De cabrio is bezig aan een stille aftocht uit het Nederlandse straatbeeld. Dat blijken nu de keiharde cijfers te zijn.

Nieuwe cabrio’s verkopen tegenwoordig ongeveer net zo vaak als cd’s bij een tankstation. In 2025 gingen er nog geen duizend over de toonbank. Dat is amper een kwart procent van alles wat nieuw op kenteken kwam. Vier jaar eerder waren het er nog ruim 1600. Dat betekent een duikvlucht van meer dan 40 procent. En dat terwijl de totale automarkt gewoon doordraait. Waarom? Mensen willen kennelijk iets anders. Iets groters, iets hogers, iets dat meer “kan”.

De cabrio verdwijnt niet van de ene op de andere dag. Daarvoor is de liefde bij een kleine groep nog te groot. Maar de richting is duidelijk. Waar je vroeger nog moest zoeken naar een parkeerplek tussen de open daken, moet je nu zoeken naar de open daken zelf.

Waar de cabrio ooit stond voor vrijheid en plezier, staat de SUV nu voor controle en comfort. Blijkbaar wint dat, want in een paar jaar tijd zijn SUV’s uitgegroeid tot de absolute heersers van de Nederlandse wegen. Bij jonge auto’s is meer dan de helft inmiddels zo’n hoge alleskunner. Een paar jaar geleden was dat nog een derde. En terwijl die SUV’s steeds dominanter worden, wordt de cabrio steeds meer een niche. Een liefhebberding. Iets voor mensen die bewust tegen de stroom in willen rijden.

Het zit hem weliswaar dieper dan alleen de vraag. Het aanbod droogt ook op. Er komen simpelweg minder nieuwe cabrio’s bij. Autofabrikanten zetten hun geld liever in op modellen die wél massaal verkocht worden. Denk elektrisch, denk SUV, denk praktisch. Open rijden lijkt daarbij eerder een luxe bijzaak dan een prioriteit. Dat zie je dus terug op de weg. Het totale aantal cabrio’s in Nederland krimpt langzaam maar zeker. Vooral onder jonge auto’s is het verschil pijnlijk zichtbaar. Daar is het aantal in vier jaar tijd gewoon gehalveerd.