{"id":59551,"date":"2017-10-01T15:30:21","date_gmt":"2017-10-01T13:30:21","guid":{"rendered":"http:\/\/fhm.nl\/?p=59551"},"modified":"2017-10-02T16:10:13","modified_gmt":"2017-10-02T14:10:13","slug":"voorpublicatie-het-waren-achttien-onvergetelijke-minuten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/fhm.nl\/voorpublicatie-het-waren-achttien-onvergetelijke-minuten\/","title":{"rendered":"Voorpublicatie: Het waren achttien onvergetelijke minuten"},"content":{"rendered":"
<\/div>

We kennen allemaal de succesverhalen van internationals als Giovanni van Bronckhorst, Willem van Hanegem en Edwin van der Sar, maar niet elke voetballer die wordt opgeroepen voor onze Oranje leeuwtjes heeft de eer zo\u2019n lange tijd het shirt van het Nederlands elftal te mogen dragen. Voor sommigen blijft het tot een schamel optredentje beperkt. Tim Niehe (jawel, de zoon van) schreef er een grappig boek over en portretteerde een elftal vol met eenmalige internationals. Van een hoerenlopende rechtsback tot de linkshalf die zijn ex neerstak, het is een opmerkelijk team. Wij mochten alvast een stuk publiceren uit het boek en wel het verhaal over Barry van Galen.<\/strong><\/p>\n

Barry van Galen<\/h3>\n

De fanatieke HFC Haarlem-supporters trekken door hun stad. Ze volgen de vaste route, van het treinstation naar het voetbalstadion. Ze roken zonder filter, drinken zonder glas en ouwehoeren zonder grammatica. Als er niks gesloopt wordt, gaat bij het gemeentehuis de vlag uit. Er staat vandaag een belangrijke pot op het programma, want het grote Feyenoord komt langs. Ergens in de m\u00ealee van volwassen gespuis, huppelt een tienjarig ventje als voor de duvel niet bang. De hooligans kennen die blauwe oogjes en dat opgeschoren koppie. Dat is Barry, van uit de buurt.<\/p>\n

Barry van Galen groeit op in Schalkwijk. Een buurt in Haarlem waar men dikwijls met de vuisten communiceert, zonder enige bedoeling tot gebarentaal. Voetballen leert hij bij DSC \u201974. Al direct bij zijn eerste balcontact gebeurt er iets geks. De voetbalpapa\u2019s onderbreken hun gekeuvel en stoppen met roeren in hun kantinekoffie. In balbezit vindt Barry\u2019s linkerpoot zulke intelligente oplossingen dat hij met gemak de finale van De Slimste Mens<\/em> zou halen. De bewondering is slechts van korte duur, want als de tegenstander de bal heeft is alles anders. Dan wordt het publiek opgeschrikt door een moordaanslag, waarmee Barry een onschuldige kleuter over de omheining kegelt. Het verschil tussen Barry m\u00e9t en z\u00f3nder bal neigt naar schizofrenie.<\/p>\n

Binnen de lijnen was Barry bijzonder, in de schoolbanken bijzonder matig. \u2018Ik was niet top. Ik zat meestal te kloten. Maar goed, wel gelachen.\u2019 Het lachen vergaat hem snel als hij op zijn zeventiende noodgedwongen kennismaakt met de arbeidsmarkt. \u2018Toen heb ik een beroepentest gedaan voor metselaar, maar nog voordat ik klaar was met mijn eerste muurtje, zei die man dat het \u2019em niet ging worden.\u2019 Hij gaat proberen als schilder. \u2018Dat was een wereldbaan. Vrijheid, geen baas in je nek. Ik vond het heerlijk.\u2019 In een overall de sneldrogende grondverf aanlengen: gelukkiger kan je hem niet maken.<\/p>\n

Op zijn 21ste verruilt Barry de vierde klasse voor RCH, op dat moment amateurkampioen van Nederland. De creatieve schoffelaar heeft geen enkele moeite met het niveauverschil. Zijn verbluffende aanpassingsvermogen doet het profvoetbal lonken. Clubs uit de eerste divisie staan in de rij. \u2018Eerst belde AZ, ze boden me 15.000 gulden per jaar. Het was een droom en ik zei meteen: doen. Maar ja, toen kwam op dat moment Haarlem en toen kreeg ik 25.000 gulden. Ik volgde het dan wel niet zo fanatiek, ik bleef toch een Haarlemmer.\u2019 En zo legt de Schalkwijkse schilder zijn kwast definitief te drogen. Hij wordt voetballer.<\/p>\n

