Een kijkje achter de schermen bij de MotoGP in Le Mans

Redactie 29 mei 2015 Machines

FHM werd door de rubberkoningen van Bridgestone uitgenodigd om een kijkje achter de schermen te komen nemen bij het circus van de MotoGP. De koningsklasse van de motorsport zindert als nooit tevoren, waarbij legend Valentino Rossi verrassend aan de leiding gaat in het algemeen klassement. We namen de sneltrein naar Frankrijk om ons een dagje onder te dompelen in brullende motoren, racebenzine en verbrand rubber.

Le Mans kennen we natuurlijk vooral als het legendarische circuit waar de 24-uurs race wordt gehouden. Maar met de MotoGP strijkt er jaarlijks nóg een attractiepark van jewelste neer in het toch best wel lelijke Franse stadje. Als we na een reis van zes uur aankomen, blijkt dat ons hotel pal naast het lange rechte stuk ligt van het 24-uurs circuit ligt. Op de steiger van zo’n waterhuisje in Frans Polynesië heb je ongetwijfeld fraaier uitzicht, maar als je toch in Le Mans moet overnachten, dan het liefst met uitzicht op curbstones, hekken en vangrails.


Chris in de helikopter

Na de nodige biertjes van gisteravond melden we ons bij het uiterst minuscule vliegveld van Le Mans. We mogen een rondje vliegen in een helikopter over het circuit. Kunnen we ook weer van onze bucketlist afstrepen, want in een heli vliegen deden we nog nooit. Hartstikke leuk, maar echt heel wijs worden we er niet van. Wat we vanuit de lucht wel mooi kunnen zien zijn de omvangrijke campings die naast en om het circuit liggen. Als we weer beneden staan kan collega perstripganger en motorjournalist van het eerste uur Joost Overzee zijn enthousiasme nauwelijks in bedwang houden. ‘Als je die campings zo ziet liggen dan begint het ontzettend te kriebelen in je buik. Dan wil je er helemaal bij horen. Ik krijg zin om te rijden, wedstrijden te kijken, bier te drinken, lauwe hamburgers te eten en in zo’n gaar tentje te slapen. ’ De rookpluimen van de brandende barbecues dwarrelen zelfs om 10 uur ’s ochtends al vanaf de tentjes naar boven. Dit is gewoon een dik weekendfestival waarbij het brullende uitlaatgeluid als vervanger dient voor de Foo Fighters, Queens of the Stone Age of The Chemical Brothers. Heel veel mannelijker dan dit gaat het niet worden.

 
De foto die niet gemaakt mocht worden

Daar mogen wij helaas niet van proeven, want we zijn er enkel op de vrije training op vrijdag. We hervatten ons bliksembezoek met een kleine blik in de pits bij het kleinere Avintia Racing. ‘Je mag hier ab-so-luut geen foto’s maken ’, zo meldt de persmadame ons bij het betreden van de ruimte waar het allemaal gebeurt. Rebelse little devils als we zijn, hebben we daar natuurlijk maling aan. Wat we zien zijn een paar uitgeklede motoren, een paar monteurs die wat sleutelen en een hoop monitoren waarop ingewikkelde grafiekjes te zien zijn. Terwijl op de achtergrond de motoren met oorverdovend kabaal langs denderen, neemt een bandenspecialist van Bridgestone het woord: ‘We nemen altijd drie compounds met wet tires mee. Qatar is het enige circuit waar we dat niet doen, omdat als het daar regent de race wordt afgeblazen omdat het circuit er niet voor gemaakt is.’ We vragen wat dat scherm daar betekent. ‘Dat is het weer. Elk team beschikt over minimaal één persoon die constant de weersvoorspellingen in de gaten houdt. It’s all about strategy.’


The Doctor in operatie

Na een luttele vijf minuten wordt ons vriendelijk gesommeerd om de biezen te pakken. We gaan hangen in de lounge van Bridgestone waar een formidabele lunch op ons te wachten staat. Toevallig bevindt de box zich precies boven de box van Valentino Rossi. Zijn naam is gevallen. De man die de Maradona, Muhammed Ali en Tiger Woods ineen is van het motorracen. Overal waar je komt is het Rossi Rossi Rossi. In de paddock zie je heel veel vrachtwagens van alle teams. Die van Rossi pik je er zo uit, want dat is de enige waar een hoopje mensen voor het hek staan te wachten om maar een glimp op te vangen van The Doctor.

