Interview met de man die per kitesurf de Atlantische oceaan is overgestoken

Redactie 22 dec 2013 Entertainment

Een kleine maand geleden interviewden we de 27-jarige Dennis Gijsbers. Hij stond op het punt om per kitesurf de Atlantische Oceaan over te steken. Een spectaculair ideetje van Enable Passion. Die zien we nooit meer terug, dachten we. Gelukkig wel, want Dennis en z’n teammaten zijn na 7.756 kilometer kitesurfen heelhuids aangekomen op de Turks- en Caicoseilanden, alwaar ze als ware rocksterren zijn onthaald. Legends! Daarmee vestigden ze bovendien een motherfucking Wereldrecord. Hij heeft een maand niets anders dan water gezien, niet gedoucht en hij was bijna verdronken. Maar inmiddels ligt Dennis met een rumpunch in de hand op een strandbedje bij te komen van z’n kick-ass avontuur. FHM belde hem op en vroeg alles over de trip van zijn leven. Het verhaal plus exclusieve foto’s van een absolute opperbaas!

Dennis, held! You’ve made it. Vertel, hoe was het?
Pfff ja, het was een bizarre ervaring. We zijn vertrokken van Fuerteventura op de Canarische Eilanden en na 27 dagen en 7.756 kilometer kitesurfen over de Atlantische Oceaan zijn we aangekomen op de Turks- en Caicoseilanden in het Caribisch gebied. We hebben het gewoon gehaald. Het is niet te bevatten wat we hebben gedaan.

Sick inderdaad. Hoe is het om weer op vasteland onder de voeten te hebben?
Sinds onze aankomst zitten we in een rollercoaster. Iedereen wil weten wat er is gebeurd. Ik werd net nog geïnterviewd door CNN International. Het is wel even lastig om weer back to reality te zijn. Dat je gewoon kunt douchen als je dat wil. Zomaar bellen. Lekker te eten. Normaal te leven. Om weer met iedereen connected te zijn. De aankomst was trouwens geniaal. We werden onthaald door de premier van het eiland en we kregen echt een rocksterrenonthaal. Alsof we de Champions League hadden gewonnen! Nog nooit zoiets meegemaakt.

En terecht! Ben je een beetje bruin geworden?
Haha ja, ik ben wel goed bruin geworden. Die felle zon met reflectie op de zee, dat gaat zo ongelooflijk hard. Als je op het water aan het kiten bent heb je natuurlijk een wetsuite aan. Maar overdag was het bakken en braden. Alhoewel, tussen 12 en 5 was het zo heet dat je echt niet in de zon wilde liggen. Maar het was goed toeven, een maand lang hebben we een temperatuur gehad tussen de 25 en 32 graden.

Ging alles van een leien dakje?
Nee, niet bepaald. We hebben flink wat pech gehad. Al vrij snel na ons vertrek is het zeil van de boot geëxplodeerd. De boot gleed van een golf af, ging de verkeerde kant op maar de wind blies ons weer goed. Door die windvlaag kwam er een enorme spanning op het zeil en explodeerde het zeil. Tot overmaat van ramp vielen daarna ook nog eens de twee motoren van de boot uit, daardoor hadden we niks meer. We zijn toen op de zeilen die we nog hadden naar de Kaapverdische Eilanden gegaan voor een pitstop. Er was alleen geen wind. Dramatisch, het duurde en duurde maar. Na twee dagen windstilte kwamen we toch aan en hebben we de boel gerepareerd.

Jullie hadden onder andere 15 kilo tonijn mee. Is alles opgegaan?
Van de tonijn hebben we best wat overgehouden. Maar ik heb flink wat gerechten gemaakt. Chili con carne, heel veel verschillende soorten pasta’s, tonijnsalades, gehaktballen. Lekker divers wel. We hebben zelf nog wat eten over. Het water ging wel erg hard. We hadden 500 liter drinkwater mee en een tank met 1000 liter die we alleen gebruikten om onze hadden te wassen en het zout van ons gezicht af te spoelen. Voor de laatste week hebben we onze watermaker moeten gebruiken. Die maakt van zeewater drinkwater, maar dat was echt heel goor. Overigens hebben we allemaal een maand niet gedoucht. Wel opmerkelijk vind ik dat we niet zijn gaan stinken.