Hij maakt zijn debuut voor Haarlem in de derby tegen Telstar. Een wedstrijd die daar doorgaans wordt beleefd als een WK-finale Nederland-Duitsland met een vleugje El Cl\u00e1sico. \u2018Ik had niet verwacht dat ik die dag zou spelen, omdat ik er als nieuwe jongen net bij was gekomen.\u2019 Nieuw of niet, Barry debuteert in het profvoetbal. En hoe. Hij scoort tweemaal tegen de aartsrivaal: 2-1. En dat ook nog als enige Haarlemmer in de selectie. Er zijn mensen voor minder burgemeester geworden.<\/p>\n

Na twee seizoenen haalt Roda JC hem naar de Eredivisie, waar hij volwassen wordt als speler. Maar als hij drie jaar later naar NAC vertrekt, is-ie terug bij af. \u2018Ik had me niet verdiept in de speelwijze en die bleek zeer verdedigend en als het me niet naar de zin gaat, word ik best wel vervelend. Dan ga ik op de training ploeggenoten omver zagen. Ik heb meerdere medespelers geblesseerd en ik stond op een gegeven moment hoofd tegen hoofd met de trainer. Dan weet je dat het lastig wordt.\u2019 Barry wil zo graag weg dat hij vrijwillig een niveau lager gaat spelen. Bij AZ.<\/p>\n

In Alkmaar is er sprake van een hechte ploeg. In het vriendenteam hervindt Barry plezier \u00e9n vorm. Dat het een klasse lager is dan gewend, kan hem even niet schelen. Het is veel belangrijker dat hij weer wordt gewaardeerd om wat hij als geen ander kan: schilderen, maar dan op het middenveld. Hij is op z\u2019n gemak en leidt AZ naar het kampioenschap. Voor Barry betekent de titel overigens een heuse primeur. Hij wint namelijk nooit een prijs, alle cups die hij thuis heeft staan zijn van Nespresso.<\/p>\n

Het is overigens niet dat hij plots de ideale schoonzoon is geworden. Tijdens een bekerwedstrijd tegen Telstar loopt de klok van de tijdbom weer eens af: BOEM. Zijn directe tegenstander belandt in coma. Een kaakfractuur en een inwendige bloeding vormen een levensbedreigende situatie. Barry ontkent dat er opzet in het spel is, maar zijn dubieuze reputatie helpt in ieder geval niet mee. Het levert hem de bijnaam De Geniale Gek <\/em>op en genoeg gele kaarten om zijn eigen kwartetspel te beginnen. Met zijn 82 prenten is hij lang recordhouder geweest. \u2018Je hebt jongens die als ideale schoonzoon op de wereld komen en je hebt geboren etterbakjes. Ik behoor tot die laatste categorie.\u2019<\/p>\n

Maar intussen werkt Barry zich wel gewoon op tot \u00e9\u00e9n van de beste voetballers van ons land. Op het middenveld is hij de absolute alleenheerser, Alkmaar zijn dictatuur. Maar hij wordt ouder en ouder en realisme dwingt hem zijn ultieme droom \u2013 debuteren in Oranje \u2013 te laten varen. Wie lukt dat nou nog op 34-jarige leeftijd, zonder hulp van de Make-A-Wish Foundation? Niet veel later gaat alsnog zijn telefoon. Of hij naar Huis ter Duin wil komen.<\/p>\n

Na 34 jaar en 227 dagen wordt de levensdroom van Barry van Galen werkelijkheid: hij debuteert op 17 november 2004 tegen Andorra. Het ongeloof is nog steeds groot. \u2018Ik snap er eigenlijk helemaal niets van. Mijn hele leven heb ik precies dit in mijn hoofd gehad, om als nummer 10 het volkslied te horen. En dan komt het gewoon uit, op een moment dat je het allang niet meer verwacht.\u2019 Missie volbracht. Volmaakt tevreden kan de vedette genieten van het opgebouwde voetbalpensioen in een zeer kleurrijke loopbaan. \u2018Mensen moeten over je praten, daarvoor ga je toch op voetbal. Het lijkt me verschrikkelijk een anonieme voetballer te zijn.\u2019 Was getekend, De Geniale Gek.<\/p>\n

Het waren 18 onvergetelijke minuten. De bijzondere levensverhalen van elf spelers die \u00e9\u00e9n keer Oranje haalden –\u00a0Tim Niehe
\n<\/em>Hier verkrijgbaar<\/a>.<\/p>\n

