Hoe topwielrenner Remco Evenepoel bijna profvoetballer werd

Dat Evenepoel inmiddels tot de absolute wereldtop behoort, hoeft nauwelijks nog uitgelegd te worden. In 2024 schreef hij geschiedenis door tijdens de Olympische Spelen in Parijs zowel de tijdrit als de wegwedstrijd te winnen. Vooral de finishfoto van de wegwedstrijd groeide uit tot een iconisch beeld. Het beeld symboliseerde de enorme ontwikkeling van een jongen die pas op zijn zeventiende volledig voor het wielrennen koos.

Toch lag zijn toekomst jarenlang helemaal niet op twee wielen. Al op jonge leeftijd werd Evenepoel opgenomen in de jeugdopleiding van RSC Anderlecht, waar hij als controlerende middenvelder bekendstond om zijn enorme loopvermogen. Op zijn elfde maakte hij de overstap naar PSV Eindhoven, waar hij drie jaar in de jeugdopleiding speelde. Hij speelde daar onder anderen met Oranje-ster Cody Gakpo samen. De dagelijkse ritten van België naar Eindhoven waren intensief, waarna hij uiteindelijk terugkeerde naar Anderlecht. Daarnaast droeg hij meerdere keren de aanvoerdersband bij de Belgische jeugdelftallen onder 15 en onder 16.

Dat hij niet bekendstond als de meest technische speler, geeft Evenepoel zelf ook zonder moeite toe. In een interview met The Athletic vertelde hij: "Ik was een verdedigende middenvelder. Mijn manier van voetballen leek eigenlijk op hoe ik nu fiets: ik had een enorme motor en probeerde elke grasspriet van het veld te bestrijken." Daarbij voegde hij eerlijk toe: "Ik had niet de beste techniek, maar mijn loopvermogen en energie waren van grote klasse." Daarmee schetst hij precies het profiel dat later ook zo goed bij het wielrennen bleek te passen: een enorme motor en een onuitputtelijke werkethiek.

Toch bleek de concurrentie bij Anderlecht enorm. Evenepoel belandde vaker op de reservebank en verloor langzaam het plezier in het voetbal. Uiteindelijk besloot hij in 2017 definitief te stoppen. Een beslissing die achteraf gezien de sportwereld voorgoed veranderde.In een ander interview vertelde Evenepoel dat hij nooit spijt heeft gehad van zijn keuze voor de fiets. Volgens hem hielp het voetbal hem juist om tactisch inzicht en teamgevoel te ontwikkelen, kwaliteiten die hij later uitstekend kon gebruiken in het wielrennen.

Binnen een jaar werd hij wereldkampioen bij de junioren op zowel de weg als in de tijdrit en sloeg hij de beloften zelfs volledig over om direct prof te worden. Al snel werd hij door velen de nieuwe Eddy Merckx genoemd door zijn manier van koersen waar hij elke race wilde winnen.

Zijn voetbalachtergrond is nog altijd zichtbaar in zijn manier van koersen. Net als een controlerende middenvelder leest Evenepoel wedstrijden uitstekend, kiest hij vaak zelf het juiste moment om aan te vallen en lijkt hij voortdurend overzicht te houden. Waar veel wielrenners vooral reageren, probeert de Belg juist het initiatief te nemen. Die aanvallende stijl leverde hem al talloze overwinningen op.

Ook dit jaar behoort Evenepoel weer tot de grote namen in de Tour de France. De Belg begon de ronde met ambitie, maar weet dat de concurrentie van onder anderen Tadej Pogačar en Jonas Vingegaard bijzonder sterk is. Zelf benadrukt hij dat een podiumplaats en etappezeges realistische doelen zijn, terwijl ook zijn tijdritkwaliteiten hem opnieuw kansen bieden. Na een aangepaste voorbereiding en een gewichtsverlies van enkele kilo's voelt Evenepoel zich klaar om opnieuw een hoofdrol te spelen. Of hij daadwerkelijk de gele trui kan veroveren, zal de komende weken moeten blijken, maar één ding staat vast: de voormalig jeugdvoetballer van Anderlecht en PSV heeft inmiddels bewezen dat zijn grootste talent uiteindelijk niet op het voetbalveld, maar op de fiets lag.