Na Snowbombing weten we pas hoe de ultieme skivakantie eruitziet

luc 21 apr 2015 Entertainment

Toen we voor het eerst op ski’s stonden waren we een jaar oud. Toegegeven, we waren toen niet meteen Bode Miller. Maar toch, nu 25 jaar later gaan we nog steeds elk jaar – inmiddels overgestapt op de plank – een weekje boarden. Snowboarden zit in ons bloed, en zolang we op onze benen kunnen staan, kunnen we ook met een plank van de pistes af knallen. Als we dan worden uitgenodigd om een weekje skivakantie te komen vieren sfeer te komen proeven tijdens Snowbombing in Mayrhofen, dan gaan we dat natuurlijk niet afwijzen. 

Na een anderhalf uur durende vlucht van Schiphol naar München, worden we opgehaald door zo’n typische snowboarddude die ons de laatste anderhalf uur per auto naar het pittoreske dorpje Mayrhofen brengt. Waar deze wintersportplaats het hele sneeuwseizoen veelal teert op de rijke Russen die het dorp bezoeken, zul je tijdens Snowbombing geen vodkaklappende Rus treffen. Wel genoeg andere vodkaklappende mensen overigens. Dit is geen typische skivakantie van blauwe pistes, schnitzels en erbarmelijke hitjes van Anton aus Tirol, dit is Snowbombing. Het festival in de sneeuw waar een week lang dj’s als Carl Cox, Skrillex en Henrik Schwarz optreden, van twaalf uur ‘s middags tot in de vroege ochtend uurtjes.

Party all the time 
Wij komen aan als het festival al drie dagen op volle toeren draait. Terwijl mensen zich in hun ski-outfit hijsen om de eerste lift omhoog te pakken, zien we hier en daar een verdwaalde doorgehaalde Snowbomber door de straten waggelen op zoek naar het volgende feestje. Het extreem lekkere zonnetje brengt ons ook wel in de mood waarop alles kan en niks te gek is. We kunnen alvast verklappen: het festival biedt daartoe genoeg mogelijkheden. Of je nu keihard wilt feesten, heerlijk door de sneeuw wilt ploegen op de piste of een beetje van beiden: Snowbombing voorziet je in al je behoeften.

Chillen met Dubfire
Na gedropt te zijn bij ons hotel krijgen we gelijk het aanbod of we technolegend Dubfire willen ontmoeten. Natuurlijk! We schuiven bij de dj aan tafel in de lobby van het meest chique hotel van Mayrhofen. Dubfire, die in het dagelijks leven als Ali Shirazinia door het leven gaat, is voor het eerst op Snowbombing.

‘Mijn vriend James Zabiela vertelt me al jaren over Snowbombing. Hij komt hier al 10 jaar en zegt dat er eigenlijk niks verandert is. Er hangt een heel chille sfeer. En ik hou ervan om natuur en muziek te mixen. Soms als we alleen maar vliegvelden, hotels en nachtclubs zien, voel je een soort van disconnectie en hier reconnect je dan weer.’ Kunnen we de beste man aankomende zomer weer in Nederland zien? ‘Ik sta sowieso weer op Mysteryland, Awakenings en Loveland. Ik hou ervan om in Nederland op te treden. Het publiek daar is ongelofelijk. Het is bijna te goed in Nederland. Er is te veel goed publiek en er zijn te veel goede festivals. Ik denk dat jullie de meeste festivals hebben ter wereld. Insane!’

Enthousiaste mensen over Nederland, altijd goed. Na deze korte ontmoeting met de legende hebben we al flinke dorst gekregen. De hoogste tijd om ons eerste feestje te pakken! We gaan samen met Marc Kinchen (MK) de pistes op om lekker te housen in The Arctic Disco, een iglo waar zo’n 150 man finaal naar de klote gaan. Om op zo’n locatie te partyen is wel heel speciaal. Wat een ervaring! We zijn omringd door talloze Britten, maar die weten dan ook wel hoe ze een feestje moeten vieren.

Boarden, bier en beats
Een paar uur later en een goed aantal goudgele rakkers verder, pakken we de gondel naar beneden om de enige Nederlandse vertegenwoordiging in de vorm van Job Jobse in de Bruck‘n Stadl te supporten. Deze houten bar is elke avond de plek voor diegenen die nog tot de late uurtjes door willen knallen.

