Vergeet schattig: deze gele Mini is gebouwd om over een boerenerf te raggen

De ene Mini is gemaakt om boodschappen mee te doen. De andere krijgt een imperiaal op het dak, extra rallylampen op de neus en een set terreinbanden waar menig moderne SUV jaloers op mag zijn. Maak kennis met de DAKAR Mini, een bijzonder project van Brooks Motors dat de klassieke Britse auto een flinke dosis Dakar-DNA geeft. De gele carrosserie met bruine Camel-belettering trekt direct de aandacht. Zwarte magnesium velgen, brede spatlappen en stevige sleepogen maken het plaatje compleet. Binnen wachten sportieve kuipstoelen, meerpuntsgordels, een aangepast rallydashboard en een stuur met houten rand. Dit is geen klassieke Mini die alleen op zondag uit de garage komt. Althans, dat is niet de bedoeling.

Het idee ontstond begin vorig jaar. Tom en zijn team volgden de Dakar Rally en zagen hoe ook klassieke auto's een plek kregen in de beroemde woestijnrally. Tegelijkertijd kwamen merken als Porsche en Lamborghini met hun eigen interpretatie van de terreinwagen. Dat bracht Brooks Motors op een idee. "Het idee voor de Dakar Mini is begin vorig jaar ontstaan, niet helemaal toevallig, terwijl we de Dakar Rally volgden. Daar is de klasse voor classics bijgekomen. Tegelijk zagen we fabrikanten als Porsche en Lamborghini op de markt komen met de 911 Dakar en de Huracán Sterrato. Dat zijn merken waarvan je niet als eerste verwacht dat ze een auto bouwen die van de weg af kan. Met een Mini is dat niet heel anders."

Een klassieke Mini als rallyauto klinkt misschien als een gek plan, maar juist dat maakt het interessant. De kleine Brit heeft tenslotte al een behoorlijke autosportgeschiedenis. Brooks Motors geeft daar een eigen draai aan, met een ontwerp dat rechtstreeks lijkt te komen uit de gouden jaren van de rallysport. De kleurstelling was snel gekozen. "De kleur hebben we gelijk getrokken met de auto's van de Camel Trophy. En omdat de auto uit de jaren 60 komt, vonden we het niet meer dan correct om het roken goed in het thema te verwerken." Dat levert een auto op die je niet snel over het hoofd ziet. De Camel-logo's en kamelen op de flanken zijn een knipoog naar de avontuurlijke terreinritten van vroeger. De rookverwijzingen lopen door in het interieur.

Een goed idee is één ding. De juiste eigenaar vinden is een tweede. Bij de DAKAR Mini kwam die uit Duitsland. Andreas, een boer met een flinke dosis nuchterheid, zag het project wel zitten. "Bij dit project ging het zoals bij veel van onze projecten. Eerst verzinnen we de naam en leggen we de basis. Dan grijpt het thema iemand en besluit diegene de auto te kopen. Maar met de aankoop begint het traject eigenlijk pas." Andreas bleek bovendien niet het type klant dat zomaar overal ja op zegt. Hij keek met een praktische blik naar de details en stelde een vraag waar je zelf misschien niet direct aan zou denken.

"Zo vroeg Andreas: 'Waarom zetten jullie Camel op de zijkant als je er binnen niet eens fatsoenlijk kunt roken?'" Dat Andreas zelf niet rookt, maakt het verhaal alleen maar mooier. Toch besloot Brooks Motors de knipoog naar het thema serieus te nemen. "We hebben de auto nu zo opgebouwd dat de verleiding moeilijk te weerstaan is." Tom kan de nuchtere kijk van zijn klant wel waarderen. "Dat is het leuke van een klant als Andreas: zijn nuchterheid brengt zulke inzichten boven, en dat laat ons weer anders nadenken." Het past bij de aanpak van Brooks Motors. Het oorspronkelijke idee staat, maar onderweg is er ruimte voor nieuwe inzichten. Zelfs een opmerking over een sigaret kan zo onderdeel worden van het eindresultaat.

Onder de motorkap ligt een Innocenti Cooper 1300 met een A-serie viercilinder van 1275 cc en dubbele carburateurs. Geen moderne turbomotor of ingewikkelde hybride aandrijflijn, maar klassieke Mini-techniek met een aantal gerichte aanpassingen. "We zijn bij een A-serie blok gebleven, zoals dat toen gebruikelijk was. Het is de 1275cc-motor uit de Innocenti Cooper 1300, in standaardvorm al een van de fijnst rijdende motoren die ooit in een Mini heeft gelegen." Brooks Motors keek voor de ombouw nadrukkelijk naar de jaren zeventig. De Mini zelf komt uit de jaren zestig, maar veel interessante tuningonderdelen verschenen pas in het decennium daarna. Dat bepaalde de aanpak van het project. "De auto komt uit de jaren 60, maar veel tuningonderdelen kwamen pas in de jaren 70. Daarom hebben we hem gebouwd alsof ze in de jaren 70 gerallyd heeft. In die tijd was dit in principe de beste motor die je kon krijgen."

