Waarom de Mille Miglia het mooiste autofeest ter wereld is

We reizen af naar Noord-Italië om het spektakel van dichtbij mee te maken. Niet in zomaar een auto, maar in de Alfa Romeo Giulia Quadrifoglio. Een sportsedan die inmiddels bijna tien jaar meegaat, maar nog altijd voelt alsof hij gisteren werd onthuld.

Voordat we koers zetten richting Brescia, staat eerst een bezoek aan het Alfa Romeo Museum op het programma. Dat blijkt veel meer dan een verzameling oude auto's.

Het museum vertelt het verhaal van een merk dat al ruim een eeuw emotie verkoopt op vier wielen. Zelfs het logo blijkt een geschiedenisles op zich. Het rode kruis verwijst naar de stad Milaan, waar Alfa Romeo werd geboren. De beroemde slang, de Biscione, is afkomstig van de adellijke Visconti-familie die eeuwenlang een belangrijke rol speelde in de geschiedenis van de stad. Op oude logo's prijkt zelfs nog trots de naam Milano.

Terwijl we langs racewagens, conceptcars en iconische productiemodellen lopen beklijft een gedachte: Alfa Romeo heeft misschien niet altijd de grootste fabrikant ter wereld willen zijn, maar wel een van de meest gepassioneerde. Niet voor niets luidt het gezegde at elke autoliefhebber ooit een Alfa Romeo moet hebben gehad. Maar dat zie je ook terug in de verhalen. Zoals dat van Ugo Sivocci.

Iedere autoliefhebber kent het Quadrifoglio-logo. Dat groene klavertje vier dat prijkt op de snelste Alfa Romeo's. Maar weinig mensen kennen het verhaal erachter.

In 1923 schilderde coureur Ugo Sivocci een groen klavertje vier op zijn Alfa Romeo voor de Targa Florio op Sicilië. De Italiaan stond bekend als de 'eeuwige tweede' en hoopte met het gelukssymbool eindelijk eens een grote overwinning binnen te halen. Bijgeloof of niet, Sivocci won de race en het klavertje vier groeide uit tot zijn persoonlijke handelsmerk.

Niet veel later sloeg het noodlot toe. Tijdens een testsessie op Monza kwam Sivocci om het leven in een nieuwe Alfa Romeo waarop het klavertje vier nog niet was aangebracht. Uit eerbetoon besloot Alfa Romeo het Quadrifoglio voortaan te verbinden aan zijn racewagens en later aan zijn sportiefste productiemodellen.

Ruim een eeuw later prijkt hetzelfde klavertje vier nog altijd op de snelste Alfa Romeo's. Zo ook op de Giulia Quadrifoglio waarmee wij koers zetten richting Brescia.

De Alfa Romeo Giulia Quadrifoglio heeft eigenlijk geen introductie meer nodig. Toen hij in 2016 werd onthuld, zette hij de sportieve sedanwereld op zijn kop. 510 pk uit een 2,9-liter V6. Achterwielaandrijving (!). 0 naar 100 km/u in 3,9 seconden. Een topsnelheid van 310 km/u. En een karakter waar veel moderne auto's alleen maar van kunnen dromen.

Alfa Romeo leek de Giulia Quadrifoglio de afgelopen jaren langzaam uit te zwaaien. Nieuwe modellen kregen de aandacht, elektrificatie kwam dichterbij en de toekomst leek elders te liggen. Maar inmiddels is hij terug.

Het is een beetje alsof je na jaren weer eens gaat stappen met een oude vriend. Iemand die je misschien een tijdje niet hebt gezien, maar waarbij na vijf minuten alles weer vertrouwd voelt. De Giulia heeft nog altijd die zeldzame combinatie van snelheid, elegantie en speelsheid die hem vanaf dag één zo bijzonder maakte. In Italië met een van de mooiste Alfa's van de 21e eeuw naar een historische Italiaanse auto-rally, we hebben slechtere dagen meegemaakt.

Om te begrijpen waarom de Mille Miglia vandaag de dag zoveel mensen op de been brengt, moet je terug naar 1927. Dat jaar werd de eerste Mille Miglia georganiseerd. Een race van ongeveer 1.600 kilometer over openbare wegen van Brescia naar Rome en weer terug. Geen vangrails, geen uitloopstroken en nauwelijks veiligheidsvoorzieningen. Coureurs reden met snelheden die voor die tijd nauwelijks voorstelbaar waren, dwars door dorpen, steden en bergpassen.

Al snel groeide de Mille Miglia uit tot een van de meest prestigieuze races ter wereld. Grote namen als Tazio Nuvolari, Juan Manuel Fangio en Stirling Moss schreven er geschiedenis. De overwinning van Moss in 1955 geldt nog altijd als een van de meest indrukwekkende prestaties uit de autosport. Samen met navigator Denis Jenkinson legde hij de volledige route af in iets meer dan tien uur, met een gemiddelde snelheid van bijna 160 kilometer per uur over gewone openbare wegen.

Maar de keerzijde van die heldenverhalen was dat de race levensgevaarlijk was. Het bekendste ongeluk vond plaats in 1957, toen Ferrari-coureur Alfonso de Portago met hoge snelheid een klapband kreeg. De crash kostte niet alleen hem en zijn navigator het leven, maar ook meerdere toeschouwers langs de route. Het ongeluk betekende het einde van de originele Mille Miglia als snelheidsrace.