Maar ook de pistes doen zeker niet onder voor de dikke acts op dit festival. Na een dikke drie kwartier de een na de andere piste af rauschen, komen we erachter dat we op een heel andere kant van de berg zijn beland. Zegt genoeg over het piste aanbod. Ook het Mayrhofense snowpark biedt veel vermaak. De Nederlandse Revert snowboarders Joris Ouwerkerk en Thijs Ottens walsen de competitie plat tijdens de Big Jump Competition. Onze kater hebben we eruit geboard, en we gaan nog effe Maribou State bekijken die de stemming er weer in probeert te vlammen op een terras aan de piste. Lekker zonnetje, danspasjes, lekkere beats… Dit is aprés ski in optima forma. 

Hans the Butcher
Hoe zit het hier eigenlijk met het voedsel? Is dat een beetje te hakken? Als je aan de Oostenrijkse keuken denkt, denk je toch vooral aan schnitzels, knödelsoep en vette worsten. Dit is dan ook de reden van de sliert aan mensen die elke dag weer voor Hans the Butcher staan. Wij zijn er nu wel achter waarom die Oostenrijkers zo goed kunnen zuipen, want na het eten van een van de beruchte curryworsten vliegt het bier er weer met gemak in. Daar doen we vrolijk aan mee! Na de nodige extra liters van het natte gouden vocht en springen in wederom de Bruck’n Stadl, zoeken we rond een uurtje of 5 in de ochtend moe maar voldaan ons bedje op.   


Eats Everything en Artwork organiseerden een pop-up party in de plaatselijke slagerij ‘Hans the Butcher’

Na een etentje met buitenlandse media als Vogue en VICE worden we meegenomen naar The Forest party. Alle partylocaties van Snowbombing liggen trouwens max op een kwartiertje afstand lopen van elkaar. Behoorlijk chill. Hoe dichterbij we bij The Forest komen, hoe magischer deze plek wordt. Het bos lijkt in een paarse vlammenzee gezet. Heel tof.  Eenmaal ‘binnen’ (het blijft een bos) wordt dit vermoeden bevestigd. Wat een vette plek! Rudimental treed op en 5.000 man klimt bij elkaar op de schouders om deze band een warm Snowbombing debuut te gunnen. En los dat het gaat! Moet je je voorstellen dat je na een dag boarden of skiën niet hossend na hoeft te la-la-la’-ën op "Ik heb een toeter op mijn waterscooter," maar helemaal los kan gaan bij een dik concert. Man, een gouden combinatie. 

De laatste dag gaan wij de rest van de venues langs, om ook daar de Snowbombing sfeer te proeven. Zo komen we terecht in The Racket Club, een indoor tennishal die is omgetoverd tot een club waar 2.000 man alle bloedlichaampjes in hun lichaam aan het werk zetten om de beukende beats van fucking grootheid Fatboy Slim in zich op te kunnen nemen. Wij trekken ‘m nog effe door naar de Bruck’n Stadl, wat stiekem toch wel ons favoriete stekkie geworden is. Daar kunnen we nog eenmaal losgaan op de dj’s van Mobilee records. Met Anja Schneider als feestelijke afsluiter, druipen wij af naar het hotel om nog een uurtje slaap te pakken waarna we moeten opschieten om onze terugvlucht nog te halen. Zucht. Wat een feest is dit. Na een midweekje Snowbombing kunnen wij ons niet meer voorstellen wintersport ooit nog op een andere manier te beleven. Waarom jezelf pijnigen met slechte aprés skimuziek als je ook los kunt gaan op de dikste dj’s en bands op Snowbombing? De kosten zijn nagenoeg gelijk aan een normale skivakantie en Mayrhofen is echt een übernice skigebied. Wij kunnen je maar één advies geven: ga dit zelf beleven. Het wordt de mooiste wintersportende partyweek van je leven.

Check voor meer informatie en tickets voor volgend jaar: www.snowbombing.com

Reageer op artikel:
Na Snowbombing weten we pas hoe de ultieme skivakantie eruitziet
Sluiten