Star Wars Battlefront review – Fanservice boven gameplay

wpk-admin 25 nov 2015 Entertainment

Tijdens de eerste uren die je met Star Wars Battlefront doorbrengt, is het onmogelijk het spektakel en de trouwe fanservice van de space-opera te negeren. De magie die je beleefde toen je de klassieke films voor het eerst zag, keert weer eventjes helemaal terug.

Zo voel je het zand van woestijnplaneet Tatooine bijna onder je voeten, terwijl de oorlogvoerende TIE Fighters en X-Wings slechts enkele meters boven je hoofd hun laserkanonnen op elkaar afvuren. In de verte zie je Darth Vader het uitvechten met zijn zoon en vervolgens luiden de bombastische klanken van The Imperial March met perfecte timing door je koptelefoon. Het is een vrijwel perfect scenario – je zou bijna vergeten dat er ook nog een game te spelen is.

Intergalactisch uitzicht
Met twaalf levels verspreid over vier planeten biedt ontwikkelaar DICE een mooi palet aan slagvelden waarin de rebellen het opnemen tegen het keizerrijk. Zo bezoek je filmlocaties als de ijsplaneet Hoth, raas met je Speeder Bike tussen de prachtige bebossing van Endor en strijk je meermaals neer op Tatooine. Zelfs de obscure wereld Sullust komt met haar oppervlakte vol as en kolkende lava aan bod. Op grafisch gebied is het simpelweg verbluffend. De levels zien er levendig uit, het detail is rijkelijk aanwezig en je betrapt jezelf er geregeld op eventjes naar de lucht te kijken, waar kolossale Star Destroyers de atmosfeer betreden.

In negen modi speel je in deze levels tegen kleine en grote groepen vijanden. Die laatste optie zie je bijvoorbeeld terug in Walker Assault, waarin je het met twintig man opneemt tegen een even groot aantal spelers. Waar het keizerrijk moet zorgen dat de enorme AT-ATs de rebellenbasis binnendringen, moet de tegenstander dat voorkomen door de voertuigen te dwarsbomen met luchtaanvallen. Het is een groots maar chaotisch schouwspel – de blasterstralen vliegen je om de oren, mede- en tegenstanders vallen met bosjes voor je neer en je bent nergens écht veilig. Het tij kan voor beide partijen zo keren en die dynamiek behoudt constant de spanning.

Ongecontroleerde troepen
Maar hoewel een originele modus als deze de Star Wars-sfeer heel nauwkeurig neerzet, ontstijgen de gameplaymechanieken het nergens. In third- of first-person-perspectief beweeg je je over het veld met een arsenaal van verschillende blasters. Het afvuren van deze wapens klinkt precies zoals in de films, maar het voelt nergens accuraat door de afwezigheid van intuïtieve controle. Meestal ren je daardoor rond in een level vol verwarde spelers, die roekeloos van zich afschieten wanneer het vuur op ze geopend wordt. Vanuit third-person-modus werkt alles nét wat beter, waardoor first-person een vrij nutteloze toevoeging is die slechts functioneert als visuele attractie.

De kleinschalige gevechten in de compactere levels komen beter tot hun recht. In de modi Droid Run en Drop Zone verover je verschillende objecten en merk je dat je teamleden zo nu en dan de verdediging inzetten in plaats van enkel op moordjacht gaan. Die geconcentreerde gameplay doet echter niets aan de klungeligheid van je stormtrooper of rebellensoldaat, waardoor zo’n tactvollere modus toch snel weer verveelt. Om je speelwijze nog een beetje uit te diepen, introduceert DICE een kaartsysteem waarmee je jezelf van diverse power-ups voorziet. Het vrijspelen van een granaat behoort tot de mogelijkheden – een item dat de meeste games binnen dit genre als basis al bieden.

Beperkte groei
Daarnaast heb je toegang tot kaarten die je een jetpack of doelgerichte kogels geven. In vergelijking met de eerdere games van de ontwikkelaar is dit upgradesysteem erg bekrompen, wat de houdbaarheid van de game tegenzit. De eerste paar kaarten die je binnensleept, zet je in en pas je daarna nog zelden aan door het gebrek aan uitkomst. Een metamorfose van het uiterlijk van je personage is net zo oninteressant en amper je aandacht waard. Een kleine variatie aan power-ups die in de levels liggen, werkt daarentegen beter.

Zo geeft het voldoening om een Droid los te laten om vijanden af te schieten, of een stationair machinegeweer op een sluwe plek te plaatsen om daarmee een killstreak binnen te slepen. Daarbij zijn er ook zogenaamde Hero power-ups waarmee je in de laarzen stapt van Darth Vader, of rondvliegt als Boba Fett. Je voelt je werkelijk onverslaanbaar als je het rebellentuig force-choket of ze aan de kant ramt met een light-saber. Zodra je een rivaliserende Hero tegenkomt verandert dat tafereel echter in een lompe aanvaring waarin de twee partijen uit gekkigheid niet weten wat ze moeten doen. De filmische kwaliteit verandert dan in verouderde slapstickhumor.

Variatie ver, ver te zoeken
Datzelfde Hero-concept zit verwerkt in de vreemde eend van de negen modi: Fighter Squadron. In deze modus betreed je iconische ruimteschepen als de X-Wing en TIE Fighter en neem je het in het luchtruim op tegen andere spelers en AI-bestuurde vijanden. Mocht je één van de schaarse Hero power-ups vinden, dan heb je de eer om Han Solo’s Millennium Falcon of Boba Fetts Slave I te besturen. Fighter Squadron is het meest tekenende voorbeeld van het repetitieve karakter dat Battlefront je biedt in contrast met de charmante Star Wars-saus die over de game gegoten is. De geluidseffecten van langs vliegende schepen en de protonrakketen die je afvuurt, zorgen voor kippenvel, maar de simplistische gameplay kapt dat snel af wanneer je enkel systematisch bezig bent met het inhouden van je richt- en schietknop.

De coöperatieve- en singleplayermissies dragen net zo min bij aan de variatie van de game. Het afschieten van golven aan vijanden met een partner verveelt al na de eerste keer en spelen als een Hero maakt daarin geen verschil. De AI van de tegenstander biedt daar ook geen uitdaging, tenzij je de moeilijkheidsgraad zo hoog zet dat het onredelijk wordt. Opgeteld bij alle andere gebreken van Battlefront zorgt het ervoor dat je de game snel inruilt voor een Star Wars-filmmarathon en daarbij een shooter oppikt die degelijke mechanics heeft.

Conclusie en beoordeling
Met Star Wars Battlefront biedt DICE een game die op audiovisueel gebied de filmreeks veel eer aan doet. De omgevingen zijn prachtig en de geluidseffecten zeer indrukwekkend, maar de oppervlakkige gameplay en herhaling zorgen ervoor dat je Battlefront al snel links laat liggen.

+ Zeer trouw aan Star Wars Klungelige gameplay
+ Audiovisueel spektakel Beperkt in variatie

 

Cijfer: 6½

Voor meer reviews en het allerlaatste gamenieuws, check: www.insidegamer.nl

Reageer op artikel:
Star Wars Battlefront review – Fanservice boven gameplay
Sluiten