Dat is op meerdere manieren bijzonder. In de moderne olympische geschiedenis is het slechts enkele keren eerder voorgekomen dat een onderdeel van de Spelen buiten het organiserende land wordt gehouden. Dat Frankrijk voor Nederland kiest, is een bewuste keuze die past bij de nieuwe koers van het IOC: gebruik bestaande accommodaties in plaats van nieuwe stadions die na de Spelen leeg komen te staan. En als er één bestaande accommodatie is die daarvoor in aanmerking komt, dan is het Thialf.

Het stadion in Heerenveen is al decennialang het epicentrum van het langebaanschaatsen. Sinds de opening van de overdekte hal in 1986 werden er talloze EK's, WK's en wereldbekerwedstrijden georganiseerd. Vrijwel iedere grote schaatser heeft er zijn grootste momenten beleefd. Thialf groeide uit tot een begrip, niet alleen in Nederland, maar ook ver daarbuiten. Maar waarom Thialf in dat specifieke Heerenveen? Volgens Nuis zit de kracht van Thialf niet eens in het ijs: "Als je elke andere schaatser vraagt waar zou je het liefst schaatsen: op het snelste ijs ter wereld in Salt Lake City of in een vol Thialf? Meer dan de helft kiest voor Thialf."

Dat heeft alles te maken met de sfeer die nergens anders bestaat. "Als jij over de streep komt en er gaan 12.000 man helemaal los, dat is gewoon supervet. Dat ga je nergens anders in de wereld krijgen." Juist daarom ziet de drievoudig olympisch kampioen de Winterspelen van 2030 ook als een kans voor de sport: "Als we dat hier tijdens de Spelen kunnen laten zien, dat het fucking vet is, dat is dan wel weer heel mooi." Voor twee weken wordt Heerenveen daarmee het middelpunt van de schaatswereld.

De Olympische Spelen in Thialf zijn niet alleen een sportfeestje, maar ook gewoon een enorme kans voor Nederland om zich weer op de wereldkaart te zetten. In 2030 verandert Heerenveen voor even in een internationale hotspot: camera’s, journalisten, teams en fans van over de hele wereld komen allemaal naar Friesland toe. Voor zo’n relatief kleine regio is dat een unieke economische boost. Hotels zullen volzitten, restaurants draaien topdagen en ook de hele omgeving profiteert mee. Maar het gaat niet alleen om geld of drukte. Het is ook een soort visitekaartje. Nederland laat zien dat je geen bergen of wintersportgebieden nodig hebt om een hoofdrol te spelen in een wintersport. Thialf wordt zo het bewijs dat een klein land met de juiste faciliteiten en cultuur gewoon het middelpunt van een wereldsport kan zijn.

Tegelijkertijd plaatst Nuis een kanttekening. De schaatsers zitten tijdens de Winterspelen honderden kilometers verwijderd van het olympische centrum in de Franse Alpen. Normaal gesproken draait de Olympische Spelen om het samen beleven van sport in één olympisch dorp. Dat gevoel zal in 2030 anders zijn. Zo zegt Nuis: "Hetgene waar het volgens mij bij de Olympische Spelen om draait, is samen de sport beleven. Dat gaat niet zo zijn." Dat maakt de Spelen in Heerenveen ook uniek: ze zijn tegelijkertijd een enorme eer voor het schaatsen én een experiment voor de olympische beweging. Want op wat voor manier dit er in de praktijk uit gaat zien, is natuurlijk de vraag.

Het is de vraag die veel schaatsfans direct stelden. Rijdt de dan 40-jarige Nuis in zijn 'achtertuin' nog één keer op de Olympische Spelen? Zelf weet hij het nog niet: "Ik ben er sowieso bij. Maar in wat voor rol? Geen idee." Vorig jaar sprak hij nog uit dat Milaan 2026 zijn laatste Olympische Spelen zouden worden. De komst van de Spelen naar Thialf veranderde dat perspectief voor hem enigszins, maar een terugkeer als beste schaatser acht hij niet vanzelfsprekend: "Om dan nog bij de beste drie van de wereld te horen op mijn veertigste, dat is echt een kansloze missie. Maarja, als het nog heel lang goed gaat, dan zou ik echt gek zijn om het niet te gaan proberen."