 11 millimeter dik. De kast wordt gemaakt van zirkoniumoxide, dat bij temperaturen boven de 1.000 graden Celsius wordt gebakken en vervolgens met de hand wordt geslepen en gepolijst. Dat gladde, glanzende resultaat krijg je dus niet zomaar voor elkaar.

Onder de motorkap heeft Louis Vuitton eveneens het nodige veranderd. De oorspronkelijke Monterey werkte op quartz, maar de nieuwe uitvoering krijgt een automatisch uurwerk: het in eigen huis ontwikkelde LFT MA01.02. Dat heeft een gangreserve van 45 uur, waardoor het horloge na volledig opwinden ongeveer twee dagen kan blijven lopen. De datum en alarmfuncties van het origineel zijn verdwenen. Dat klinkt misschien als een stap terug, maar het zorgt wel voor een rustigere wijzerplaat. De Monterey draait nu vooral om design, materiaal en mechaniek.

De oorspronkelijke Monterey werd commercieel nooit de enorme hit waarop Louis Vuitton wellicht had gehoopt. Onder horlogeverzamelaars groeide het model later uit tot een cultklassieker. Met de nieuwe keramische uitvoering brengt het modehuis een opvallend ontwerp uit de jaren tachtig terug, zonder het simpelweg één-op-één te kopiëren. De zwarte en groene Monterey Ceramic worden onderdeel van de permanente collectie en zijn verkrijgbaar via de Louis Vuitton-boetieks. De prijs bedraagt € 23.000. Daarvoor krijg je een horloge met een bijzondere geschiedenis, een opvallend ontwerp en een materiaal dat bijna veertig jaar geleden al indruk maakte. Of je er nu warm voor loopt of niet: een horloge dat eruitziet als een gepolijste kiezelsteen en ruim twintig mille kost, zie je niet iedere dag.