\"Het<\/figure>\n","protected":false,"plaintext":"We kennen allemaal de succesverhalen van internationals als Giovanni van Bronckhorst, Willem van Hanegem en Edwin van der Sar, maar niet elke voetballer die wordt opgeroepen voor onze Oranje leeuwtjes heeft de eer zo\u2019n lange tijd het shirt van het Nederlands elftal te mogen dragen. Voor sommigen blijft het tot een schamel optredentje beperkt. Tim Niehe (jawel, de zoon van) schreef er een grappig boek over en portretteerde een elftal vol met eenmalige internationals. Van een hoerenlopende rechtsback tot de linkshalf die zijn ex neerstak, het is een opmerkelijk team. Wij mochten alvast een stuk publiceren uit het boek en wel het verhaal over Barry van Galen.<\/strong>\r\n

Barry van Galen<\/h3>\r\nDe fanatieke HFC Haarlem-supporters trekken door hun stad. Ze volgen de vaste route, van het treinstation naar het voetbalstadion. Ze roken zonder filter, drinken zonder glas en ouwehoeren zonder grammatica. Als er niks gesloopt wordt, gaat bij het gemeentehuis de vlag uit. Er staat vandaag een belangrijke pot op het programma, want het grote Feyenoord komt langs. Ergens in de m\u00ealee van volwassen gespuis, huppelt een tienjarig ventje als voor de duvel niet bang. De hooligans kennen die blauwe oogjes en dat opgeschoren koppie. Dat is Barry, van uit de buurt.\r\n\r\nBarry van Galen groeit op in Schalkwijk. Een buurt in Haarlem waar men dikwijls met de vuisten communiceert, zonder enige bedoeling tot gebarentaal. Voetballen leert hij bij DSC \u201974. Al direct bij zijn eerste balcontact gebeurt er iets geks. De voetbalpapa\u2019s onderbreken hun gekeuvel en stoppen met roeren in hun kantinekoffie. In balbezit vindt Barry\u2019s linkerpoot zulke intelligente oplossingen dat hij met gemak de finale van De Slimste Mens<\/em> zou halen. De bewondering is slechts van korte duur, want als de tegenstander de bal heeft is alles anders. Dan wordt het publiek opgeschrikt door een moordaanslag, waarmee Barry een onschuldige kleuter over de omheining kegelt. Het verschil tussen Barry m\u00e9t en z\u00f3nder bal neigt naar schizofrenie.\r\n\r\nBinnen de lijnen was Barry bijzonder, in de schoolbanken bijzonder matig. \u2018Ik was niet top. Ik zat meestal te kloten. Maar goed, wel gelachen.\u2019 Het lachen vergaat hem snel als hij op zijn zeventiende noodgedwongen kennismaakt met de arbeidsmarkt. \u2018Toen heb ik een beroepentest gedaan voor metselaar, maar nog voordat ik klaar was met mijn eerste muurtje, zei die man dat het \u2019em niet ging worden.\u2019 Hij gaat proberen als schilder. \u2018Dat was een wereldbaan. Vrijheid, geen baas in je nek. Ik vond het heerlijk.\u2019 In een overall de sneldrogende grondverf aanlengen: gelukkiger kan je hem niet maken.\r\n\r\nOp zijn 21ste verruilt Barry de vierde klasse voor RCH, op dat moment amateurkampioen van Nederland. De creatieve schoffelaar heeft geen enkele moeite met het niveauverschil. Zijn verbluffende aanpassingsvermogen doet het profvoetbal lonken. Clubs uit de eerste divisie staan in de rij. \u2018Eerst belde AZ, ze boden me 15.000 gulden per jaar. Het was een droom en ik zei meteen: doen. Maar ja, toen kwam op dat moment Haarlem en toen kreeg ik 25.000 gulden. Ik volgde het dan wel niet zo fanatiek, ik bleef toch een Haarlemmer.\u2019 En zo legt de Schalkwijkse schilder zijn kwast definitief te drogen. Hij wordt voetballer.\r\n\r\nHij maakt zijn debuut voor Haarlem in de derby tegen Telstar. Een wedstrijd die daar doorgaans wordt beleefd als een WK-finale Nederland-Duitsland met een vleugje El Cl\u00e1sico. \u2018Ik had niet verwacht dat ik die dag zou spelen, omdat ik er als nieuwe jongen net bij was gekomen.\u2019 Nieuw of niet, Barry debuteert in het profvoetbal. En hoe. Hij scoort tweemaal tegen de aartsrivaal: 2-1. En dat ook nog als enige Haarlemmer in de selectie. Er zijn mensen voor minder burgemeester geworden.\r\n\r\nNa twee seizoenen haalt Roda JC hem naar de Eredivisie, waar hij volwassen wordt als speler. Maar als hij drie jaar later naar NAC vertrekt, is-ie terug bij af. \u2018Ik had me niet verdiept in de speelwijze en die bleek zeer verdedigend en als het me niet naar de zin gaat, word ik best wel vervelend. Dan ga ik op de training ploeggenoten omver zagen. Ik heb meerdere medespelers geblesseerd en ik stond op een gegeven moment hoofd tegen hoofd met de trainer. Dan weet je dat het lastig wordt.