De absurde bedragen zitten nota bene gewoon op de officiële resale en exchange market van FIFA. Vier tickets voor de finale, op 19 juli in East Rutherford, staan daar te koop voor 2.299.998,85 dollar per stuk. Het gaat om plekken in het onderste vak achter het doel. Geen privé skybox, geen gouden troon, gewoon een stoel bij het gras waar je hopelijk niet je nek hoeft te breken om de bal te zien. Er staan ook kaartjes voor 207.000 dollar, 138.000 dollar en zelfs de zogenaamd goedkoopste opties zitten nog rond de 10.923 dollar.

Het opvallendste is misschien nog wel dat FIFA hier niet alleen naar kijkt, maar er ook vrolijk aan mee verdient. Op de resale market rekent de bond 15 procent fee voor de koper en 15 procent voor de verkoper. Dus zelfs als een kaartje voor krankzinnige bedragen wordt doorverkocht, pakt FIFA een hapje mee. Bij zo’n ticket van 2,3 miljoen loopt dat al snel richting de 690.000 dollar voor één geslaagde verkoop. De uitleg is dat Noord Amerikaanse ticketregels en de minder strakke markt daaromheen om deze aanpak vragen. Vroeger werden resale tickets nog afgekapt op de oorspronkelijke prijs, maar voor dit toernooi is FIFA duidelijk een andere weg ingeslagen. Want als de markt dit wil betalen, waarom zou FIFA dan de andere kant op kijken?

Ook de andere wedstrijden zijn niet bepaald vriendelijk geprijsd. De goedkoopste direct verkochte tickets voor de finale beginnen al rond de 10.990 dollar. De halve finales in Arlington en Atlanta lopen ook flink op, met prijzen die variëren van 4.360 tot 11.130 dollar. Zelfs de wedstrijden van de Verenigde Staten en Canada in de groepsfase zitten nog altijd op bedragen waar je normaal een prima vakantie voor boekt.

Meer dan vijf miljoen tickets zijn al verkocht, dus duidelijk is dat er genoeg mensen zijn die ondanks alles toch willen gaan. Misschien uit liefde voor het spel. Misschien uit pure FOMO. Misschien omdat ze ooit tegen hun vrienden willen zeggen dat ze erbij waren toen voetbal officieel het prijzenniveau van een luxe-villa bereikte.

De WK finale van 2026 lijkt nu al meer te worden dan alleen een wedstrijd. Het wordt ook een demonstratie van hoe ver de voetbalwereld kan doorschieten als vraag, schaarste en commerciële logica elkaar een knuffel geven. De een noemt het marktwerking. De ander noemt het absurd. Allebei hebben ze eigenlijk best een punt.