Met amper nog de mogelijkheid om hem zelf in de bioscoop te zien, telt de opbrengstenteller van The Devil Wears Prada 2 al meer dan 10 miljoen dollar. Twintig jaar later hebben mensen kennelijk nog steeds zin om terug te duiken in de wereld van scherpe blikken, opgefokte deadlines en outfits waar je portemonnee spontaan van begint te huilen.

De grootste upgrade is Anne Hathaway. Waar ze vroeger nog een beetje verloren rondliep tussen de designerhakken, staat ze er nu compleet anders in. Dat maakt haar dynamiek met Meryl Streep meteen een stuk interessanter. Miranda Priestly is nog steeds die ijskoude eindbaas, maar dit keer staat er iemand tegenover haar die niet zomaar omver te blazen is.

Mode draait allang niet meer alleen om glossy magazines en exclusieve shows. Alles gaat om clicks, bereik en hoe snel iets viraal kan gaan. Daar zit ook meteen de humor, want iemand die gewend is om met één opgetrokken wenkbrauw een carrière te slopen, moet ineens nadenken over online content en engagement. Gelukkig hebben ze niet geprobeerd het wiel opnieuw uit te vinden. Emily Blunt en Stanley Tucci zijn gewoon weer van de partij.

Die preview-opbrengst komt niet uit de lucht vallen. De eerste film is inmiddels zo’n titel die bijna iedereen wel een keer heeft gezien. Mensen kennen de vibe, de quotes en vooral de chaos achter de schermen. Deze sequel speelt daar slim op in. Hij geeft je wat je herkent, maar gooit er genoeg nieuwe problemen tegenaan om het interessant te houden. Oude macht botst met een nieuwe wereld en dat levert situaties op waar je voor gaat zitten. The Devil Wears Prada 2 draait niet alleen op nostalgie, maar op echte interesse. Mensen willen gewoon zien hoe dit verder gaat. Dit is na 20 jaar voor velen kennelijk nog steeds één van de redenen om een bioscoopkaartje te gaan kopen, en de industrie voelt dat. Na Michael zal ook deze toegevoegd worden aan het rijtje van de films van het jaar.