Just Cause 3 review – Knallende sisser

wpk-admin 12 dec 2015 Entertainment

In Just Cause 3 hang je ondersteboven aan helikopters, blaas je eigenhandig complete legerbasissen op en zweef je vanaf kilometers hoog over bergtoppen, meren en bossen alsof het niets is. Tijdens de allereerste missie maakt Just Cause 3 al direct duidelijk waar het in deze game allemaal om draait: ongelofelijke stunts, explosies en niet veel anders.

Dat klinkt misschien bekend, want het vorige deel, dat voor de meeste spelers volkomen onverwachts uren aan epische proporties lol in een inheemse omgeving wist te bieden, doet ongeveer hetzelfde. Zelfs de eilandengroep met zijn dorpjes, steden en militaire basissen in de greep van een kwade dictator zijn vrijwel gelijk. Het grootste verschil zit hem in de held Rico Rodriguez zelf, die iets van charmante gladheid is verloren en vooral oogt als de zoveelste bebaarde videogameheld.

Fight the power
De wrede dictator die Rico deze keer van de troon moet stoten heeft het mediterrane Medici in zijn ijzeren greep. Deze eilandengroep staat bekend om zijn bijzondere zeldzame Bavarium, een uitzonderlijke brandstof die ook gebruikt wordt vanwege zijn explosieve kwaliteiten. Om Medici terug te winnen, moeten er missies voltooid worden voor de rebellen en zijn er stadjes, steden en basissen die (terug)veroverd moeten worden met het nodige geweld.

De missies uit het verhaal zijn best gevarieerd, maar komen uiteindelijk net te vaak neer op het volgen van een voertuigen of het beschermen van een bondgenoot, waardoor het in je eentje wat aanmodderen in de wereld stukken leuker is. Medici is namelijk gigantisch en gevuld met meer dan genoeg satellietschotels, brandstoftanks en generators om op te blazen.

De manieren waarop je chaos kan veroorzaken zijn talrijk. Met een limousine de pilaren van een watertoren omver rijden, twee brandstoftanks met Rico’s grijphaak aan elkaar verbinden om ze vervolgens tegen elkaar aan te trekken of simpelweg een heleboel explosieven plaatsen in een wachttoren – het gaat niet snel vervelen en daarin zit hem precies de lol van Just Cause 3. De explosies zijn mooi en de manieren waarop je ze kan veroorzaken eigenlijk nog mooier.

Falende framerate, langzame laadtijden
Ronduit lelijk is de manier waarop de framerate op de console bij dergelijke actievolle momenten diep onder de dertig frames per seconde keldert. Het spel voelt wanneer de brokstukken Rico om de oren vliegen soms net alsof alles zich in slow-motion afspeelt. Het verpest stennis trappen aanzienlijk, en laat dat toevallig nou net de activiteit zijn waar je het merendeel van deze game mee bezig bent.

Wie zich over de ronduit belabberde framerate heen kan zetten, wordt tijdens het slopen van een basis of het bevrijden van een stadje geconfronteerd met een andere tekortkoming. Om de rebbelen de boel over te laten nemen moet er een checklist van obstakels gesloopt worden. Die wordt heel handig linksboven in het scherm aangegeven, maar met name in grote gebieden is het soms best zoeken naar die ene eenzame generator die nog ergens in een hoekje staat te brommen. Dat het spel niet even aangeeft waar dat ding verstopt staat, maar je genoodzaakt wordt om het menu in te duiken om de kaart te bekijken – die overigens net niet ver genoeg kan inzoomen om te zien waar die vervloekte generator zich schuilhoudt – is een rare misser.

Designfoutjes daargelaten en met de dramatische framerate nog in het achterhoofd, is er op technische gebied een nog grotere flater die Just Cause 3 weet te maken. Zowel de Xbox One als PlayStation 4 versie hebben te maken met laadtijden die volstrekt willekeurig (zo lijkt het tenminste) minutenlang duren. Vooral de challenges waarmee je nieuwe upgrades voor Rico vrijspeelt hebben daarmee te kampen. Een minuut, twee minuten of maar een paar seconden wachten om een uitdaging op te starten of opnieuw te proberen is niet ongebruikelijk, maar zelfs vijf minuten wachten is niet ongewoon.

De lange laadtijden van Just Cause 3 in actie

Die laadtijden lijken direct verbonden te zijn aan het online systeem van de game, waarin al je records op het gebied van headshots, vrije vallen en explosies worden bijgehouden. Het is vooral vervelend dat de uitdagingen die na het bevrijden van een gebied beschikbaar worden hier last van hebben, want deze optionele opdrachten voegen net dat beetje extra pit aan je arsenaal toe.

Voertuigen die op bestelling uit de lucht komen vallen kunnen door genoeg te racen uitgebreid worden met springveren en turbo, maar misschien nog wel interessanter zijn de extra opties voor Rico’s grijphaak en wingsuit. Deze twee stukken uitrusting, in combinatie met een handige, zichzelf opvouwende parachute, maken het merendeel van de toch vrij matig sturende voertuigen eigenlijk overbodig.

Al parachuterend een bergwand opklimmen en vervolgens met hoge snelheid met de wingsuit langs ravijnen, onder bruggen en dwars door tunnels vliegen, gaat nooit vervelen. Het zijn ook deze momenten die de soms wat eentonige onderdelen (ieder mediterraan dorpje en de met rood aangegeven legerbasissen gaan uiteindelijk best op elkaar lijken) en de zwakke technische prestaties toch enigszins compenseren. Just Cause 3 vraagt je met een weinig interessant verhaal, slecht besturende voertuigen en eentonige opdrachten vooral om zelf je lol te maken en dat lukt alleen maar omdat de middelen die je daartoe krijgt vaak zo verschrikkelijk leuk zijn.

Just Cause 3 is voor deze recensie gespeeld op de PlayStation 4. De game is ook verkrijgbaar op de Xbox One en pc.

Conclusie en beoordeling
Just Cause 3 geeft je als herrieschopper genoeg middelen om de boel volledig op zijn kop te zetten. Technische flaters waaronder extreem lange laadtijden en een framerate die gegarandeerd hoofdpijn verzorgt, zitten die (bekende) lol helaas in de weg. Medici verkennen met een wingsuit, een helikopter laten verongelukken door hem vast te maken aan een standbeeld, een scooter gebruiken om een tank op te blazen en dergelijke blijft echter leuk en de game is groot genoeg om je daarmee uren zoet te houden. Dat het allemaal niet een enorme stap voorwaarts is, is door de pure onzinnige lol nog te accepteren, maar de technische mankementen en soms onhandige opzet verpesten het verder knallende feestje.

+ Wingsuit is geweldig Verschrikkelijke framerate op consoles
+ Fantastische explosies Extreem lange laadtijden
+ Enorm veel om te doen Steekt ietwat onhandig in elkaar

Cijfer: 7+

Voor meer reviews en het allerlaatste gamenieuws, check: www.insidegamer.nl

Reageer op artikel:
Just Cause 3 review – Knallende sisser
Sluiten