Hoe gezond ben je echt? Hier kun jij je lichaam volledig doorlichten

Welkom bij Blue Health Intelligence, een nieuwe healthtech-onderneming aan de Amsterdamse Prinsengracht die een vraag stelt waar we eigenlijk zelden bij stilstaan: hoe gezond ben je eigenlijk als je je kerngezond voelt?

We laten onze auto jaarlijks keuren, bezoeken de tandarts preventief en weten dankzij onze smartwatch precies hoeveel stappen we vandaag hebben gezet. Maar ons eigen lichaam? Dat blijft voor de meesten van ons grotendeels onbekend terrein.

Of zoals oprichter Onno Huyghe het treffend omschrijft: "We sporten meer, drinken bewuster en letten beter op wat we eten, maar tegelijkertijd weten de meeste mensen verrassend weinig over wat er daadwerkelijk in hun lichaam gebeurt. Je lichaam blijft vaak een black box." Blue wil die black box openen. Hoog tijd om zelf eens te ervaren hoe dat eraan toegaat.

De filosofie achter Blue is eenvoudig. Onze gezondheidszorg komt doorgaans in actie wanneer er iets aan de hand is. Je hebt klachten, gaat naar de huisarts en van daaruit wordt gekeken of verder onderzoek nodig is. Blue probeert juist een stap daarvoor te zitten. "We zijn een preventieve geneeskundige kliniek", vertelt een van de artsen wanneer we later onze resultaten bespreken. "We willen problemen pakken voordat het een echt probleem wordt."

Volgens Onno Huyghe ligt daar een enorme kans. "Onze gezondheidszorg is heel goed, maar vooral ingericht om in actie te komen zodra iemand klachten heeft. Wij denken dat er vóór dat moment nog een enorme kans ligt: mensen helpen begrijpen waar ze staan en wat ze zelf kunnen doen om langer gezond te blijven."

Dat is volgens hem niet alleen belangrijk voor het individu. Preventie kan op langere termijn ook een rol spelen in het betaalbaar houden van de gezondheidszorg. Uitgebreide preventieve checks bestaan natuurlijk al langer, maar waren volgens Huyghe vaak duur, versnipperd of slechts toegankelijk voor een kleine groep. Blue wil die drempel verlagen. Voor €299 krijg je een uitgebreide health check waarbij in ongeveer een uur een groot aantal gezondheidswaarden wordt verzameld, gevolgd door een persoonlijk gesprek met een arts.

Terug naar de onderzoekskamer. Een ziekenhuis voelt dit allerminst. De ruimte aan de Prinsengracht oogt strak en modern en de hoeveelheid technologie doet eerder denken aan een high-end lab voor Olympische atleten.

We beginnen met de bodyscan. Schoenen uit, badjas aan de kant en op het apparaat gaan staan. Vervolgens draait de scanner om ons heen en verschijnt er een digitale versie van onszelf op het scherm. Een soort digital twin, zoals de medewerker het noemt.

Daarna volgen de onderzoeken elkaar in rap tempo op. Er wordt bloed afgenomen en urine onderzocht. We krijgen een ECG, oftewel een hartfilmpje, onze bloeddruk en zuurstofsaturatie worden gemeten en met een knijpkrachttest wordt gekeken naar onze spierkracht. Ook worden lengte, gewicht en lichaamssamenstelling in kaart gebracht, inclusief spiermassa, vetpercentage en visceraal vet.

Misschien wel het interessantste onderdeel is de echo van de halsslagader. Daarmee wordt gekeken of er plaque – vetachtige afzetting in de vaatwand – zichtbaar is. Het is precies het soort informatie waar je normaal gesproken waarschijnlijk nooit over nadenkt zolang je nergens last van hebt.

In totaal bestaat de check uit tien onderzoeken. "Daarmee krijg je een algemeen beeld van hoe je lichamelijke gesteldheid is", legt een van de artsen uit. Die informatie wordt gecombineerd met een vooraf ingevulde vragenlijst over onder meer leefstijl. "Daarmee geven we eigenlijk heel persoonlijk advies op basis van wat we terugzien en welke patronen we daarin zien."

Na ongeveer een uur zit het technische gedeelte erop. Tijd voor de analyse. We nemen plaats tegenover een arts die alle resultaten op een scherm heeft verzameld. De uitslagen zijn onderverdeeld in vijf categorieën: lichaamsanalyse, hart en circulatie, lever en nieren, stofwisseling en leefstijl.

