Van Barranquilla tot wereldster: het indrukwekkende levensverhaal van Shakira

Toch begon haar verhaal allesbehalve als dat van een vanzelfsprekende wereldster. Shakira werd op 2 februari 1977 geboren in Barranquilla, Colombia, als dochter van Nidia Ripoll Torrado en William Mebarak Chadid. Haar vader heeft Libanese roots en haar moeder Colombiaanse, Spaanse en Italiaanse achtergrond. Die mix van culturen zou later een belangrijke rol spelen in haar muziek en performance. Al op jonge leeftijd was duidelijk dat Shakira een creatieve geest was. Ze schreef als kind gedichten en begon op haar achtste met het schrijven van liedjes. Ook ontdekte ze op jonge leeftijd haar liefde voor buikdansen, nadat ze in een Midden-Oosters restaurant Arabische muziek hoorde. Die invloeden zouden jaren later terugkomen in haar muziek en optredens.

Shakira groeide op in een muzikaal en cultureel veelzijdige omgeving. Toch ging haar eerste stap naar een professionele muziekcarrière niet vanzelf. Als tiener bracht ze haar eerste albums Magia en Peligro uit. Die leverden haar bekendheid op in Colombia, maar werden geen grote commerciële successen. Ze liet zich daardoor niet uit het veld slaan. In 1996 verscheen Pies Descalzos, het album waarmee ze definitief doorbrak in Latijns-Amerika. Nummers als Estoy Aquí groeiden uit tot grote hits en lieten horen dat Shakira veel meer was dan een tienerster. Haar songwriting, stem en eigenzinnige stijl begonnen steeds duidelijker vorm te krijgen.

Twee jaar later volgde Dónde Están Los Ladrones?. Het album werd opnieuw een groot succes en liet nog beter zien waar Shakira muzikaal toe in staat was. Ze combineerde pop en rock met Latijns-Amerikaanse en Arabische invloeden. Vooral Ojos Así werd een voorbeeld van hoe ze haar culturele achtergrond verwerkte in haar muziek.

Aan het begin van de jaren 2000 nam Shakira een enorme gok. Ze wilde niet alleen een ster zijn in de Spaanstalige wereld, maar ook doorbreken in de Engelstalige markt. Daarvoor leerde ze Engels en schreef ze haar eerste grote Engelstalige crossoveralbum: Laundry Service. In 2001 verscheen Whenever, Wherever, het nummer waarmee ze in één klap een wereldwijd publiek bereikte. Het werd haar eerste Amerikaanse Top 10-hit en groeide uit tot een van haar bekendste nummers.

De overstap naar het Engels betekende niet dat Shakira haar Latijnse identiteit achter zich liet. Integendeel. Haar muziek bleef verschillende culturen en stijlen combineren. Dat werd een belangrijk onderdeel van haar internationale aantrekkingskracht. Een van de grootste voorbeelden volgde in 2005 met La Tortura, een samenwerking met Alejandro Sanz. Het nummer werd een enorme hit en Fijación Oral Vol. 1 leverde Shakira meerdere Latin GRAMMY's op.

Hips Don't Lie, samen met Wyclef Jean, groeide in 2006 uit tot een wereldwijde megahit. Het nummer bereikte de eerste plaats in talloze landen en werd een van de bepalende popnummers van het decennium. Shakira was inmiddels niet meer alleen een succesvolle Latijns-Amerikaanse artiest. Ze was een wereldster geworden. Daarna bleef ze hits produceren. She Wolf, Waka Waka (This Time for Africa) en La La La (Brazil 2014) lieten zien dat ze ook buiten haar eigen albums een enorme culturele impact had. Waka Waka werd het officiële nummer van het WK voetbal van 2010 en groeide uit tot een van de bekendste voetballiederen ooit.

In 2020 kreeg haar internationale status nog een extra bevestiging. Samen met Jennifer Lopez verzorgde ze de halftime show van de Super Bowl. Daarmee stonden twee van de grootste Latijns-Amerikaanse vrouwelijke artiesten ter wereld voor een gigantisch wereldwijd publiek op één podium.

Wie alleen naar Shakira's hits kijkt, mist een belangrijk onderdeel van haar carrière. Ze is namelijk niet alleen zangeres, maar ook songwriter, producer, danseres en ondernemer. Al op haar achttiende richtte ze de Fundación Pies Descalzos op. De stichting richt zich op onderwijs en ondersteuning van kinderen in Colombia. Shakira werd daarnaast UNICEF Goodwill Ambassador en zette zich jarenlang in voor betere toegang tot onderwijs voor kinderen. Haar maatschappelijke betrokkenheid leverde haar in 2011 de titel Latin Recording Academy Person of the Year op. Die onderscheiding was niet alleen gebaseerd op haar muzikale prestaties, maar ook op haar humanitaire werk.