\u2019 Barry wil zo graag weg dat hij vrijwillig een niveau lager gaat spelen. Bij AZ.\r\n\r\nIn Alkmaar is er sprake van een hechte ploeg. In het vriendenteam hervindt Barry plezier \u00e9n vorm. Dat het een klasse lager is dan gewend, kan hem even niet schelen. Het is veel belangrijker dat hij weer wordt gewaardeerd om wat hij als geen ander kan: schilderen, maar dan op het middenveld. Hij is op z\u2019n gemak en leidt AZ naar het kampioenschap. Voor Barry betekent de titel overigens een heuse primeur. Hij wint namelijk nooit een prijs, alle cups die hij thuis heeft staan zijn van Nespresso.\r\n\r\nHet is overigens niet dat hij plots de ideale schoonzoon is geworden. Tijdens een bekerwedstrijd tegen Telstar loopt de klok van de tijdbom weer eens af: BOEM. Zijn directe tegenstander belandt in coma. Een kaakfractuur en een inwendige bloeding vormen een levensbedreigende situatie. Barry ontkent dat er opzet in het spel is, maar zijn dubieuze reputatie helpt in ieder geval niet mee. Het levert hem de bijnaam De Geniale Gek <\/em>op en genoeg gele kaarten om zijn eigen kwartetspel te beginnen. Met zijn 82 prenten is hij lang recordhouder geweest. \u2018Je hebt jongens die als ideale schoonzoon op de wereld komen en je hebt geboren etterbakjes. Ik behoor tot die laatste categorie.\u2019\r\n\r\nMaar intussen werkt Barry zich wel gewoon op tot \u00e9\u00e9n van de beste voetballers van ons land. Op het middenveld is hij de absolute alleenheerser, Alkmaar zijn dictatuur. Maar hij wordt ouder en ouder en realisme dwingt hem zijn ultieme droom \u2013 debuteren in Oranje \u2013 te laten varen. Wie lukt dat nou nog op 34-jarige leeftijd, zonder hulp van de Make-A-Wish Foundation? Niet veel later gaat alsnog zijn telefoon. Of hij naar Huis ter Duin wil komen.\r\n\r\nNa 34 jaar en 227 dagen wordt de levensdroom van Barry van Galen werkelijkheid: hij debuteert op 17 november 2004 tegen Andorra. Het ongeloof is nog steeds groot. \u2018Ik snap er eigenlijk helemaal niets van. Mijn hele leven heb ik precies dit in mijn hoofd gehad, om als nummer 10 het volkslied te horen. En dan komt het gewoon uit, op een moment dat je het allang niet meer verwacht.\u2019 Missie volbracht. Volmaakt tevreden kan de vedette genieten van het opgebouwde voetbalpensioen in een zeer kleurrijke loopbaan. \u2018Mensen moeten over je praten, daarvoor ga je toch op voetbal. Het lijkt me verschrikkelijk een anonieme voetballer te zijn.\u2019 Was getekend, De Geniale Gek.\r\n\r\nHet waren 18 onvergetelijke minuten. De bijzondere levensverhalen van elf spelers die \u00e9\u00e9n keer Oranje haalden -\u00a0Tim Niehe\r\n<\/em>Hier verkrijgbaar<\/a>.\r\n\r\n\"Het"},"excerpt":{"rendered":"

We kennen allemaal de succesverhalen van internationals als Giovanni van Bronckhorst, Willem van Hanegem…<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":59553,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"yst_prominent_words":[20906,20907,20905,1864,2259,20903,2628,4357,1757,1995,11097,3973,1880,20904,1785,20918,2316,1560,20909,1591],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/fhm.nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/59551"}],"collection":[{"href":"https:\/\/fhm.nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/fhm.nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fhm.nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fhm.nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=59551"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/fhm.nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/59551\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/fhm.nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/59553"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/fhm.nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=59551"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/fhm.nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=59551"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/fhm.nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=59551"},{"taxonomy":"yst_prominent_words","embeddable":true,"href":"https:\/\/fhm.nl\/wp-json\/wp\/v2\/yst_prominent_words?post=59551"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}