Heb je zelf nog een visje gevangen?
Jazeker! Ik had eigenlijk alleen een lijn en van een verbogen wasknijper had ik een haakje gemaakt, die had ik een beetje scherp gemaakt. Aan het haakje had ik een glimmend stukje plastic gehangen. De volgende dag keek ik, hing er serieus nog een vis aan ook. Die vissen zijn echt dom. Maar beter, ik heb het visje direct gefileerd en gebakken. Beetje boter, citroen, peper en zout erop. Niet normaal hoe lekker dat was. Zo vers. Het was een overheerlijke dorade.

Je hebt vast spannende momenten meegemaakt…
Zeker weten. Ik was de benjamin aan boord. Ze noemden mij ook wel de ‘Lucky Boy’. Drie weken lang ging het goed bij mij. Als ik aan het kiten was had ik goede wind, of volle maan. Terwijl anderen aan het klootviolen waren. Hadden ze bijvoorbeeld geen maanlicht en zonder de maan zag je echt geen hol. Je had drie meter zicht, dat was het. Maar alles ging crescendo tot een paar dagen voor de finish…

Zeg op!
Mijn kitesessie van 6 tot 8 ‘savonds zat er op, en ik moest de kite ‘landen’ om het board van lampjes te voorzien voor de nacht. Dat gebeurt al varend, via een klein bootje, de dinghy. Op het moment dat ik de kite land en in het bootje spring blijf ik hangen aan de dinghy terwijl dat bootje met een rotgang vooruit dendert. Ik werd eronder gesleurd en ik zat vast met m’n kop onder water. Ik kreeg geen lucht, had m’n ogen dicht. Met een uiterste krachtinspanning ben ik los gekomen en heb ik mezelf in het bootje gehesen. Was een heel heftig moment. Het scheelde niet heel veel of ik was verdronken. Was gelijk een wake-up call dat we scherp en gefocust moesten blijven.

Heftige shit. Anders nog iets?
Ja, de dag erna hadden we een man overboord situatie. Ike was het dek aan het schoonmaken. Hij gooit een emmer overboord om water binnen te halen, maar net op dat moment pakt de emmer een golf en wordt Ike in een klap overboord getrokken. Hij gilde gelijk waardoor we het onmiddellijk in de gaten hadden. Gelijk iedereen uit bed getrokken, de zeilen ingetrokken en omgekeerd om Ike weer op te pikken. Gelukkig gebeurde het overdag, want als dit ’s nachts was gebeurd dan is de kans minimaal dat je hem nog terug vindt.

Heb je nog bezoek gehad van leuke of minder leuke zeedieren?
We hebben miljoenen vliegende vissen gezien. Waar we ook kwamen, de vissen vlogen in de rondte. Ik kan je vertellen, die vissen vliegen best hard. Ze landen op het dek, knallen tegen je hoofd aan en er vloog er zelfs een tegen het stuur aan. Die vissen stinken trouwens ongelooflijk. Verder hebben we veel dolfijnen gezien. Die kwamen echt met je spelen. Het begon met twee dolfijnen en dat groeide uit tot een groep van vijftien. Maar ik heb ze ook op nog geen meter afstand voor m’n kite gehad. Megamooie beesten. Het zijn echt entertainers, vinden het leuk om aandacht te krijgen. Ook hebben we een walvis gezien. Zagen we opeens zo’n enorme staart oppoppen. Die sloeg z’n staart echt hard op het water om even duidelijk te maken van ‘Pas op, hier ben ik’.

Haaien?
Ook gezien ja. Op dat moment was ik op de boot. Er stak opeens een hele dikke grijze vin uit het water. Die bleef op tien meter afstand van de kite heel steady varen. Toen is hij maar snel van koers veranderd. Maar niet veel later crashte die jongen zijn kite. Die jongen is de hele trip doodsbang geweest voor haaien. Als hij crashte raakte hij gewoon in paniek. Ging hij met z‘n benen en armen in de lucht op de kite liggen.