Ook buiten de muziekwereld werd Shakira jarenlang nauw gevolgd. Tussen 2000 en 2010 had ze een relatie met Antonio de la Rúa, zoon van de voormalige Argentijnse president Fernando de la Rúa. In 2010 begon haar relatie met de Spaanse voetballer Gerard Piqué. De twee ontmoetten elkaar tijdens de opnames van de videoclip van Waka Waka. Samen kregen ze twee zoons, Milan en Sasha, en verhuisden ze naar Barcelona. Na ruim tien jaar kwam de relatie in 2022 tot een einde. De breuk kreeg wereldwijd enorme media-aandacht en werd uiteindelijk ook een belangrijk onderdeel van Shakira's muziek.

Shakira verwerkte de gebeurtenissen uit haar persoonlijke leven steeds directer in haar muziek. Een van de duidelijkste voorbeelden daarvan is haar samenwerking met de Argentijnse producer Bizarrap. In 2023 verscheen Bzrp Music Sessions, Vol. 53. Het nummer groeide uit tot een wereldwijd fenomeen en brak meerdere streamingrecords. Voor Shakira betekende het opnieuw een enorme comeback. Daarna volgde haar twaalfde studioalbum, Las Mujeres Ya No Lloran. De titel – vrij vertaald Vrouwen huilen niet meer – past bij de nieuwe fase waarin Shakira zichzelf muzikaal presenteert. Het album leverde haar in 2025 een GRAMMY op voor Best Latin Pop Album. Daarmee staat haar teller inmiddels op vier GRAMMY Awards.

Wie dacht dat Shakira na bijna vier decennia carrière rustig aan zou gaan doen, heeft haar duidelijk onderschat. De Las Mujeres Ya No Lloran World Tour groeide uit tot een gigantische internationale tournee. In september 2026 begon bovendien een bijzondere Europese residency in Madrid. Voor die reeks van twaalf shows werd een tijdelijk stadion gebouwd dat speciaal is ingericht voor Shakira's concerten. Het Estadio Shakira staat in Villaverde, in het zuiden van Madrid, en biedt per avond plaats aan meer dan 50.000 bezoekers.

De eerste show vond plaats op 18 september en de reeks loopt door tot en met 11 oktober. Shakira staat nog op het podium op 25, 26 en 27 september en op 2, 3, 4, 9, 10 en 11 oktober. Het is bovendien meer dan alleen een concertlocatie. Rond het stadion ligt Macondo Park, een cultureel gebied dat is vernoemd naar het fictieve dorp uit Honderd jaar eenzaamheid van de Colombiaanse schrijver Gabriel García Márquez. Bezoekers kunnen er terecht voor tentoonstellingen, gastronomie, kunst, literatuur en liveoptredens.

Er zijn acht verschillende paviljoens ingericht, waaronder een interactief museum over Shakira's carrière. Ook is er ruimte voor de cultuur van haar geboortestad Barranquilla. Zo zijn er optredens van dansers en muzikanten van het beroemde Carnaval de Barranquilla. Het stadion zelf is ontworpen met muziek als uitgangspunt. De locatie beschikt over een grote concertarena, tribunes, grote schermen en een akoestiek die speciaal voor liveoptredens is ontwikkeld. Na de reeks concerten kan de tijdelijke constructie weer worden afgebroken en op andere plekken worden hergebruikt.

De show zelf is een soort samenvatting van Shakira's carrière. Oude wereldhits als Hips Don't Lie en She Wolf staan naast recenter werk als TQG en Girl Like Me. Ook visueel pakt Shakira flink uit. Tijdens de shows draagt ze onder meer een speciaal voor de tour ontworpen look van Gaurav Gupta, waarvoor meer dan 500 uur werd gewerkt door een team van meer dan tien ambachtslieden. Van het meisje dat ooit liedjes schreef in Barranquilla tot een artiest die bijna vijftig is en nog altijd tienduizenden mensen per avond naar een speciaal voor haar gebouwd stadion trekt: Shakira heeft een carrière opgebouwd die meerdere generaties overspant. En voorlopig lijkt ze daar nog lang niet klaar mee te zijn.