De motor kreeg onder meer gesmede tuimelaars met een verhouding van 1,5, grotere trompetten op de dubbele carburateurs en een aangepaste inlaat. Het resultaat is een sprint van ongeveer tien seconden naar 100 km/u. "Daarmee gaat hij in ongeveer 10 seconden van 0 naar 100, en in een auto die zo laag en licht is voelt dat een stuk sneller." Dat klinkt een stuk leuker dan je boodschappen in een moderne crossover naar huis rijden. De rest van de techniek is ook op het rallywerk afgestemd. De Mini heeft Red Dot-ophanging, Hi-Lo-verstellers, instelbare schokdempers en schijfremmen aan de voorkant. De grove banden, zwarte magnesium velgen, extra verstralers en heavy-duty sleepogen maken duidelijk dat deze auto niet voor de sier is aangekleed.

Ook het interieur verdient aandacht. De zwarte kuipstoelen en meerpuntsgordels geven de Mini een serieuze rallyuitstraling. Het houten stuur zorgt voor een klassiek accent, het aangepaste dashboard brengt de instrumenten op hun plek en de lange versnellingspook maakt het plaatje af. Het donkerbruine hoogpolige tapijt is een opvallende keuze in een auto die verder vooral uitstraalt dat hij vies mag worden. Juist de afwerking van die cockpit is een van de onderdelen waar Tom het meest trots op is, maar kiezen kan hij niet. "Er zijn zoveel details waar we trots op zijn! Maar misschien zijn we het meest trots op hoe fijn het interieur is geworden: de zitpositie, de hoogte en lengte van het stuur met de tellers erachter, de juiste gordels en de plek van de pook. Het voelt echt als een maatpak dat je aantrekt."

Dat klinkt misschien minder spectaculair dan een motorupgrade, maar achter het stuur merk je het verschil. Alles moet op de juiste plek zitten. Een rallyauto kan er nog zo indrukwekkend uitzien, als je niet lekker zit, wordt het avontuur een stuk minder leuk. De grootste uitdaging bij de bouw zat dan ook niet alleen in de techniek onder de motorkap. Het rallydashboard moest worden ingebouwd en Brooks Motors ontwikkelde een eigen kabelboom voor de auto. De extra functies in de deuren en de lampjes aan de zijkant moesten daarin worden opgenomen. Het elektrische systeem bestaat inmiddels uit twee kabelbomen die naast en met elkaar werken. Alles is gedocumenteerd voor toekomstig onderhoud.

Een Mini volbouwen met rallyonderdelen is één ding. Hem vervolgens in Duitsland op kenteken krijgen, vraagt om een andere aanpak. "Daarnaast moet de auto in Duitsland op naam gezet worden. We konden dus alleen werken met gehomologeerde onderdelen of upgrades die voor die periode zijn goedgekeurd." Dat had gevolgen voor de keuzes die Brooks Motors kon maken. Het stuur, de velgen, de rolkooi, de stoelen en de schijfremmen moesten aan de geldende eisen voldoen. De bouwers moesten dus goed nadenken over welke onderdelen pasten bij het uiterlijk, de techniek én de registratie.

Het mooiste aan deze Mini is misschien wel wat er na de oplevering mee gaat gebeuren. Andreas wil er gewoon mee over zijn land rijden. Ook in de winter. Geen verwarmde garage, geen fluwelen doek en geen zenuwachtige eigenaar die bij iedere regendruppel naar buiten rent. "De Dakar is gebouwd om van de weg af te gaan, en dat moet ook. Andreas moet er gewoon mee over zijn land kunnen rijden, ook in de winter. Dat is misschien wel het mooiste aan deze auto: hij komt niet in de hal van een verzamelaar terecht, maar op een boerderij, waar hij gebruikt wordt." Dat is precies waar de DAKAR Mini zich onderscheidt. De auto is niet alleen een ode aan de rallygeschiedenis, maar moet ook daadwerkelijk aan het werk. De klassieke Mini bewees in de jaren zestig al dat hij zich op rallyproeven kon meten met grotere auto's.

Tom is duidelijk over wat de auto aankan. "Dat hij het kan, heeft de Mini al in de jaren 60 laten zien met meerdere overwinningen in de Rally van Monte Carlo. Gravel, gras, modder en harder zand zijn geen probleem." Helemaal onbeperkt is het avontuur niet. "Alleen in mul zand moet ze zich op een gegeven moment gewonnen geven. Met tweewielaandrijving en beperkte bodemvrijheid is dat ook eerlijk gezegd." De DAKAR Mini hoeft geen woestijn te doorkruisen om zijn bestaansrecht te bewijzen. En zeg nou zelf: een beetje modder op die gele carrosserie staat hem waarschijnlijk beter dan een plekje onder een showroomspot.