Kunnen we ons iets bij voorstellen. Wat was het moeilijkste aan het hele avontuur?
Ehm, besluitvoering. Kiten is in principe een individuele sport. Normaal gesproken ga je kiten op Wijk aan Zee en laat je zien wat je kan. Dan ben je alleen je ding aan het doen. Maar in dit geval waren we een team. We moesten met elkaar dingen besluiten. Bijvoorbeeld: welke kite gooien we op? Je wilt niet bij elke rijderswissel van kite veranderen, maar we zijn wel zes verschillende types. Over dat soort dingen hebben we veel discussie gehad. Soms was het dan best moeilijk om er op een goede, snelle manier uit te komen.

Wat heb je het meest gemist, afgezien van je vriendinmetje?
Heeft Ajax gewonnen eigenlijk van AC Milan? Dat weet ik nog niets eens.

Nee man, ze hebben 0-0 gespeeld en moeten verder in de Europa League.
Ah shit! Maar nee, ik heb eigenlijk vooral mijn vriendinnetje gemist. Ik wilde zeggen dat ik de bewoonde wereld heb gemist. Maar het was ook wel heel lekker om daar vanaf te zijn. Bij het onthaal had ik niet gelijk de behoefte om met iedereen contact te hebben, om online te zijn. Het is bijvoorbeeld dan wel weer gek dat ik helemaal niets van de hele kerststemming hebt meegekregen.

Wat was het mooiste moment?
Ik had wel een beetje geluk, want mijn kitesessies waren vaak van 6 tot 8, zowel ‘s avonds als ‘s ochtends. Ik had dus zonopkomst én zonsondergang. Elke dag was weer anders, andere kleuren. Echt prachtig. Dat waren de mooiste momenten van de dag. Maar het moment dat we voor het eerst weer land zagen, was ook wel een momentje waarop ik dacht ‘fucking hell, zo ziek dat we er weer zijn’. We hebben een maand lang niks anders gezien dan water. Zo bizar als je dan weer land ziet.

Zou je het nog een keer doen?
De Atlantische oceaan oversteken niet, dat ik heb ik nu gedaan. Het lijkt me wel heel vet om avonturier te zijn van beroep. Om toffe dingen te realiseren die voor vele mensen onhaalbaar zijn. Die lifestyle trekt mij wel. Do the impossible. Het is bijvoorbeeld al heel lang een droom van mij om de K2 beklimmen.

Je bent nu een officiële kitesurflegende. Wat zeg je daarvan?
Tja. We hebben gewoon geschiedenis geschreven. We hebben iets gedaan wat nog nooit is gedaan. We hebben kiten naar een next level gebracht. Er is meer dan rondjes varen op het IJsselmeer of golven pakken op Scheveningen. Je kan ook de Atlantische Oceaan oversteken. Misschien hebben we wel een nieuwe discipline ontwikkelt. Heb je over een paar jaar de Ronde van Texel. Zou toch vet zijn?!

Welke belangrijke levensles heb je geleerd?
Dat alles mogelijk is. Je moet er alleen zelf in geloven. Maak een plan, een team, bundel je kwaliteiten, ga ervoor en stop niet voordat de buit binnen is. Alles kan, dat hebben wij wel laten zien.

En nu keihard zuipen?
Ik ben hier inderdaad al aardig wat aan het feesten. We zitten hier in een dik resort jongen, echt mooi. Google op ‘paradise’, en dan zie je wat wij zien. Blauwe lucht, palmbomen, witte stranden, alles. Gister hebben we al aardig aan de rumpunches gezeten. Maar na twee maanden geen alcohol tikt het er hard in kan ik je vertellen. Maar nu ik in de Caribbean ben moet je wel aan de rum, dus daar zeg ik uiteraard geen nee tegen.

Tekst: Chris Riemens
Beeld: Daan Gijsbers

Reageer op artikel:
Interview met de man die per kitesurf de Atlantische oceaan is overgestoken
Sluiten