Bartłomiej Kubkowski zwemt als eerste ooit de Oostzee over

Kubkowski dook op vrijdag 31 juli 2026 in het water bij het Zweedse stadje Kaseberga. Iets minder dan 55 uur later kwam hij aan land in het Poolse Dziwnów. Het was een absolute uitputtingsslag waarbij de regels ijzersterk waren. Hij mocht de volgboot niet aanraken en mocht tijdens de hele tocht geen enkel minuutje slapen. Eten en drinken kreeg hij vanaf de boot aangereikt op een speciale lange stok.

Dat de tocht gigantisch zwaar zou worden, wist Kubkowski als geen ander. In 2025 kwam hij al tot 52 uur in het water, om toen op amper 11 kilometer van de Poolse kust te moeten opgeven door extreme uitputting en een plotselinge storm.

Ook deze keer ging het niet zonder slag of stoot. Met nog maar 1.500 meter te gaan raakte hij fysiek en mentaal helemaal op. Hij stopte met zwemmen en vroeg wanhopig aan de crew hoever het nog was, omdat hij de kust simpelweg niet meer zag. Pas toen de bemanning naar hem schreeuwde dat er duizenden mensen op het strand stonden te klappen, vond hij de allerlaatste reserves om door te zetten.

De historische prestatie van de Pool draaide gelukkig om meer dan alleen sportieve eer. Kubkowski koppelde zijn zwemtocht aan de Cancer Fighters Foundation. De actie leefde enorm mee in Polen: vlak voordat hij het strand opstapte, stond de teller van de inzamelingsactie al op meer dan 560.000 zloty (ruim 130.000 euro).

Daarmee bewees de Pool dat zijn grootste prestatie zich niet alleen uitdrukte in kilometers of tijd, maar in de impact die hij maakte voor degenen die het 't hardst nodig hebben. Een sportieve heldendaad met een goud randje.