De Rolling Stones hebben weer iets nieuws in de pijplijn.
De band kondigde hun 25ste album aan, Foreign Tongues, met een lancering
in New York waar de energie opvallend levendig was. Jagger, inmiddels 82,
Richards ook 82 en Wood 78, hebben de smaak na al die jaren nog steeds te
pakken. Foreign Tongues is opgenomen in Londen, en dat ging behoorlijk
vlot. Veertien nummers in een maand tijd, wat voor een band als de Stones bijna
klinkt als een soort muzikale sprint. Vroeger duurde dat allemaal veel langer,
maar blijkbaar zit er inmiddels meer tempo in de machine. Jagger grapte zelf
nog dat zijn stem nauwelijks veranderd is sinds 1968. Conan O’Brien merkte dat
ook op, waarop Jagger droog terugkaatste dat hij toen vooral nogal wat drugs
nam. De samenwerking met producer Andrew Watt liep opnieuw soepel. Volgens de
band ging het allemaal heel creatief en waren ze vaak al na de eerste take
tevreden.
Foreign Tongues
Op het album zijn niet alleen de vaste mannen te horen. Er
doen ook bekende namen mee als Paul McCartney, Robert Smith van The Cure en
Chad Smith van Red Hot Chili Peppers. Extra bijzonder is dat er ook drumwerk
van Charlie Watts op staat, opgenomen vlak voordat hij in 2021 overleed.
Daarmee krijgt de plaat dus nog wat extra gewicht. Dan de album cover; de
gezichten van Jagger, Richards en Wood vloeien daar in elkaar over. Kunstenaar
Nathaniel Quinn zei dat veel fans denken aan de Stones als sexy, maar dat dit
is hoe ze er nu uitzien. Jagger noemde het beeld met een knipoog zelfs “Mr.
Ugly”.
Touren of niet, dat blijft nog even de vraag
De grote vraag waar iedereen natuurlijk op zit te wachten,
is of ze ook nog gaan touren. Sinds het slot van de Hackney Diamonds tour in
2024 stonden ze niet meer op het podium. Plannen voor een nieuwe Europese tour
gingen vorig jaar van tafel, en Rotterdam zat ook in de kaarten, maar Richards
kon zich daar door zijn artritis niet aan committeren. Toch is het verhaal nog
lang niet uit. Richards zei eerder al dat ze nog niet klaar zijn en dat er nog
genoeg te bewijzen valt. De Stones lijken dus precies te doen wat ze al
decennia doen: ouder worden zonder zich er echt naar te gedragen.