Zodra hij naar buiten komt wordt er harder geschreeuwd als een horde tienermeisjes die horen dat One Direction weer compleet is. Mooi om te zien dat hij ondanks zijn godenstatus nog altijd veel tijd voor z’n fans vrijmaakt. De kleine 36-jarige Italiaan deelt handtekeningen uit, gaat op de foto en lacht. Zoals het hoort. Wist je trouwens dat op Ros z’n pak heel klein de lettertjes WLF staan afgebeeld? Dat staat voor ‘lang leve de kutjes’. Tja, zoiets is alleen weggelegd voor de echte capo di tutti capi.


Valentino geeft z’n fans wat ze willen

Terwijl we op weg zijn om een kijkje in de keuken van Bridgestone te nemen, valt ons oog op de safety car van BMW. Wat Mercedes-Benz is voor de Formule 1, dat is BMW bij de MotoGP. Ze leveren niet alleen de kneiterdikke safety car maar hosten ook een speciaal klassement voor de beste qualifiers van het seizoen. De winnaar gaat er aan het einde van het seizoen vandoor met een gruwelijke BMW M4. Toch wel een reden om extra je best te doen tijdens de kwalificatie. Precies de gedachte van wonderkind Marc Marquez van het Repsol/Honda team. ‘Marques is als een komeet omhoog geschoten. Met z’n roekeloze rijstijl gaat hij door andere rijders heen. Hij is megagetalenteerd. Hij is het wonderkind van de MotoGP en wordt gezien als de echte natuurlijke opvolger van Valentino Rossi’, doceert motorjournalist Joost.

Snel door naar het lab van het Japanse bandenmerk. Bridgestone houdt het na dit seizoen voor gezien als bandenleverancier van de MotoGP omdat volgens manager Hiroshi Yamada alle doelen wel bereikt zijn. De specialist van de bandenspecialist vertelt dat er elke Grand Prix vijf trucks vol met banden worden meegenomen naar elk raceweekend. In totaal worden voor elk weekend liefst meer dan 1.000 banden meegenomen. Alle banden die worden gebruikt komen na elke training of ronde weer terug in het Bridgestone Center op de paddock. Daar worden ze uitgebreid geanalyseerd. De info die ze daaruit halen wordt weer verstuurd naar Japan waar ze de informatie gebruiken voor de ontwikkeling en verbetering van weg- en circuitbanden voor de consument. De optimisten onder ons zullen dan wel erkennen dat op deze manier iedereen een beetje baat heeft bij de aanwezigheid van Bridgestone. Die ontwikkeling van de banden is in elk geval voor de MotoGP van levensbelang. De motoren gaan elk jaar sneller en sneller, dat blijkt wel uit het feit dat de rondetijden op de verschillende circuits elk jaar weer verbeterd worden. Er wordt dus ook veel meer gevraagd van alle banden. Op het lange rechte stuk van Mugello, het langste rechte stuk van de kalender, bereiken de MotoGP-tweewielers snelheden van over de 350 km/u.

Man, wat een lef hebben deze gasten. Om op twee wielen met zulke snelheden door bochten te rauzen is echt sick. Eng ook. En dat geluid. Waar de Moto2-motoren snerpend gejank produceren, daar gaat de MotoGP er nog even dik overheen met een donderend gebrul (hoor die soundcloud hierboven). Teringvet. Daar denken je oren anders over trouwens. Terwijl Andrea Dovizioso van het Ducati-team met een top van 308 km/u de snelste tijd in de vrije training neerzet, moeten wij ons alweer haasten om de trein terug te pakken. De TT van Assen is dit jaar in het weekend van 27 juni. Yep, dat is inderdaad een tip. 

Met dank aan Bridgestone

Tekst en foto’s: Chris Riemens

Reageer op artikel:
Een kijkje achter de schermen bij de MotoGP in Le Mans
Sluiten