Olympische medaillewinnaar Jenning de Boo blikt terug op zijn eerste Spelen
doorOscar Laarman
Voor veel sporters zijn de Olympische Winterspelen het hoogst haalbare. Voor Jenning de Boo waren ze vooral het begin. De 22-jarige schaatser uit Groningen stond in Milaan tijdens zijn eerste Olympische Spelen meteen twee keer op het podium met zilver. En alsof dat nog niet genoeg was, kroonde hij zich afgelopen weekend ook tot wereldkampioen sprint. Niet slecht voor iemand die pas drie jaar geleden serieus begon met langebaanschaatsen.
Focus op voeding en herstel
Zijn olympische debuut was het resultaat van jaren trainen, discipline en een strak ritme. In Milaan draaide alles om focus, voeding en herstel. “In Milaan at ik altijd gezond. Voor de wedstrijden was dat rijst met jam of pasta met ketchup, makkelijk verteerbaar en vol koolhydraten”, vertelt De Boo.
Dat soort details lijken klein, maar maken in topsport het verschil. Zeker in een sport waar honderdsten van seconden bepalen wie er met een medaille naar huis gaat. Voor De Boo is het daarom niet alleen belangrijk hoe hij traint, maar ook hoe hij herstelt. “Na elke training pak ik eigenlijk een shake,” vertelt hij. “De double rich chocolate van Optimum Nutrition is echt mijn favoriet. Zeker na het trainen heb ik geen zin om te eten.”
Alleen opladen na een zware training
Herstel zit voor hem echter niet alleen in voeding. Soms betekent het simpelweg even afstand nemen. “Even helemaal alleen zijn, vind ik dan ook wel écht lekker,” zegt hij over de momenten na een zware training.
Dat is niet vreemd als je bedenkt hoe zijn leven er momenteel uitziet. De Boo brengt het grootste deel van het jaar buiten Nederland door. “Ik ben 37 weken per jaar in het buitenland.” Juist daarom zijn de momenten thuis extra waardevol. “Soms kom ik nog terug in Groningen. Bij mijn ouders of vrienden die je al sinds de peuterspeelzaal kent, daar kan ik echt helemaal mezelf zijn. Dan kan ik pas chillen en mentaal even resetten.”
Blik op goud en een lange carrière
Hoewel zijn olympische debuut nog vers in het geheugen ligt, kijkt De Boo alweer vooruit. En niet een klein beetje ook. “Tot 2038 door, zou perfect zijn voor mij.” Dat lange carrièrepad is in het schaatsen geen onrealistisch scenario. Tijdens dezelfde Spelen liet Jorrit Bergsma zien dat leeftijd geen beperking hoeft te zijn door op veertigjarige leeftijd nog goud te winnen. De Boo keek met bewondering naar die prestatie. “Die Jorrit, die flikt het gewoon! Ik heb zó genoten van zijn race. 40 jaar en dan nog een gouden medaille pakken, dat is zó knap!”
Zelf heeft hij zijn doel ook al helder voor ogen. “Uiteindelijk wil ik het mooiste kleurtje.”
Delen met
Best gelezen
Loading