Stel je voor: je staat op een houten plankje, hebt geen
remmen en raast met een bizarre snelheid van 151,83 kilometer per uur de berg
af. De Spaanse Diego Poncelet deed het en verbrak daarmee het officiële Guinness
World Record. Zonder kreukelzone of motor, maar met een gigantische dosis focus
en lef.
Wie is dit snelheidsmonster?
Voor wie geen idee heeft wie Diego Poncelet is: deze 27-jarige
snelheidsduivel werd geboren in Mexico-stad, groeide op in Spanje en Zwitserland
en studeerde Internationale Betrekkingen aan het King’s College in Londen. Zijn
passie voor extreme adrenaline begon al vroeg. Als tiener raakte hij
gefascineerd door downhill-skaten toen hij een rijder met een noodgang een berg
zag afvliegen.
Nadat hij in 2016 zijn been brak tijdens het skiën, zette
hij alles op alles om zijn doel te behalen. Met succes: hij werd Zwitsers
kampioen, Spaans kampioen én kroonde zichzelf al tweemaal tot officieel wereldkampioen
downhill-skateboarding (in 2022 en 2023). Nu mag de Red Bull-atleet zich ook officieel
de snelste man op een
skateboard noemen.
Pure adrenaline zonder te remmen
Als kind droomde Diego ervan om
Formule 1-courour te
worden. Die droom omvatte pure snelheid, adrenaline en de absolute limiet opzoeken.
Hoewel hij uiteindelijk niet in een racewagen stapte, vond hij diezelfde kick
in de wereld van het downhill-skaten. Alleen is de marge voor fouten hier nog
vele malen kleiner. Waar een F1-courour omringd is door een superstevige
koolstofvezel monocoque, draagt Diego enkel een aerodynamisch pak en een helm.
Emotioneel eerbetoon aan oude mentor
De recordpoging vond plaats op de Route du Port in Les
Éboulements (Charlevoix), een angstaanjagende weg met een hellingspercentage
van maar liefst 18%. Die plek is niet willekeurig gekozen. Het was exact
dezelfde heuvel waar Diego’s vriend en mentor, de Britse downhill-skater Peter
Connolly, in 2017 het toenmalige
wereldrecord van 146,73 km/u vestigde.
Nadat Peter in 2025 overleed, kreeg deze recordjacht voor
Diego een emotionele lading. Het was niet langer alleen een jacht op cijfers,
maar een eerbetoon aan de man die hem altijd pushte om de 150 km/u-grens te
passeren.
Wetenschap, windtunnels en een Porsche in je
nek
Het klinkt alsof downhill-skaten een simpele kwestie is
van ‘op een plank gaan staan en hopen op het beste’, maar de realiteit ziet er
heel anders uit. Dit is topsport gecombineerd met pure wetenschap. Diego trainde
jarenlang in een windtunnel in Genève om zijn houding tot op de millimeter te perfectioneren.
Op topsnelheid overheid komen is namelijk gevaarlijk: kleiner maken betekent
accelereren en rechtop staan betekent direct afremmen door de immense
luchtweerstand. Het bizarre hiervan is dat Diego door zijn compacte,
aerodynamische houding zelf bijna niks zie. Hij racet dus puur op gevoel,
instinct, de witte wegmarkeringen en zijn visuele geheugen.
Voor deze recordpoging werd niks aan het toeval overgelaten
en werd alle techniek tot het uiterste gedreven. Diego raasde naar beneden op
een custom 9.81 Skateboards pro-model dat speciaal was uitgerust met een
aerodynamische carbonfiber stroomlijnkap en Seismic-wielen. Om de
luchtweerstand nog verder te optimaliseren, droeg hij een hightech aerodynamisch
pak met een rugspoiler, inclusief speciale schoenen en handschoenen.
Tijdens de afdaling werd hij op de voet gevolgd door een
Porsche volgauto om de run met camera’s haarscherp vast te leggen, terwijl een
elektrische Porsche Cayenne als safetycar de boel in de gaten hield.
Perfecte omstandigheden
Na dagenlang wachten op de ideale weersomstandigheden,
sloeg het team toe toen meteoroloog (én Diego’s oom) Miguel Sánchez Cuenca groen
licht gaf. Er stak een perfecte noordoostelijke rugwind op van zo’n 10 tot 14
km/u.
Diego dropte in, hield zijn adem in en liet de zwaartekracht
de rest van het werk doen. “Stiekem durfde ik mezelf nooit toe te geven dat het
echte doel 150 km/u was. Ik was bang dat het niet zou lukken,” gaf een
dolgelukkig Diego achteraf toe. “Met 146,88 km/u op de eerste testdag was ik
nog niet tevreden. Pas toen ik die 151 km/u op de klokken zag staan, was ik
echt volledig in euforie.”