Wie de film Ferrari heeft gezien, kent die tragische gebeurtenis waarschijnlijk al. Het ongeluk vormt een van de meest aangrijpende scènes uit de film en laat zien hoe dun de lijn tussen heldendom en tragedie destijds was.

Sinds 1977 leeft de Mille Miglia voort als historische rally. Niet langer draait het om de snelste tijd, maar om het eren van de auto's, de geschiedenis en de geest van het originele evenement. Misschien is dat juist waarom het vandaag de dag nog altijd zo bijzonder voelt. De snelheid is verdwenen, maar de romantiek is gebleven. Die romantiek voel je zodra je Brescia binnenloopt.

Wie denkt dat de Mille Miglia een exclusief evenement is voor verzamelaars en miljonairs heeft het mis. Zodra we Brescia binnenrijden wordt duidelijk dat dit veel groter is dan een autorally. De hele stad staat op zijn kop. Pleinen zijn gevuld met mensen, terrassen zitten vol en overal klinkt het geluid van klassieke motoren.

Ferrari's. Aston Martins. Mercedes-Benzes. Bugatti's. Alfa Romeo's. Sommige exemplaren zijn tientallen miljoenen euro's waard. Toch staan ze hier niet achter een afzetlint, maar loop je er gewoon tussendoor. Dat maakt de Mille Miglia misschien wel uniek. Je kijkt niet naar geschiedenis achter glas. Je staat er middenin.

Op papier is de Mille Miglia een historische rally. In de praktijk voelt het als een rijdend museum. Niet eentje waar auto's achter een rood koord staan, maar een museum dat zich dwars door Italië verplaatst.

Overal waar je kijkt zie je verhalen op wielen. Auto's met racehistorie. Modellen die ooit deelnamen aan de originele Mille Miglia. Klassiekers die normaal gesproken veilig worden opgeborgen in privécollecties. Hier rijden ze gewoon.

Met steenslag. Met vliegjes op de voorruit. Met bestuurders die zichtbaar genieten van iedere kilometer. Dat is precies waarom dit evenement zoveel indruk maakt. Deze auto's worden niet behandeld als kunstwerken die nooit aangeraakt mogen worden. Ze worden gebruikt waarvoor ze ooit gebouwd zijn: rijden.

Wat de Mille Miglia onderscheidt van vrijwel ieder ander auto-evenement ter wereld is de sfeer. Natuurlijk zijn de auto's spectaculair. Maar uiteindelijk gaat het daar niet eens om. Het gaat om de passie.

Om de oudere Italiaan die al uren langs de route staat te wachten. Om kinderen die hun favoriete Ferrari aanwijzen. Om verzamelaars die enthousiast vertellen over hun auto alsof ze over een familielid praten. Iedereen lijkt hier dezelfde taal te spreken. De taal van autoliefde. In een tijd waarin auto's steeds meer computers op wielen worden, voelt dat bijna verfrissend.

De Mille Miglia is geen nostalgische terugblik op een verleden dat nooit meer terugkomt. Het is juist een herinnering aan wat autorijden zo bijzonder maakt. Terwijl we aan het eind van de dag weer instappen in de Giulia Quadrifoglio, voelt dat ineens heel logisch. Ondanks alle moderne technologie die tegenwoordig beschikbaar is, draait ook deze Alfa uiteindelijk om hetzelfde: gevoel.

In een tijd waarin auto's steeds sneller, slimmer en digitaler worden, herinnert dit evenement ons eraan dat de mooiste auto's nooit alleen om prestaties draaien. Het zijn de auto's met een verhaal. Auto's die iets losmaken. Auto's die je nog jaren later weet te herinneren.

Precies daarom staan duizenden mensen ieder jaar weer langs de route. Niet om de snelste auto te zien, maar om even onderdeel te zijn van iets dat steeds zeldzamer wordt: pure autoliefde.

Zolang er ergens in Italië een colonne klassieke Ferrari's, Porsches en Alfa Romeo's door eeuwenoude dorpjes trekt, zal de geest van de Mille Miglia blijven voortleven. De snelheid mag dan zijn verdwenen, de magie is nog springlevend.

Motor: 2.9-liter V6 Bi-Turbo
Vermogen: 510 pk
Koppel: 600 Nm
Aandrijving: Achterwielaandrijving
0-100 km/u: 3,9 seconden
Topsnelheid: 310 km/u
Gewicht: ca. 1.580 kg

Wie in de buurt van Milaan is en ook maar een beetje interesse heeft in auto's, doet er goed aan een paar uur vrij te maken voor het Alfa Romeo Museum. Het museum neemt bezoekers mee door ruim honderd jaar Italiaanse autogeschiedenis en herbergt meer dan zeventig iconische modellen, van vooroorlogse racewagens tot moderne Quadrifoglio-modellen. Naast de indrukwekkende collectie is het vooral de manier waarop de geschiedenis wordt verteld die indruk maakt. Verhalen over legendarische coureurs, technische innovaties en designiconen volgen elkaar in hoog tempo op. Voor liefhebbers van autodesign, autosport en Italiaanse cultuur behoort dit zonder twijfel tot de mooiste automusea van de wereld. Check museoalfaromeo.com. Tip van het huis: maak een afspraak met gids en vraag of je de speciale collectie mag zien boven.