Tatoeages zijn allang geen subcultuur meer, maar mainstream lichaamskunst. Toch zie je tegenwoordig steeds vaker verhalen van mensen die zeggen: “Laat maar weghalen.” Eén van de bekendste voorbeelden? Pete Davidson, de Amerikaanse komiek die ooit bijna 200 tatoeages had, is al jaren bezig om ze vrijwel allemaal te laten verwijderen. Hij noemt het proces ‘’vreselijk, pijnlijk en tijdrovend", maar wil met een schone lei beginnen en slechts een paar overhouden die echt betekenis hebben. Een wereldwijde trend
Internationaal groeit de
tattoo-verwijderingsmarkt enorm. In 2024 was de wereldwijde markt al ongeveer €1 miljard waard, en analisten verwachten dat deze rond 2032 naar meer dan €3 miljard zal groeien, met een jaarlijkse groei van ruim 15%. Dit komt deels doordat technologie zoals lasertechnologie beter en toegankelijker wordt en meer mensen spijt hebben van impulsief gekozen tatoeages.
Analyses laten ook zien dat ongeveer 20–23% van de getatoeëerde mensen spijt heeft, en een groot deel van die mensen overweegt of kiest daadwerkelijk voor
tattoo-verwijdering.
Nederland: de trend zet ook hier door
Ook in Nederland zien we die beweging. Ongeveer 30% van de Nederlanders heeft ten minste één tatoeage, aldus een
recent onderzoek van de NVWA in samenwerking met het RIVM en het ministerie van VWS.
Van die groep geeft zo’n 19% aan spijt te hebben van een tatoeage, en onder jongeren tussen 18 en 24 jaar is dat zelfs 34%, opvallend hoger dan gemiddeld.
Hoewel verwijdering nog niet het eerste plan is bij iedereen met spijt, heeft ook hier het aanbod van
tattoo-verwijderingspraktijken een flinke sprong gemaakt: het aantal gespecialiseerde
tattoo-verwijderklinieken groeide in de afgelopen zeven jaar, van minder dan 100 naar bijna 187 praktijken.
Regels en risico’s onder de loep
Toch gaat de groei niet zonder zorgen. In Nederland slaan huidtherapeuten en brancheorganisaties alarm over de wildgroei van onbevoegde aanbieders die laserbehandelingen uitvoeren. Dit kan leiden tot brandwonden, littekens en andere complicaties bij klanten, en er zijn relatief weinig duidelijke regels over wie precies zulke behandelingen mag uitvoeren.
Daarnaast ervaart een groot deel van de Nederlanders klachten na
tattoo-verwijdering, zoals pijn, zwelling of bultjes en voor sommigen duurde het herstel langer dan bij het zetten van de tattoo zelf.
Tattoo removals zijn veel meer dan een niche-markt geworden. Het is een cultureel fenomeen dat laat zien hoe onze houding ten opzichte van permanente keuzes is veranderd: meer vrijheid om te kiezen én om te herzien. Zelfs als dat pijnlijk, duur en soms ingewikkeld is.