De locatie is geen toeval. De Congo ademt bokserfgoed en draagt nog altijd de schaduw van de Rumble in the Jungle met zich mee. Geen titelgevecht deze keer, geen Ali, geen Foreman. Wel twee iconen die elk op hun eigen manier groter zijn dan hun sport.

Wat je ook van deze exhibition vindt, het respect voor de namen blijft staan. Mike Tyson blijft de man die de totale bokssport pure angst gaf, een zwaargewicht dat tegenstanders al versloeg voordat de bel ging. En zo niet, dan was het wel na 30 seconden van de eerste ronde. Zijn intensiteit en uitstraling maakte hem tot een van de meest iconische vechters ooit.

Floyd Mayweather Jr. staat aan de andere kant van het spectrum, een technisch meesterbrein dat boksen tot perfectie fileerde en een carrière afsloot zonder één officiële nederlaag. Deze man behoort tot de grootste aller tijden. Twee totaal verschillende legendes, gevormd door andere tijdperken en andere stijlen, maar allebei onmiskenbaar groot. Dat ze op hun leeftijd nog steeds genoeg gewicht hebben om de wereld over hen te laten praten, zegt misschien alles wat je moet weten.

Maar laten we niet doen alsof dit een noodzakelijke wedstrijd is. Beide mannen zijn al lang voorbij hun sportieve piek en niemand hoeft serieus te geloven dat dit een realistisch gevecht op topniveau wordt. Dit is show, dit is entertainment en ja, dit gaat ook gewoon om geld. Maar tegelijkertijd is het ook een ontmoeting tussen twee carrières die het boksen op totaal verschillende manieren hebben gevormd.

Zelf erkent Tyson hoe onwaarschijnlijk dit allemaal is. “Dit gevecht is iets waarvan noch de wereld, noch ik ooit had gedacht dat het zou of zelfs kon gebeuren.” Dat gevoel deelt vrijwel iedereen. Zeker na zijn recente verlies tegen Jake Paul, wat pijnlijk duidelijk maakte hoe grillig dit nieuwe bokstijdperk is. Toch blijft Tyson, Tyson. De naam alleen al roept beelden op van pure agressie en ongecontroleerde kracht. Het probleem is alleen; dat was wel 40 jaar geleden.

Niet geheel toevallig is dat juist Floyd Mayweather, de befaamde tegenstander, heeft bijgedragen aan het feit dat boksen veranderde in een persoonlijk verdienmodel. Met een perfecte 50-0 op zijn naam en een exhibition in 2024 achter de rug, weet hij exact hoe je relevant blijft zonder al te veel te riskeren. Zijn woorden uit september waren typisch Mayweather. “Ik doe dit al 30 jaar, en er is geen enkele vechter die in de buurt komt van mijn nalatenschap.” En daarachter zit de kern van dit hele verhaal, want op papier komt ook niemand in de buurt van zijn statistieken, en kan hij dit dus zo hard roepen als hij maar wilt.

Dit wordt daarom geen realistisch duel en niemand hoeft te doen alsof het dat wel is. Het wordt daarentegen wel een show, verpakt als geschiedenisles, betaald met grote bedragen en gedragen door twee namen die nog altijd genoeg aantrekkingskracht hebben om de wereld te laten kijken. En dat is precies waarom dit gevecht er komt.