We verwachten een spervuur aan medische termen en onbegrijpelijke getallen. Het tegenovergestelde gebeurt. De arts begint bij BMI. "Eigenlijk zegt dat niet zo heel veel", legt ze uit. Veel interessanter is volgens haar de verhouding tussen spiermassa en vetmassa.

Het zet meteen de toon voor de rest van het gesprek. Een los getal vertelt maar een deel van het verhaal. Zo leren we waarom buikvet relevant is voor de gezondheid van je organen, waarom HDL en LDL verschillende rollen spelen bij cholesterol en waarom bij bloedsuiker niet alleen naar een momentopname wordt gekeken. HbA1c kan namelijk een beeld geven van de bloedsuikerspiegel over een langere periode. Zelfs iets simpels als knijpkracht blijkt informatie te kunnen geven over je algemene fysieke gesteldheid.

Hier valt voor ons het kwartje waarom dat gesprek met de arts zo'n belangrijk onderdeel is. Honderden datapunten verzamelen klinkt indrukwekkend, maar wat moet je er vervolgens mee?

"Technologie maakt het mogelijk om in korte tijd ontzettend veel over het lichaam te meten", zegt Huyghe. "Maar meer data betekent niet automatisch betere gezondheid." Volgens hem moet iedere waarde in context worden bekeken. Leeftijd, leefstijl, familiegeschiedenis en andere onderzoeksresultaten kunnen allemaal invloed hebben op wat een getal daadwerkelijk betekent.

"Technologie verzamelt de informatie; de arts geeft er betekenis aan." Dat is dit onderzoek samengevat in één zin. De arts tegenover ons kijkt niet alleen naar de waarden, maar probeert verbanden te leggen en te vertalen naar concrete aandachtspunten: wat gaat goed, waar kunnen risico's zitten en welke stappen kun je zelf zetten?

Maak je geen zorgen dat je mentaal helemaal uitgewrongen naar buiten komt. Er wordt nergens met een opgeheven vingertje gesproken. Geen crashdieet, geen rigoureus trainingsprogramma en geen oordeel over hoe we ons leven leiden.

In plaats daarvan draait vrijwel ieder advies om haalbare verbeteringen. Meer bewegen. Krachttraining toevoegen. Bewuster eten. Bepaalde waarden in de toekomst nog eens controleren.

Het doel is volgens Huyghe dan ook nadrukkelijk niet om iemand met "veertig getallen in een rapport" naar huis te sturen. "Voor de één is het vooral geruststelling, voor de ander bewustwording en soms is het echt een wake-upcall. Maar het belangrijkste is dat je begrijpt wat de resultaten betekenen en weet wat je ermee kunt doen."

Tegelijkertijd is Blue geen magische glazen bol die iedere toekomstige aandoening kan voorspellen. Een van de artsen is daar tijdens ons bezoek duidelijk over. "Je kunt nooit alles weten. Het is meer: waar sta ik, hoe sta ik ervoor en wat is mijn baseline?" Tegelijkertijd kunnen er tijdens de onderzoeken wel degelijk zaken aan het licht komen die aandacht verdienen. "Dat gebeurt eigenlijk ook regelmatig."

Wanneer er daadwerkelijk een afwijking wordt gevonden, kan het team overleggen met aangesloten specialisten. Is medicatie of verder onderzoek nodig, dan wordt iemand doorverwezen naar de huisarts. Blue is daarmee nadrukkelijk geen vervanging van de reguliere zorg. Het draait om iets anders: eerder weten waar je staat.

Toen we die ochtend naar de Prinsengracht vertrokken, verwachtten we vooral heel veel data. Die krijgen we ook. Maar uiteindelijk blijkt juist de menselijke uitleg het waardevolste onderdeel.

De bodyscanner, echo's, bloedanalyses en andere technologie maken het mogelijk om in korte tijd ontzettend veel informatie te verzamelen. Pas wanneer een arts die gegevens naast elkaar legt, vragen stelt en uitlegt wat ze betekenen, ontstaat er een verhaal waar je daadwerkelijk iets mee kunt.

We investeren massaal in sporten, gezond eten, wearables en allerlei manieren om langer fit te blijven, maar weten tegelijkertijd verrassend weinig over wat er onder de motorkap gebeurt. Blue probeert dat inzicht toegankelijker te maken. Huyghe heeft er zelf een mooiere vergelijking voor dan onze APK-metafoor: "We willen preventieve gezondheidszorg net zo vanzelfsprekend maken als een bezoek aan de tandarts." Na een uurtje van meten, scannen, bloedprikken en vooral heel veel vragen stellen, klinkt dat ineens helemaal niet zo gek.