Onderzoekers keken naar 61 soorten theropoden, de groep waartoe de T-Rex en andere vleesetende dinosauriërs behoren. Zij vergeleken de lengte van de voorpoten met de schedel, waarbij ze onder meer lette op grootte, geschatte bijtkracht, gebitskenmerken en hoe stevig de botten van de kop met elkaar verbonden waren. Daaruit kwam een opvallend patroon naar voren. In vijf verschillende takken van die dinosaurusfamilie, waaronder tyrannosauriden en abelisauriden, hing een krachtige schedel duidelijk samen met kortere voorpoten. Niet alleen de grootte van het dier zelf leek daarbij van belang, maar vooral de verschuiving naar een zwaarder gebouwde kop.

Volgens de onderzoekers past dat bij een simpele evolutionaire logica. Als je prooi groot en sterk wordt, zijn klauwen en grijparmen niet per se het handigste gereedschap meer. Een enorme kop doet dan betere zaken. Dat was precies het probleem waar deze roofdieren volgens het onderzoek mee te maken kregen. Vastgrijpen met de armen had weinig nut tegen een beest van tientallen meters lang. Bijten, vasthouden en scheuren met de kaken lag veel meer voor de hand.

De onderzoekers benadrukken wel dat hun studie geen keihard oorzaak-gevolg verband laat zien. Toch lijkt de volgorde logisch: eerst werden de schedels zwaarder en krachtiger, daarna werden de armen steeds kleiner. Evolutionair zou het weinig zin hebben om je oude aanvalswapen weg te geven voordat je een beter alternatief hebt.

Dat de T-Rex een paar belachelijk korte armen had, betekent trouwens niet dat die dingen volkomen nutteloos waren. Ze waren sterker dan ze eruitzien. Volgens inschattingen konden ze nog altijd behoorlijk wat gewicht aan, mogelijk meer dan 100 kilo.

Wetenschappers hebben vaker gespeculeerd over andere functies. Misschien hielpen de armen bij het overeind komen na een rustpauze, bij het vasthouden tijdens de paring of bij een snelle uithaal naar prooi. Er zijn zelfs theorieën dat ze juist kort bleven zodat ze niet per ongeluk afgebeten zouden worden door soortgenoten tijdens het eten. Klinkt vergezocht, maar bij dinosauriërs is niets echt normaal. Efficiëntie boven elegantie, zullen we maar zeggen.